Olla Vogala brengt een fascinerende en originele verbeelding van muziek, woord en klank. Uit heel haar wezen spreekt dat interculturaliteit en multi-etniciteit geen inhoudsloze begrippen hoeven te zijn. Schijnbaar moeiteloos verbroedert zij oude en nieuwe muziek, intrigeert zij door eigenzinnige, avontuurlijke arrangementen van bestaande en geïmproviseerde klanklijnen. Olla Vogala ademt verschillende muzikale stijlen, maalt niet om een stijlbreuk meer of minder en zoekt naar interpretaties die een nieuwe inhoud geven aan de rijke tradities waaruit zij put. Bizarre combinaties en kruisbestuivingen zorgen voor een repertoire waarin muziek uit het Europese culturele erfgoed samenvloeit met invloeden uit heel de wereld, waarin compositie en improvisatie, solo- en ensemblewerk, oud en nieuw naast elkaar leven en dialogeren. In combinatie met een fikse portie bezieling en spelplezier vermag Olla Vogala - mede vanuit de differentiële achtergronden van de muzikanten - zowel liefhebbers van klassiek als van folk, jazz en wereldmuziek aan te spreken.

Olla Vogala onstond tijdens een ludiek repetitie-intermezzo van OKO FON BIO (een Gentse groep gespecialiseerd in de begeleiding van stille films). De naam werd ontleend aan de beginwoorden van de oudst overgeleverde Nederlandse zin. Het eerste optreden vond plaats in zaal Cocteau in Gent, mei '97. Paul declameerde er Middelnederlandse liefdesverhalen, kookrecepten en andere vergeten teksten die afgewisseld werden met vroege Europese en Indische muziek op vedel (Wouter), sitar (Tom Theuns) en viola da gamba (Dirk). Het waren vooral improvisaties op enkele oude Vlaamse en Italiaanse thema's ("Lamento di Tristano" bvb.). Wouter Vandenabeele introduceerde al snel meer muzikanten. Hij begon voor het nieuwe gezelschap stukken te componeren en klassiek en traditioneel materiaal te arrangeren, waarbij vooral modale werken een rode draad bleven. Toen folkzanger Ludo en de Algerijnse Rai-zanger Djamel Olla Vogala vervoegden, kon de groep er nu met veertien muzikanten tegen aan gaan.

Een gesmaakte try-out volgde tijdens de Gentse Feesten '97, waarna de groep wederom verrijkt werd met de komst van een derde zanger, een trompettist en een tweede percussionist. Het streven naar de meest adequate uitdrukkingsvormen (muzikanten en stijlen) werd een leidraad in het concept. Vele wateren werden doorzwommen om elk vogeltje te laten zingen zoals het gebekt is - ook al vist het naast het nest - binnen de doorzichtige structuur van een reuze-vangnet; met een bezetting van uiteindelijk twintig man ging Olla Vogala op 26 februari '98 in première in het Gentse Muziekconservatorium. De CD-registratie van dit concert kwam in augustus '98 uit bij MAP als het bejubelde "Olla Vogala-live"

In maart '98 werd de groep geselecteerd voor Trappelend Talent, wat een mini-toernee langs de culturele centra mogelijk maakte. Al gauw was er belangstelling vanwege festivalorganisaties. Zo maakte Olla Vogala haar opwachting op het groot podium bij St. Jacobs op de Gentse Feesten '98, om kort nadien het Dranouter Folkfestival '98 aan te doen, waar de zogenaamde 'big-band' door publiek en pers geroemd werd als één van dè revelaties van het festival. Prompt werd Olla Vogala uitgenodigd voor de editie 1999.

In mei '99 organiseerde "de Gele Zaal" een speciaal concert van Olla Vogala met Catherine Delasalle en Gabriel Yacoub. De samenwerking was zo vruchtbaar dat zij ook in een reeks volgende concerten hun opwachting maakten en een bijdrage leverden aan de eerste studio-CD; "GNANOMO" kwam eind '99 uit op het nieuwe label ZOKU (i.s.m. EMI) en werd gekoesterd door de geschreven en audio-visuele media. Zo werd Gnanomo uitgeroepen tot beste CD van het jaar door het Nederlandse tijdschrift Newfolksounds. Jo Van Driessche nodigde de groep uit om deel te nemen aan Brugges Festival 2000, een concert dat werd opgenomen en uitgezonden door Canvas.

