Myrddin – Novar – BMCD 45
Bovenstaande uitspraak van Cioran is de eerste zin die de argeloze beluisteraar leest in het begeleidend boekje bij dit nieuwe kleinnood van Myrddin de Cauter. Je weet dus meteen: dit wordt geen lichte kost maar een doorwrochte, existentieel beladen straalschijf. Al willen we het één en ander ook onmiddellijk relativeren: Myrddin’s eerste plaat Imre, was bij momenten gewoon lichtvoetig en ook deze keer doet al dat zwaarwichtig gedoe met teksten geen noot afbreuk aan de toegankelijkheid of de schoonheid van de muziek. Laat muzikanten toch vooral muziek maken en laat het zwaarmoedig mijmeren bij voorkeur over aan de onovertroffen slapstick humorist die Cioran was.
Voor wie Myrddin nog niet kent, even deze korte bio: hij is een zoon van gitarist en zanger Koen De Cauter, alom bekend om zijn voorliefde voor de Django Reinhardt speelstijl en het gebruik van originele akoestische jazzgitaren uit het interbellum. Myrddin werd, met andere woorden, groot in een muzikaal nest en bleek algauw over een uitzonderlijke begaafdheid te beschikken op klarinet, drums en gitaar. Al heel vroeg ging hij gitaarstages volgen en vervolmaakte zich verder aan de jazzacademie en het Conservatorium. Sindsdien (en ook toen al) speelt hij elke dag heel veel uren gitaar. Uit zijn bio op de familie-de-cauter website lezen we dat hij zich ging bekwamen bij Manolo Sanlúcar, Gerardo Núñez, Rafael Riqeuni en Enrique De Melchor. Voor de kenners: Myrddin is, net zoals Jimi Hendrix, linkshandig.
Waarover gaat deze muziek? Vakmanschap zou het meest passende antwoord kunnen zijn op deze eenvoudige vraag. Myrddin en zijn begeleiders zijn van vele markten thuis. Ze beschikken stuk voor stuk over een enorme bagage, zowel in jazz, flamenco als klassieke muziek, en dat hoor je eraan. Het gros van de nummers is opgebouwd rond Myrddin's hedendaagse modernistische visie op Flamenco. Ik vermoed dat hij bvb een boon heeft voor het gestoei met jazz van flamenco grootheden als Manolo Franco en Paco De Lucía.
Wat mij als jazz- én folkliefhebber vooral heeft bekoord is, net zoals bij de vorige CD, de toegankelijkheid van de muziek. Het klinkt om te beginnen allemaal perfect. De virtuositeit is weergaloos maar er wordt daarenboven nog eens met heel veel zin voor lyriek en melodie gemusiceerd. Het wordt met andere woorden nooit droge kost. Je hoort een jazzrifje op elektrische jazzgitaar naadloos versmelten met een flamenco uitspatting. Of je luistert naar een gezongen tango flamenco en je merkt pas na de vierde frase dat het Wannes Van de Velde is die … ‘dien avond en die rooze’ van Gezelle zingt. Dan leg je dat nummer een tweede en een derde keer op en hoor je steeds beter, hoe goed de zweverige romantiek van de 19de eeuwer Gezelle versmelt met de vinnige nerveuze flamenco van Myrddin.
Myrddin slaagt erin om met zijn begeleiders een heel eigen muzikaal universum te creëren dat volledig naast mijn bekende muzikaal referentiekader staat. Ik meen her en der wel invloeden te ‘herkennen’ maar ik schiet te kort om ze op te lijsten en te benoemen. En misschien is dat wel zijn ultieme bedoeling: een zo eigenzinnige akoestische plaat maken dat je er niet naast kunt kijken dat ze van hem is en van hem alleen kan zijn.
Werkten mee aan deze CD:
Myrddin De Cauter: Flamenco Gitaar
Dajo De Cauter : Contrabas
Vigdis De Cauter : Piano
Tomas Desmed : Banjo
José Toral : Percussie, Flamenco Gitaar
Wannes Van de Velde : Zang
José Ligero: Zang
Hendrik Braeckman: Electrische Gitaar
Tracklist:
1- Novar
2- Esta noche y la rosa
3- Flamencowboys
4- Bruna
5- Scarlatti
6- Porque lo llevo en la sangre
7- Soleá por tabla
8- Flamencontrar
Totale speelduur : 50’37 min.
Klik hier om deze CD te bestellen in Den Appel. Hij wordt je dan gewoon opgestuurd, samen met een overschrijvingsformulier.
Myrddin - Novar 
