Dit weekend was er in Zellik een uniek concertduo (vrijdag en zaterdag) van de Koninklijke Harmonie De Katholieke Gilde uit Asse.  Een concertduo in twee betekenissen. Enerzijds vond het twee keer plaats - vrijdag en zaterdag en anderzijds was het eigenlijk 2 concerten die door elkaar waren geweven.  Een traditioneel concert door een harmonie en een folkconcert.

Dit laatste is tegelijk het sterke en zwakke punt van de avond. De Gilde is een zeer goede, zelfs uitstekende harmonie. Ze brengen een mooie sound (mag ook wel met 60 muzikanten) en hebben terecht een uitmuntend resultaat gehaald op het recente driejaarlijkse tornooi. Probleem vond ik echter dat het een volwaardig harmonieconcert was, dat op bepaalde momenten afwisselde met een folkoptreden, waarbij de harmonie zorgde voor begeleiding. En zo krijg je natuurlijk de duur van 2 concerten, en dat was op sommige momenten zwaar.

Bij het binnekomen werden we opgewacht door het LSD, dat er lustig op los jamde, weliswaar zonder dat er gedanst werd. Maar ik denk dat het meeste publiek op zaterdag specifiek voor de harmonie kwam.

Het concert begon ietwat te laat, omdat een Ambrozijn muzikant nog in de file zat tussen Gent en Zellik (finale van de Belgische voetbalbeker, weet je wel). De harmonie begon met 2 nummers, waarvan een traditional (Carrickfergus).  Daarna was het de beurt aan Ambrozijn, die samen met Birgit Bornauw en De Gilde de Indische Bourées brachten gevolgd door Birgit en de harmonie met een prachtige bewerking van de Hevia-klassieker 'Busindre Reel'. Birgit bespeelde hier afwisselend op haar BBGE-doedelzak (een prachtig kunststukje van Jan Soete dat hier echt tot zijn recht kwam) en op gaita. Daarna kwam een lange suite door de harmonie, gevolgd door filmmuziek uit The Patriot, met een solo van Wouter Van den Abeele. Kwam het door de klankafstelling, ik weet het niet, waar Wouters vioolspel met Ambrozijn kwam veel zuiverder door dan zijn solo met de harmonie. Waarschijnlijk een over-versterking om tegen de sterke blazers op te kunnen? Tijd nu voor Ambrozijn solo met Karbiesen en Blufaminol scottisch, waarbij een 4-tal koppels zich konden uitleven op de dansvloer. Eva bracht een nummer begeleid door Tom Theuns, en dan was De Gilde opnieuw aan de beurt met "Simple Gifts" ut Lord of the Dance. Hierbij kregen we een prachtige Ierse choreografie door Celtic Bompa en Sabine Pereboom, en een aantal dansers van Mallepietje. Op het fotoverslag van Jåk vind je in de commentaar een verwijzing naar een filmpje hiervan. Doen!

Het tweede deel (na een deugddoende geuze en wat frisse lucht buiten) begon opnieuw als een traditioneel harmonieconcert, waarbij deze keer de jongeren de spits mochten afbijten. Voor hun tweede nummer (de Eurosong-hit 'Sanomi' van URBAN TRAD) kregen ze begeleiding van Birgit Bornauw en een uitstekend vocaal ensemble (Ireen Beke, Piet Temmerman en Anneleen Van Nylen).  Die zangers zouden nog een paar keer optreden, en dat was voor mij toch de verrassing van de avond, want het klonk echt af. Ambrozijn dan opnieuw solo, en met Eva De Roovere, opnieuw gevolgd door een suite voor harmonie.  Het was tijdens dit deel dat ik het te lang vond worden. Maar daarna kregen we een pracht van een nummer. Eva zong "Cafés", begeleid door Ambrozijn en de harmonie. Dit was een echt kippenvel-moment. De sterke zangstemmen in duel met de blazerssectie. Subliem! Ook de twee volgende zangnummers mochten er zijn, vooral "Rossignol" samen met het mini-koor.  De "Showtime" die toen volgde door De Gilde was erg lang. Voor het concert begonnen had men overwogen om maar 1 van de 4 delen te spelen, maar uiteindelijk werden ze toch alle vier gespeeld - een beetje van het goede te veel. Maar ook hier werd dit snel goed gemaakt door een hele mooie bewerking van "Naradie" door Ambrozijn, koor en harmonie. Met 'GM-jig', 'doedelyoudo' en 'Heen en weer' werd het concert afgesloten en de bloemetjes uitgedeeld.  We waren intussen al zondag morgen. Het bal dat er op volgde was eigenlijk tamelijk snel gedaan, de sfeer zat er niet echt in, want intussen was men volop bezig het podium, de geluidsinstallatie... af te breken.  Na een uurtje hield Balbrozijn het voor bekeken, en reden we huiswaarts. Het was mooi geweest.

Dit project was erg ambitieus, misschien een beetje té. Want het wou tegelijk een boeiend folkoptreden brengen (en de combinatie van Ambrozijn, Eva, Birgit en De Gilde was erg geslaagd) en tegelijk een traditioneel optreden van de plaatselijke harmonie, met aandacht voor de hele werking errond (jeugd, blokfluitklas, volksdansgroep). Het geheel was bijna wat van het goede teveel, en zorgde er in elk geval voor dat het een zeer lang concert werd. Naar mijn gevoel hadden er best wat harmoniestukken kunnen geschrapt worden, zonder dat er aan kwaliteit zou ingeboet zijn. Het is een zeer goede harmonie (de dirigente van onze lokale harmonie was met me meegekomen en was ook danig onder de indruk), maar mij hadden ze al overtuigd van in het begin, en zeker met de beheerste manier waarop ze de folknummers begeleidden. Daarvoor hadden ze echt geen 3 lange suites nodig. Trouwens, in deze context een speciale hulde aan Wouter Vandenabeele en Lieve De Rop voor de bewerkingen voor harmonie. Puik werk!