Een kleine 2 jaar geleden hadden we het hier op folkroddels voor ‘t eerst over de Duitse folkrockgroep FIDDLER’S GREEN. We waren toen erg te spreken van hun eclectische album NU-FOLK waar folkrock, reggae en pure feestmuziek in elkaar overgingen.

Dankzij diezelfde bespreking waren de organisatoren van het ALL FOLKS festival geïnteresseerd geraakt, en zo kwam het dat we een kleine maand geleden onze Oosterburen live konden bewonderen. Wie er bij was, zal het zeker beamen: die kerels weten hoe ze een keet in vuur en vlam moeten steken. Hun muziek is krachtig en opzwepend, ze brengen het met veel overtuiging en speelvreugde, en bespelen het publiek als een kat een muis. Voor je het weet sta je mee te zwaaien op een nochtans onnozel nummertje, en als je niet oppast blijk je plots de hoofdrol te spelen in een Wet-T-Shirt-contest. Voor wie er niet bij was, is er goed nieuws: de groep bracht onlangs een live-album en –DVD uit. Het ding werd opgenomen tijdens hun 1000^ste concert (!). De geluidskwaliteit is uitstekend en de keuze van de nummers eveneens.

Ik herinner me nog dat ik ze vroeger al eens vergeleek met THE LEVELLERS. Op die bewering moet ik nu enigszins terugkomen. Ik vind ze nu veel meer op THE OYSTERBAND lijken. Vooral in ‘folk raider’ lijkt het of Jim Jones en zijn bende op ’t podium staan. Door de vele reggae-invloeden kunnen we niet anders dan ook een zijverwijzing maken naar groepen als THE PRESSGANG en K-PASSA. Danzij die Jamaïcaanse ritmes slaagt Fiddler’s Green er trouwens in om een wat al de voor de hand liggende traditional als ‘the raggle taggle gypsie’ toch nog origineel te doen klinken. Hetzelfde kan helaas niet gezegd worden van de ‘Star of the county down’. Hun versie is overbodig. Punt uit. ‘Mary Mack’ is een twijfelgeval. Ik ben ervan overtuigd dat alle Vlaamse folkrockers deze traditional kennen in de versie van GREAT BIG SEA die steevast gedraaid wordt in de dranktent van Dranouter. Fiddler’s Green nam de arrangementen van het Canadese genregenoten klakkeloos over. In Duitsland zijn er echter geen folk-DJ’s…

Zo goed als alle nummers worden gezongen door Ralf ‘Albi’Albers (al zingen zo goed als alle andere groepsleden ook af en toe mee). We krijgen met ‘Weaver’s Reel’ gelukkig ook een welkom instrumentaaltje te horen à la ‘Toss The Feathers’ van THE CORRS.

Door af en toe een traag en donker nummer te spelen, slaagt de groep er in de plaat boeiend te houden. Wat mij betreft zijn songs als ‘Silence’ (dat bijna gotisch klinkt) trouwens muzikaal het interessantst.

Ook ‘Celebrate’ kan gerust als een buitenbeentje beschouwd worden. Het is loeiharde folkrock die doet denken aan muziek van (de helemaal niet folky) BAD RELIGION.

Bezetting: naast een typische rockbezetting (drums, bass, akoestische en electrische gitaar) zijn er heel wat folky instrumenten zoals mandoline, fluit, (chromatische) accordeon en viool

Besluit: dit is verplicht voer voor folkrockers. De benadering van het genre is weliswaar niet vernieuwend, maar de uitvoering en bezieling grenst aan de perfectie. Sinds de laatste FLOGGING MOLLY heb ik geen enkele folkrockplaat meer gehoord die me zo kon bekoren.

01. Tarry Trousers
02. Don't Come Again
03. Folk Raider
04. Goldwatch Blues
05. Shut Up And Dance
06. Weaver's Reel
07. Raggle Taggle Gypsy
08. Star Of The County Down
09. Silence
10. Queen Of Argyll
11. Johnson Boys
12. Celebrate
13. Mary Mack
14. Too Drunk
15. Part Of It
16. Fiddler's Green
17. Blarney Roses
External Link: "CELEBRATE! Live CD" at INDIGO