Stel, je zet 6 topmuzikanten bijeen, welk resultaat krijg je dan?

Stel, je brengt als jonge groep vandaag een CD uit, en je mikt bewust niet op het balrepertoire, welk resultaat krijg je dan?

Stel, je krijgt als recensent een CD in je handen, die op basis van een paar luisterfragmenten door de ene de hemel wordt in geprezen en door de andere op scepticisme wordt onthaald, hoe begin je er dan aan?

Laat ik je maar direct in mijn enthousiasme meesleuren. Het resultaat is prachtig. Dit is een CD die in de basisverzameling van elke folkliefhebber moet zitten.

Griff bestaat uit Rémi Decker, op doedels en low whistle, Birgit Bornauw op doedelzak, Raphaël De Cock op Uillean pipes, low whistle en prachtige zang, Pascale Rubens op diatonisch accordeon, Maarten Decombel op gitaar en Pieter Lenaerts op contrabas. Deze 6 muzikanten zorgen voor een zeer mooi uitgebalanceerde sound, waarbij elk instrument volledig tot zijn recht komt. Griff heeft het klaargespeeld om een zeer gevarieerde CD op te nemen, waarin zowel snelle als langzame nummers, instrumentaal en zang, traditioneel en eigen composities elkaar afwisselen. De CD bestaat voornamelijk uit eigen composities van Rémi en Maarten, maar toch voel je overal de band met de traditionele muziek, maar op een zeer eigen en hedendaagse manier geïnterpreteerd. Ik kan alleen maar respect en opperste waardering hebben voor zoveel meesterschap.

De verschillende tracks:

1. Carnaval: de CD begint zeer eigenaardig. Je hebt de indruk dat je naar een oude opname luistert van een traditioneel ensemble, dat ‘Carnaval de Lanz’ speelt. Maar dra maakt de oude grammofoonklank plaats voor een rijk samenspel op een melodie van Rémi, die aanvankelijk de inspiratie uit dit Carnaval de Lanz haalt, maar alras een eigen weg opgaat. Het geheel mondt uit in een lied dat Raphaël zingt, een eigen tekst in het Gaelic, waarin hij de CD opdraagt aan het publiek (drie harmoniserende doedelzakken, zoemend als bijen en hommels, 6 muzikanten die vreugde en plezier brengen). Een mooier welkom kan je je moeilijk voorstellen.

    

2. Rasta Pizza: Een opeenvolging van 3 thema's: 'Jump at the Sun' van John Kirkpatrick, gevolgd door 'Landscape', een compositie van Rémi die beide nogal oosters aandoen. Afgesloten wordt er met 'Sinikel', een tovercirkel van Maarten.

    

3. Fils du Roi, begint als een Frans chanson, met jazzy begeleiding door accordeon en gitaar. Raphaël zingt de strofen van dit traditionele lied, en het refrein wordt door een aantal mannen gezongen – ik ga er van uit dat Raphaël hier versterking krijgt van Rémi, Maarten en Pieter (op de CD vind ik geen aanduiding). Maar zoals bij de traditionele melodieën weet Griff ook nu de traditionele tekst een speciale draai te geven, door er een aantal regels aan toe te voegen. Voor dit nummer kreeg het sextet ritmische ondersteuning van Jo Zanders (Dazibao, Lokomotiv), de man die meer uit een tamboerijn haalt dan de gemiddelde drummer uit een heel drumstel.

    

4. Lazâr/An Dro Tortue, begint met een scottisch van Maarten (“geschreven op de dag dat ik besefte dat toeval niet bestaat in 't leven") die dan via een intermezzo op accordeon en contrabas overgaat in een An Dro van Rémi. De naam van deze dans verwijst blijkbaar naar de schildpad van Birgit.

    

5. Trolska, het eerste nummer dat Griff ooit speelde. Wie Griff kent, kent ongetwijfeld dit nummer ook. Het is een aaneenschakeling van een aantal thema’s, elk nogal verschillend van stijl, die ons als het ware op een muzikale reis door Europa moet voeren, van Scandinavië over Frankrijk naar Galicië. Ook hier krijgt de groep subtiele ritmische ondersteuning van Jo Zanders.

