De voorbije twee dagen hebben we weer heel wat kilometertjes afgelegd, zowel met de wagen, als op de dansvloer.

Zaterdag zijn we afgezakt naar Villeneuve d’Asq voor een initiatie Ierse en Bretoense dans, gevolgd door fest-noz. De initiatie trok zo’n dertig danslustigen, de fest-noz ongeveer 250 tot 300. En dan hebben we het wel over dansers, en niet over aanwezigen, een niet gering verschil met de fest-noz in La Louvière de week voordien. Toen was er zeker 350 man aanwezig, maar niet zoveel dansers. Daar zal waarschijnlijk de Potée bretonne die toen geserveerd werd met de beroemde coco de Paimpol wel voor iets tussen gezeten hebben. Wie zich Blazing Saddles nog herinnert, weet waarschijnlijk waarover ik het heb.

De Ierse-dansinitiatie omvatte louter ceili, de sociale Ierse-dansvorm met dansen in de stijl van de tovercirkel en de gigue, maar dan, uiteraard, op Ierse muziek. Zoals te verwachten werden de Walls of Limerick aangeleerd, alsook de Siege of Ennis, zowat de twee klassiekers uit het répertoire. Nieuw voor mij was een hornpipe mixer in barndance stijl, die ook uitstekend op scottische kan worden gedanst. De beschrijving staat onderaan.

Uit de fest-noz herinneren we ons vooral de Dans Keff, een vrij moderne Bretoense dans die net zoals de Kost ar c’hoat tot de groep der gavottes behoort.

Op zondag brachten we een bezoekje aan de 28^ste Schotse Beurs in Gent, georganiseerd door de Vlaamse Caledonische Society (VCS). Die trok op zijn minst een paar duizend bezoekers. Ons interesseerden de hoedjes, kilts en allerlei andere prullaria zo niet, hoewel we het toch niet konden laten White Stilton met appel en abrikoos mee te brengen. Engels, inderdaad, niet Schots, maar dat hebben we gecompenseerd door ook een lading fudge varieteiten in te slaan.

Eigenlijk gingen we om Green Jacket nog eens aan het werk te zien: ze zouden er zowel apart, als samen met de verschillende dansgroepen van de VCS optreden. En het moet gezegd, het was een schitterend spektakel !

Green Jacket is al jaren de vaste muziekgroep van de VCS-dansers en dat laat héél duidelijk, in goede zin dan, zijn sporen na. Hun tempo bij Ierse en Schotse dansnummers is betonvast, de accenten liggen, ondanks talrijke variaties, steevast op de juiste plaats, en wanneer ze versnellen, gebeurt dat altijd heel netjes bij het inzetten van een andere tune binnen een medley. Bij hen kan je het er als danser gerust op wagen om op de dansvloer te springen zelfs wanneer je wat meer uit de benen wil schudden dan een paar 1-2-3s of sevens.

Ook het niveau van de VCS-dansers heeft mij verbaasd. Dat is altijd zeer behoorlijk geweest, maar het laatste jaar is er blijkbaar toch een en ander in een stroomversnelling gekomen. Ook stonden ze heel duidelijk met veel meer plezier op het podium dan voorheen, vooral de jongeren.

De VCS heeft drie verschillende dansgroepen, en als ik goed geteld heb stonden er zo’n 40 dansers op het podium:

• De VCS country dancers beoefenen de country dance die in Schotland zijn opgang kende in het begin van de 18de eeuw, en die oorspronkelijk een ballroom dance was. Het is een gemeenschapsdans, die in groep door meerdere koppels wordt uitgevoerd. De groep is lid van de Royal Scottish Country Dance Society, die er op toeziet dat de dansen volgens een wel beschreven patroon uitgevoerd worden. Zij verzorgen een niet onaanzienlijk aantal optredens per jaar. In 1995 drong zich de noodzaak op om de zich steeds uitbreidende en zeer actieve dansgroep in 3 categorieën op te splitsen, nl. jeugd, beginners en gevorderden.
• De Highland Dancers van de VCS brengen zowel pure Highland dances als National Dances. Het zijn meestal individuele dansen waarbij het ingewikkelde passenwerk, de lichamelijke inzet en de bevallige bewegingen kenmerkend zijn. Highland Dances worden gewoonlijk begeleid door de doedelzak. Het zijn eerder “mannelijke” dansen, maar daarom niet minder sierlijk. National Dances zijn dan weer iets “vrouwelijker”, en ogen bekoorlijker in de uitvoering. De VCS Highland dancers zijn ingeschreven bij de SOBHD (Scottish Official Board of Highland Dancing).
• De Irish Dancers beoefenen de traditionele solo- en ceilidansen volgens de richtlijnen van An Coimisiún le Rincí Gaelacha.

Zowel bij de Highland als Irish dancers zitten een paar beloftes waarvan we later zeker nog veel meer gaan horen. Voor wie uit de omstreken van Gent Ierse en/of Schotse dans op regelmatige basis wil beoefenen, is de VCS een goed adres.

Ter afsluiting, zoals beloofd, de beschrijving van de Hornpipe mixer in barndance stijl:

• Beginpositie: koppels staan opgesteld in een cirkel, de heer (M) aan de binnenzijde, in gewone danshouding zoals bij wals en scottische;
• Steps:
  • enkele hornpipe ceili step(EHC) (links): hop links rechts links (M) en hop rechts links rechts (V). Dit komt overeen met een scottische pas, met als enige verschil, voor de puristen, dat bij de scottische de klemtoon komt op de eerste stap links (of rechts), terwijl bij de hornpipe op de hop.
  • Dubbele hornpipe ceili step (DHC) (links): hop links hop rechts, zoals bij het tweede gedeelte van de scottische, maar opnieuw met klemtoon op de hop.
  • Sevens (links): driemaal linkervoet (M), rechtervoet (V) naar links resp. rechts verplaatsen en telkens de andere voet bijtrekken. Een vierde maal de voet verplaatsen, maar ditmaal de andere niet bijtrekken: gewoon klaar houden om bv een sevens naar rechts te doen, of een andere step.
• Choreografie: (uitgelegd voor de man, de vrouw moet, zoals vroeger in de trouwboekjes, jammer genoeg net voor mijn tijd, maar volgen)
  • Op de danslijn: EHC links en rechts, en dan halve draai met 2 DHC zodat M aan buitenzijde van de cirkel komt
  • Herhaal vorige, maar wegens de draaiing, uiteraard in de andere richting
  • Sevens naar links en rechts
  • Volledige draai met 2 EHC en 2 DHC
  • Sevens naar links, op het einde laat M V langs één zijde los, maar houdt hij met zijn linkerhand haar rechter nog steeds vast, beiden draaien zich met de rug naar elkaar om de sevens verder te zetten in dezelfde richting, maar aangezien men gedraaid is, dus resp. met rechter step (M) en linker step (V).
  • Sevens, nog steeds rug aan rug terug naar andere kant, en dan terug naar de normale danspositie komen.
  • House around, ttz een gewone draaiende dansbeweging met 2 EHC en 2 DHC. Tijdens de laatste tijd geeft M de partner door aan de man voor hem (dus niet achter hem zoals bij de gigue).