E.V.A. - EMI - 577311 2 - 71:58

In het Radio 1-programma Carte Blanche bepalen de luisteraars zelf welke muziek ze willen horen. Dat gebeurt door online je top-3 door te geven. Die wordt wel wat ?gestuurd?, want je kunt maar uit 20 nummers kiezen. De eerste 15 zijn gewoon de top 15 van de vorige week. En de laatste 5 zijn tips van de Carte Blanche programmasamenstellers. Toch zijn vaak pareltjes in de lijst terug te vinden. Het programma is als het ware het levende bewijs van de goede muzikale smaak van de Vlamingen.

Voor de derde maal werd een CD uitgebracht met een aantal songs die deze lijst haalden. De CD kreeg de alleszeggende titel ?CARTE BLANCHE 3? mee. Wat meteen opvalt is dat zo goed als alle nummers van eigen bodem zijn. Op de vorige Carte Blanches waren weliswaar ook al heel wat lokale groepen te horen, maar ook veel internationale artiesten. Als we even de tot Gentenaar genaturaliseerde Puertoricaan Gabriel Rios buiten beschouwing laten is Warren Zevon de enige niet-Vlaming op deze schijf. En als ik eerlijk moet zijn: ?The rest of the night? van Zevon is niet meteen het beste nummer van de CD. Ik verdenk de samenstellers ervan dat ze een soort van postuum eerbetoon hebben willen brengen aan deze grote meneer.

Maar dat demonstreert eigenlijk ook wel hoe levendig en kwalitatief hoogstaand onze eigen Vlaamse muziekscene is. Op nummer 1 van de CD staan Eva De Roovere & Gerry De Mol. Volkomen terecht: ze braken alle carte-blanche records door maandenlang op één te staan in de lijst. ?Op een hoopje? is een prachtige song die bewijst dat kleinkunst verre van dood is. ?In de hemel is geen Dylan? van DE NIEUWE SNAAR was daarvoor het prijsbeest en kon natuurlijk niet ontbreken op de compilatie.

Maar Americana maakt toch wel de hoofdmoot van dit album uit. Al is de term Americana een vlag die de lading niet helemaal dekt. Is het bluesy ?Admiral for President? dat geplukt werd uit het debuutalbum uit 2002 van ADMIRAL FREEBEE Americana? SIOEN? ABSYNTHE MINDED (dat net naast de eerste plaats op Humo?s Rockrally greep)? Die groepen brengen allemaal gelaagde muziek die niet zomaar in een vakje te stoppen zijn. Ook ?A Ssong? van AMBROZIJN combineert muziekstijlen (folk met Amerikaanse rootsmuziek). ?After the goldrush? uit LAÏS ?A LA CAPELLA? is echter helemaal cowboymuziek. Net zoals trouwens de pretentieloze, maar o zo leuke West-Vlaamse Americana van Flip Kowlier (?t è toch wrjeed da we te roddeln èn?)?  

Het zijn echter de oude rotten in het vak die al deze jonge snaken het nakijken geven. Rolands ?Lime in the coconut? staat er als een huis. Ik herinner me nog goed hoe Roland ooit als gast optrad tijdens een optreden van de SILVER FOXES (met o.a. Patrick Riguelle). Ongelofelijk wat die man kan teweegbrengen door enkel zijn gitaarsnaren te beroeren. Hij heeft niet alleen de blues, hij is het ook.

En die andere oude rot Arno wordt ook beter met de jaren. ?Sarah? is een zalig nummer. ?La femme qui est dans mon lit n?a plus vingt ans depuis longtemps??. Ook HOOVERPHONIC heeft zo?n leuke tekst : ?The last thing I need is You?. Wat zijn we weer lief voor elkaar. Maar qua leuke teksten kan niemand tippen aan Luc De Vos & Tom Pintens: ?Kaatje is verdronken? is de soundtrack van een toneelstuk. Het is een vrolijk gezinsdrama geworden met zingende kabouters. Ook ?Salto Mortale? van KOMMIL FOO is aangenaam luistervoer. Je maakt er kennis met een 80-jarige acrobaat. Zijn salto?s lukken niet meer zo goed als vroeger.

Je merkt het, dit is echt wel een leuke CD, en dan hebben we nog niet eens de modernistische folk van BAL DES BOITEUX en de zwevende piano in de StuBru hit van LEMON (?stay with me?) vernoemd.

Maar het beste moet nog komen:

?Broad Daylight? van de eerder vernoemde Gentse Puertoricaan GABRIEL RIOS staat op deze plaat! Ik was al tevergeefs op zoek gegaan naar dit nummer in de platenzaak. Daar vertelden ze me dat dit niet op single werd uitgebracht. De rest van zijn CD ?GHOSTBOY?s is anders, minder geproduceerd, wellicht authentieker, maar hierdoor ook minder uniek. De eerste maal dat ik ?Broad Daylight? hoorde was ik meteen verkocht. Ik dacht dat BECK een nieuwe TROPICALIA-plaat had uitgebracht. Ik veronderstel dat we dit dankzij de vele samples gerust zonnige mestizo mogen noemen.

Is alles op deze plaat dan schitterend?

Neen: ?Paletó? van THINK OF ONE vind ik minder geslaagd dan hun meer stomende nummers. Ook de kamerfolk-versie van ?Nothing on my radio? van Guy Swinnen (met Andries Boone op viool en Jan Hautekiet op piano) kon me niet echt bekoren. Ik hoor liever de originele pop-versie van de CD ?JUMPING THE TRACKS?. En OZARK HENRY heeft veel beter nummers dan ?You always know your home?.

Maar dit zijn slechts drie kleine minpuntjes op een verder werkelijk schitterende staalkaart van wat de beste Radio1-muziek van ?t moment is.