    

6. La Jolie fille begint met een mooie samenspel van accordeon en low whistles, waarna de doedelzak van Birgit invalt. Het is een droevige melodie, waarbij de hoge tremolo’s op de low whistles het geheel een soms bevreemdende sfeer geven. Opvallend in dit nummer is de rol van de accordeon. Hier bewijst Pascale dat ze niet enkel een uiterst begaafde soliste is, maar ook alle kneepjes en verfijningen van het begeleidend spel perfect beheerst.

    

7. Leksand is aanvankelijk een zeer vrolijke melodie op low whistle met gitaarbegeleiding. Mooi dit samenspel op beide fluiten, die elk hun weg gaan en elkaar terug vinden. Het tweede thema in dit nummer is een samenspel van de verschillende doedelzakken, die de melodie van elkaar overnemen, een tweede stem vinden, naar begeleiding overgaan, om dan opnieuw samen de melodie te spelen.

    

8. Bojyrlyg is een zeer vreemd nummer, bestaande uit keelklanken en zang van Raphaël, de contrabas van Pieter, en een montage en mixing van dit alles door Rémi en geluidsman Jan Verschoren.

    

9. Marivonig An Dourduff is gekend van de jongste Jong Folk – Fars. Maar hier krijgen we een ander arrangement. We beginnen onmiddellijk met de zang (met een overgedubde tweede stem) met minimale begeleiding, waarna het instrumentaal gedeelte volgt en we eindigen opnieuw met zang, deze keer met begeleiding van de volledige band. Persoonlijk vind ik deze versie mooier dan die van Fars. Naadloos gaat dit over in

    

10. Aderyn Du, een Welshe tekst gezongen door Raphaël en met gastmuzikant Hannes Pouseele op cello. Hannes vormt samen met Pascale het duo Musaraigne (die trouwens ook een CD klaar hebben). Op het einde wordt nog een stukje van het vorige lied herhaald.

     

11. Mladja is een suite van drie thema’s, het eerste van Rémi en Maarten, de volgende 2 'Chick'n Pig' en 'Adrénaline lactique' zijn composities van Rémi, gebaseerd op traditionele dansen.

     

12. In Antas zingt Raphaël een Sardijnse tekst op een zeer trage Galicische melodie (geleend van Ialma), begeleid door gitaar, contrabas en accordeon. Ik heb dit nummer een paar maand geleden live in Leuven gehoord, en ook toen al was ik onder de indruk. Dit is van een onaardse schoonheid. Het wordt gevolgd door een Deense dans, waarbij opnieuw alle 6 Griff’ers meedoen.

     

13. Het sluitstuk van deze mooie CD is een bewerking van Birgit van een traditioneel Engelse melodie Autumn Comes. Een schitterend samenspel van drie doedelzakken, zo subtiel gebracht, om bij weg te dromen in een prachtige Engelse tuin onder een herfstzonnetje. Op de achtergrond klinkt door het hele stuk monotoon een zware bas bourdon, en daar zal de contrabas wel voor iets tussenzitten.

     

We zijn dit jaar al ferm verwend geweest met klasse-CD’s van Belgische groepen (Comas, Dazibao, D. Laloy, Kadril, Kimiz, Tantra, Trio Trad,…). Deze heeft alles in huis om zijn plaats in dit rijtje te krijgen, en dan nog ergens heel erg bovenaan.

Nog dit. Zowel op de hoes van de CD als op de homepage van de website van Griff prijkt een mysterieus voorwerp. Op onze vraag wat het is antwoordde Rémi: “kom maar af naar een CD-voorstelling, en dan zal het wel duidelijk worden”. Zelfs zonder deze teaser willen we doodgraag zo een voorstelling meemaken. Dit missen is schadelijk voor je folk-gezondheid. De lijst met CD-voorstellingen kan je vinden op de website van Griff (zie kadertje rechts), waar je ook een paar fragmenten van de CD kan beluisteren.

Klik hier om deze CD te bestellen in Den Appel. Hij wordt je dan gewoon opgestuurd, samen met een overschrijvingsformulier.