In de loop van 2000 ging Olla Vogala verder op zoek nieuwe uitdagingen, en slaagde erin haar horizonten in verschillende richtingen uit te breiden. Een eerste project koppelde Olla Vogala met het Drum 'n' Bass-trio FLOW. Een gelijkaardig gevoel voor 'trance' werkte magnetiserend en resulteerde in een uniek 'fusion'-concert (27 februari '00 in de AB te Brussel). In mei van hetzelfde jaar ging het gezelschap in zee met Eugène Chadbourne, boegbeeld van de Amerikaanse experimentele jazz, voor de creatie van diens "music for 22 musicians", dit in het kader van 'Vooruit Geluid'. Tegelijk ging Olla Vogala ook in het verleden graven en toerde in diverse culturele centra met een speciaal Keizer Karel-programma, waarvoor het repertoire werd aangevuld met eigenzinnige interpretaties van 16-eeuwse muziek en kritische teksten uit of over die periode.

In 2001 werkte de groep toe naar de opname van haar derde CD, de tweede onder de vleugels van ZOKU-EMI. "Fantoom", werd zo mogelijk nog enthousiaster onthaald dan de vorige twee CDs. Olla Vogala blijft ook nieuwe uitdagingen aangaan en de vele facetten van de groep leiden tot nevenprojecten als 'olla vogala arabica', waarin de Noord-Afrikaanse invalshoek centraal staat, en het educatief project 'à la olla vogala', een initiatief van Musica waarin jongeren de kans krijgen om in de geest van Olla Vogala samen te musiceren.

Intussen zijn we al vele jaren en vele cd's verder. De groep is zijn eigen koers blijven varen. De bezetting is wat gekrompen (vermoedelijk om praktische redenen, probeer anders maar eens de agenda's van 22 man gelijk te stemmen). De muziek is eigenzinniger geworden, speelser ook. De groep deed verschillende projecten met Afrikaanse en Arabische muzikanten en kreeg meer en meer internationale erkenning. Muzikanten kwamen en gingen. De groep kon ook even meegenieten van het Eurosong-succes van hun zangers Soetkin Baptiste (met de groep ISHTAR

Bezetting

• Frederik Heirman: trombone
• Yves Fernandez-solino: trompet
• Marc De Maeseneer: Saxen
• Florejan Verschueren: piano
• Iep Fourrier: Draailier, doedelzak
• Anne Niepold: Diatonische accordeon
• Luc Vanden Bosch: Drums, percussie
• Gijs Hollebosch: Dobro, mandoline
• Ben Faes: Contrabas
• Dirk Moelants: Viola da Gamba
• Luc De Gezelle: Viool
• Stefaan Smagghe: Viool
• Soetkin Baptist: Zang
• Ludo Vandeau: Zang
• Wouter Vandenabeele: Viool, dirigent

Ex-leden en gastmuzikanten:

Marakchi: percussie, Koen Van Roy: Alto- en Bariton-sax, Djamel: zang, Arne Van Dongen: contrabas, Iep Fourrier: draailier en doedelzak, Joris Buysse, fluit; Luc Callaert, zang; Paul Cassiers, voordracht; Wim Claeys, trekzak; Ingeborg Cneut, viool; Bert Cornelis, sitar; Caterine Delasalle, zang; Tine Devolder, draailier; Johan Decancq, schalmei; Herlinde Ghekiere, zang; Mattias Laga, sax & klarinet; Bart Maris, trompet; Maarten Marcheau, traverso, doedelzak; Leen Minten, tablas; Pierre Narcisse, tablas, percussie; Sergio Rogier, viool; Kristof Rosseeuw, contrabas; Guido Schiffer, viool, altviool; Geert Simoen, percussie; Tom Theuns, sitar; Philippe Thuriot, accordeon; Gabriël Yacoub, zang.

Discografie

• Olla Vogala Live (1998)
• Gnanomo (1999)
• Fantoom (2001)
• Single: Lijf (2003)
• Siyabonga (2004)
• Marcel (2008)