Intussen maakte de groep heel wat ledenwissels door. Lees er onze uitgebreide steekkaart maar eens op na (zie ‘verwante artikels’ onderaan deze pagina). De sound van de groep bleef gelukkig wel bewaard. Een sound die vaak als ‘tranceverwekkend’ wordt omschreven. Tantra is fan van groepen als SHOOGLENIFTY en dat hoor je. We zouden hen echter onrecht aandoen door te beweren dat ze hun Schotse makkers nabootsen. Tantra speelt namelijk helemaal niet alleen ‘Keltisch geïnspireerde muziek’. Ze zijn net zo goed dol op Scandinavische ‘drones’, of exotische percussie. De term ‘wereldfolk’ is hier zeker op zijn plaats. Je kunt ze in die optiek in één adem vernoemen met groepen als KILA of GJALLARHORN. Het instrumentarium van Tantra bestaat uit gitaar, mandoline, viool, didge, contrabas, drums en percussie.

Eigenlijk is het onvoorstelbaar dat deze groep nog niet eerder met een full-CD op de proppen kwam. Door het lange wachten zijn er wel een aantal nummers ‘gerijpt’. Zo vinden we op hun titelloos debuut heel wat composities terug die al eerder te horen waren op hun eerste demo of op de ‘official bootleg’ die opgenomen werd in Deerlijk. ‘Zand en Shelptjes’ (let op het Oostends accent van deze Brusselaars) stond trouwens ook op de eerste JONG FOLK verzamelaar. Het was toen een indrukwekkend nummer, en is het nog steeds. Eigenlijk zijn bijna alle nummers op de plaat indrukwekkend te noemen. Mijn persoonlijke favorieten zijn naast het hierboven vermelde ‘Zand en Shelptjes’ de volgende nummers: ‘Karina’ (zeer Mazurkiaans), ‘Op Schattenjacht’ en ‘Lorni/Knoert (beiden Polskaans), ‘Kalindor’ (een walske) en tot slot ‘7^de hemel’. Deze zevende hemel staat trouwens tweemaal op de plaat: éénmaal in de originele versie, en een tweede maal in een zeer genietbare remix van ene Neven (Peter Clasen). Hij is er perfect in geslaagd de Tantra-sfeer te behouden.

Twee nummers mogen we gerust buitenbeentjes noemen. ‘Human Didgebox’ is een experiment met de beatboxer (iemand die door klikgeluidjes te maken en te blazen in de micro een groove creëert) Matthieu Chemin en Thim Vandecauter op didgeridoo. Heel leuk en grappig, maar de sfeer van de plaat wordt er volgens mij wel wat door gebroken. Als laatste nummer krijgen we ‘1, 2, 3’ te horen. Daarop heeft geluidstechnieker Dries Decocker zich volledig laten gaan. Hij vertrok van de melodie van ‘Simosa’, plaatste er een groove onder, en zong een tekst in. In een vorig leven had hij een soloproject dat luisterde naar de naam ‘Bran Ruz’. Hij heeft een warme gevoelige stem (à la Serge Gainsbourg). De zweem van onvastheid stoort niet, en wel in tegendeel. Oorspronkelijk was de tekst in ’t West-Vlaams, en heette het nummer ‘Vulle Moane’, maar uiteindelijk zong hij het opnieuw in in ’t Engels. 

De plaat werd bijna volledig ten huize van ‘Mama Tantra’ opgenomen op een tweedehands protools. Het geluid klinkt schitterend.

Jammer dat kerstmis al een poos voorbij is. Anders had je geweten wat onder de kerstboom te leggen…

Klik hier om deze CD te bestellen in Den Appel. Hij wordt je dan gewoon opgestuurd, samen met een overschrijvingsformulier.