'La Paloma Negra' is de titel van de theaterproductie die Kadril de voorbije maanden heeft in elkaar gebokst met het Galicische Alumea en waarvan zonet een dubbel CD is verschenen.

Ik zag Kadril in de zomer van 2002 al een eerste keer samen met Alumea: toen brachten ze op Kneistival een aantal typische Kadrilnummers (bourrees, jigs en je-weet-wel) afgewisseld met Keltische muziek uit Galicië. Er is in dat anderhalf jaar heel veel werk verricht en 'La Paloma Negra' is van begin tot eind een Spaans feestje geworden, met een zeer hoog 'Nuñez/Hevia' gehalte. De Schakel in Waregem was op 12 maart helemaal volgelopen en daverde uiteindelijk op de grondvesten.

De bezetting was gigantisch: de negen leden van Kadril werden bijgestaan door evenveel Spaanse collega's: twee dansers, vijf zangeressen, een gaitaspeler en een trommelaar.
Voor de pauze werden vooral traditionele nummers gebracht, waarbij het beeldaspect sterk aanwezig was (Galicische klederdracht). Na de pauze gooiden de achttien muzikanten en dansers alle registers (en traditionele kledij) open en groeide dit concert uit tot een van de mooiste die ik heb meegemaakt de laatste jaren.

Ook in het Spaans wist Eva De Roovere te bewijzen dat ze er staat. Het ingetogen nummer 'La Paloma Negra' -dat ze samen met Dirk Verhegge (gitaar) bracht- kreeg minutenlang applaus. 'Rozemarijn' en 'Een mersenier' werden (fonetisch) meegezongen door de Spaanse vriendinnen en dit gaf me telkens een kippenvelmoment. Dat geldt trouwens ook voor de Spaanse nummers waarin ons Eva (ook fonetisch??) meezong.

Dit optreden bewijst dat Kadril mee evolueert met zijn tijd en dat creativiteit en vindingrijkheid nog steeds de basis vormen voor (blijvend) succes. Het zou met ten zeerste verwonderen mocht er op het grote Dranouter podium geen plaatsje gereserveerd worden voor deze spektakelproductie....