Na een lange soundcheck kwam EmBRUN, gerokt en al (alhoewel... Harald was de zijnen precies vergeten...). De opener, een jig, lokte de schare fans die op de finale afgekomen waren op de dansvloer en de schare eventuele fans-in-spe vervoegden zich later ook wel. EmBRUN vulde hun toegestane drie kwartier met bourrées, een (niet de) tarantella, enkele rijdansjes, de ?Yazurka 18?, Berts lievelingsnummer ?Zwavelzwam? (u weet wel, dat nummer waarmee ze het wereldrecord tovercirkeldansen hebben gebroken) en een polka. Accordionist Bert Leemans kondigde voor de gelegenheid niet alleen de dansen aan, maar gaf er ook wat uitleg bij.
Het geluid was veel beter dan tijdens de preselecties, maar toch deden de instrumenten wat lastig, vooral bij de mooie mazurka. Gelukkig jaagden ze niemand van de dansvloer (of toch niet veel).
Na de toegestane drie kwartier moest EmBRUN plaatsmaken voor JINX. ?Geen sprake van?, dacht de grote schare fans en riepen om ?nog een liedje!? Eerst kwam Bert terug op het podium en een jongen van het jeugdhuis stelde hem enkele vragen. Daarna verdween Bert terug achter de coulissen. Maar de fans bleven hun keelgaten openzetten en uiteindelijk kreeg EmBRUN de toestemming om nog eventjes een andro op gang te zetten. Daarna mocht JINX soundchecken.

Wegens super moe zijn heb ik de bekendmaking van de uitslag niet meer kunnen bijwonen, maar dankzij de nieuwe technologie (en Lies) wist ik dat waar we voor vreesden niet het geval was: EmBRUN is de winnaar! JINX werd tweede, en wat ik van hen gezien had, mocht er ook best wezen (heel mooi drumstel ;-)).

Als laatste: een dikke proficiat van mijnertewege! Jullie mogen echt trots zijn op jullie zelf, niet alleen op het winnen van de Rockrally, maar gewoon ... op jullie prestaties van de afgelopen twee jaar. Proficiat, en doet da goed op die CD!