Na het ongelofelijke succes van zijn eerste cd 'OCHARME IK' hebben we nagelbijtend mogen wachten op het vervolg van de Izegemse Flip Kowlier. De sequel werd boven de doopvont gehouden met de welklinkende naam ?In de fik?. Zou hij zichzelf weer overtreffen? Was zijn bijnaam als de nieuwe Willem Vermandere niet een beetje overroepen?

De titelsong ?In de fik?, werd terug heel vroeg opgepikt door Vlaanders jongerenzender Studio Brussel. In de korste keren werd het, net als ?Welgemeende? dat op de eerste cd gedaan had, een grijsgedraaid succes. Het geheim van dit succes? Het catchy tune?tje? Het refreintje? De backing vocals door HOOVERPHONIC's Geike Aernaert? Of de combinatie van humor doordrongen van maatschappij kritiek in het bijna onverstaanbaar, niet ondertiteld, Westvlaams? Iets wat ondertussen een beetje Flip zijn handelsmerk is geworden. Ik vermoed een mengeling van dit alles. Want het is een feit: eenmaal gehoord, blijft het ergens in je achterhoofd hangen.

In de laatste show bekende Flip dat het voor hem gemakkelijker is een triestige noot op papier te zetten dan iets opgewekts. De melancholie is dan ook de rode draad doorheen de liedjes op deze cd. In het reggae liedje ?Bom Bin? beschrijft hij de toekomst van onze wereld waarin de terreur de bovenhand heeft. Een lied waarin het schrikbeeld van de oorlog als een zwaard van Damocles boven ons hoofd hangt. Een sfeer die men ook al in de jaren tachtig tegen kwam in liedjes zoals ?De bom valt nooit? van HERMAN VAN VEEN of ?De Bom? van DOE MAAR. Met het rocknummer ?Nonkel Dirk? waarin hij net als bij de eerste cd het hoofdstuk homofilie aankaart, ontkent hij niet dat zijn roots in het iets hardere genre liggen. Maar Flip zou Flip niet zijn als er niet toch een paar lichtjes in het donker waren. In de meezinger ?Smetvrjis?, een hoempapa-liedje, bekent hij toch liever wat meer Rock and Roll te zijn, of vrij vertaald noemt hij zichzelf een bangerik die nooit echt is opgegaan in de losbandigheid van sex, drugs en Rock and Roll.

Deze cd is een mooie aanvulling op zijn eerste succes. Of dat het dat zal overtreffen valt nog af te wachten. Muzikaal zit het naar mijn mening beter in elkaar, waardoor je merkt dat Flip Kowlier zich meer en meer begint thuis te voelen in dit genre en durft te experimenteren met genres als reggae en country.

Bezetting:

• Flip Kowlier: Akoestische en elektrische gitaar, mondharmonica, melodica, bellekes, piano en zang
•  Karel Debacker: Drums en percussie
• Pieter Van Buyten: Bas en contrabas
• Lazy Horse: Akoestische en elektrische gitaar, mandoline, Dobro en lapsteel
• Peter Lesage: Piano, Hammond, Vox orgel, Clarinet en Backing vogels (vocals)
• Wouter Van Belle: Piano, Eminent orgel, keyboards en Backing vocals
• Geike Aernaert: Backing vocals
• Carlos Willems: Vibrafoon
• Strijkkwartet: Wietse Beels, Helena Druwé, Frederik Boits, Mieke De Lauré