Griff ? Demo

Griff werd in 2002 opgericht door Rémi Decker.

Het vertrekpunt van de groep was om drie jonge doedelzakvirtuozen aan het woord te laten. We mogen hier terecht het woord virtuozen gebruiken.
Rémi zelf speelt al van zijn tiende, en haalde op heel jonge leeftijd met het duo ?K VOEL ME BELG meerdere prijzen binnen.

Birgit Bornauw is net bezig met haar studies ?doedelzak en barokmusette? aan het Lemmensinstituut af te ronden. Ze speelde ook al op heel jonge leeftijd in verschillende groepen (VOGEL, NETEL) en wordt tegenwoordig bespeurd in tal van gelegenheidsgroepjes met het kruim van de jonge Belgische folkscene. Ze is ook één van de grote promotoren van jamsessies.

Raphaël De Cock is al meer dan tien jaar bezig op Uilleann pipes. Maar hij bespeelt ook andere types doedelzak zoals de Galicische gaita, allerhande fluiten (o.a. ook de duduk), een handvol exotische strijk- en tokkelinstrumenten, een bodhran, en vooral, hij is iemand die graag met zijn stem experimenteerd (keelzang, kulning ?). Vooral in de groep KEUKKOJOEN kun je hem al deze instrumeten horen bespelen. In Griff komen vooral de doedelzakken en fluiten aan bod.

Maar laat ons vooral de andere muzikanten niet vergeten!

Vooral de accordeon van Pascale Rubens doet hier toch wel veel meer dan enkel begeleiden of ?klankkleur? toevoegen. Neen, die accordeoniste durft het meermaals aan om in haar eentje te duelleren met de drie doedelzakken. En vaak zorgt ze voor een heerlijk ?Amélie Poulain-sfeertje?. Pascale is dan ook niet de eerste de beste. Ze maakt deel uit van de duo?s MUSSARAIGNE en NARAGONIA.

De gitarist Maarten Decombel is wellicht de bekendste muzikante van de ganse groep. Dat komt natuurlijk door het succes van GÖZE (voluit GEZELLIG ONDERUIT ZONDER ELEKTRIEK), het duo dat hij vormt met Wim Claeys. En net als Raphaël speelt Maarten ook bij Keukkojoen. Maarten is momenteel druk bezig met zijn ?eindwerk? op het conservatorium. Hij volgt er een opleiding klassieke en jazzgitaar. Hier bij Griff is zijn gitaarspel niet prominent aanwezig. Hij speelt eerder een ondersteunende rol. Wat niet wil zeggen dat dat niet subtiel is. Een goed muzikant moet zichzelf onzichtbaar kunnen maken als dat in het belang van het ganse groepsgeluid is.

En ja hoor, ook de laatste muzikant is een topper. Contrabassist Pieter Lenaerts heeft al heel wat folkervaring. Zo speelde hij bij de (ter ziele gegane) groepjes Netel (net zoals Birgit) en FRA MACON. Momenteel is hij tevens actief bij de jongfolkgroep VUELTA. In een vorig leven speelde hij enkele malen bij het beroemde klassieke ensemble I FIAMMINGHI. Heden ten dag durft hij al eens te freelancen bij het NATIONAAL ORKEST VAN BELGIË.

Laat het ons nu echter over die demo hebben.

Door het samenspel van de verschillende types doedelzakken wordt een unieke klankkleur bekomen. Pieter en Maarten zorgen voor een jazzy accent. In ?A La Jolie Fille? horen we drie melodielijnen door elkaar. Voor één keer zijn het niet de doedelzakken maar wel de low whistles die voor de sfeer zorgen.

?Trolska? kennen we natuurlijk al vanop de ?JONGFOLK?-verzamelcd. Zowel qua compositie als que ?producing? is dit het beste nummer van de demo. We schreven toen over dit nummer dat gans Europa bereisd werd. De titel verwijst duidelijk naar trollen en naar de ?polska?, een traditionele Scandinavische dans. Ook de dissonant tegen elkaar opbotsende doedelzakken zorgen voor een Noordelijke sfeer. Maar even later wordt de zon in huis gehaald. De combinatie van een scherpe la-doedel en Uillean Pipes zette me even op het verkeerde been: ik was overtuigd dat we hier een feestelijke Gallicische gaita te horen kregen. De vreemde walvisachtige geluiden die je naar het eind van het nummer toe hoort zijn allemaal voortgebracht op contrabas en met behoorlijk wat bizarre effecten (niet te verwarren met blauwe konijnen) afgemixt.

Kortom: prachtige luistermuziek die zeker een plaats verdient in onze culturele centra en folkclubs.