2004 - eigen beheer – BQ 2004 003 – Munich Records – 61:31

Bij het luisteren naar ‘SURFING SUFI’ worden heel wat herinneringen gewekt. In ‘doppelganger’ voel ik me weer een tiener die met rode oortjes naar vinyl van MARILLION of HAWKWIND zat te luisteren. En het kind in mij wordt natuurlijk wakker met een titel als ‘the return of the gyronef in suburban london’. En waarom worden die herinneringen dan wel wakker gemaakt? Niet alleen omdat bepaalde stukjes muziek een radertje aan het werk zetten in je hersenen. Neen, de plaat zorgt er vooral voor dat je in een dromerige stemming terecht komt. De muziek is tranceverwekkend. Is het daarom dat ze verwijzen naar het sufisme in de titel ‘surfing sufi’? Of is het omdat er in de muziek van het BALLROOMQUARTET ook Indische invloeden zitten (b.v. de sitar van Ambrozijner Tom Theuns in ‘exit’)? En vanwaar de term ‘surfing’? Omdat je je op deze muziek moet laten mee glijden zoals een surfer op de golven?

Want dat is net wat je moet doen op deze plaat. De lichten uit, ogen toe, een kersenpitje aan de voeten en genieten van de etherische muziek.

Bas en drums zorgen intussen voor de o zo belangrijke basis. Voor de trance. De chill out. Ze worden hierin gesteund door gastmuzikanten. We vernoemden eerder al Tom Theuns op sitar. In ‘(b)eat this’ werd er een voltallig strijkkwartet uitgenodigd: twee violen, één viola en één cello. We kenden dit nummer al van op de JONGFOLK verzamelaar. Daar klonk het als disco. Op de nieuwe plaat klinkt het veel zweveriger. LECKER SACHEN (folky hip hop) nodigde voor hun album ‘RAUS’ ook een batterij strijkers uit en bereikte hetzelfde effect. In ‘escape from perk’ mompelt een koortsige stem op de achtergrond. Nog een paar jaar roken, en we kunnen de vergelijking met Tom Waits maken.

De songs worden rijkelijk overgoten met samples. Velen zullen naar hun GSM grijpen als ze voor ’t eerst ‘a night in venice’ horen. Door de samples wordt de sfeer nog meer loungy. Vooral dan in de lang uitgesponnen nummers. Titeltrack 'surfin sufi’ duurt b.v. meer dan tien minuten (de radio edit die op single werd uitgebracht is wel een stuk korter).

Twee keer wordt de dromerige trance doorbroken door luchtiger nummers. Van ‘lydic train’ hou ik niet zo. Het contrasteert teveel met de rest van de CD. Maar het feestelijke ‘mighty mouse’ vind ik dan wel passen. Het lijkt sterk op de Canadese folk van LA BOTTINE SOURIANTE, inclusief vrolijk handgeklap en aanmoedigend gefluit. Oeps! Het F-woord is gevallen. Folk! Speelt het Ballroomquartet eigenlijk wel folk? Ongeacht of dit er eigenlijk wel toe doet (want het is mooie muziek en daar draait het toch om) leidt het ons toch weer tot de eeuwige vraag: ‘wat is folk?’. Is het muziek die ergens links heeft met rootsmuziek? Is het ‘de muziek van het volk’? Jullie eigen antwoorden op deze vraag mogen jullie gerust onderaan deze pagina posten. Intussen luisteren we nog eens naar ‘jan mijne man’. Niemand twijfelt eraan dit een folknummer is. Tot je de versie van BRQ hoort. Het duurt minstens twee minuten eer je de melodie herkent. De sfeer leunt veel dichter aan bij recent werk van OI-VA-VOI dan bij RUM. Dit vind ik nu net zo leuk aan deze muziek. Fans van b.v. TANTRA of BAL DES BOITEUX zullen hier ook dol op zijn. Folkpuristen riskeren af te haken.

Klik hier om deze CD te bestellen in Den Appel. Hij wordt je dan gewoon opgestuurd, samen met een overschrijvingsformulier.