De muziek die ze maken is gelijkaardig aan die van Panta Rhei: pan-Europees. Op hun jongste album grasduinen ze in de muzikale geschiedenis van een groot deel van Europa. Van Ierland tot de Balkan. Van Zweden tot de Auvergne. De geciteerde landen worden allemaal vereerd met een ‘suite’ van enkele nummers. Ze spelen echter geen ‘Belgische folk’. De CD-titel ‘MADE IN BELGIUM’ is dus te beschouwen als een vette knipoog.

De CD opent met twee prachtige polska’s uit Zweden. Dansers zullen het misschien jammer vinden dat het ritme nauwelijks geprononceerd wordt, maar de melancholische muziek zelf is werkelijk prachtig. In de eerste polska krijgen we een mooi staaltje pizzicato te horen.

Op de ‘Suite des Balkans’ gaat het er een heel stuk wilder aan toe. Percussionist Stephan Pougin werd uitgenodigd om mee te spelen en geeft een opzwepende drive mee aan de eerste twee Balkan-nummers. Het is echter vooral het Griekse nummertje uit die Balkan-suite dat me kan bekoren: ‘Air du nouvel an’ is bijna kamermuziek. Het samenspel van de twee violen, en de diatonische accordeon is van een eenzaam hoog niveau. Wat mij betreft is dit hét hoogtepunt van deze plaat.

Ook afsluiter ‘Dans la Mer’ heeft wat klassieke trekjes, en ‘Cum Derit’ is zelfs een bewerking van een melodie van Antonio Vivaldi.

Er wordt heel wat gefeest op deze plaat. In de ‘suite Hongroise’ zit er bijvoorbeeld een erg opzwepende polka (‘szapora’), en in de ‘suite Auvergnate’ krijgen we 3 uiterst dansbare bourrées te horen die na een kleine drie minuten naadloos overgaan in een hitsige polka.

Hun aanpak van Ierse muziek is origineel. Zo openen ze hun ‘Suite Irlandaise’ met een trage en in mineur gespeelde uitvoering van ‘The Congress Reel’. Hetzelfde nummer wordt even later op een compleet verschillende manier ten gehore gebracht in een set van drie up-tempo reels. Wat opvalt is dat de violen verschillende melodielijnen spelen. Dat zorgt enerzijds voor een boeiende klankkleur, maar hierdoor wordt misschien wel een beetje aan drive ingeboet (in vergelijking met groepen waarbij alle violen, en zelfs de andere melodie-instrumenten als één klinken).

Kortom, een diverse plaat die boeit van begin tot einde. De muzikanten zijn toppers (bij Folkroddels beschouwen we Laloy als één van de beste Belgische folkmuzikanten, zoniet dé beste), en doordat ze al tien jaar samenspelen kennen ze elkaar door en door. Het resultaat is vuurwerk!

Oordeel zelf middels enkele geluidsfragmenten:

Suite Suédoise (traditionnel)

Op het moment van dit schrijven toert de groep in Canada. Later dit jaar treden ze o.a. nog op op het Festival d'Art (Huy).

Klik hier om deze CD te bestellen in Den Appel. Hij wordt je dan gewoon opgestuurd, samen met een overschrijvingsformulier.