Traditiegetrouw waren er op de vooravond van het festival al twee optredens en een fuif in de dranktent. CAJOLE en SHANTALLA gaven er het beste van zichzelf, en dit viel duidelijk in de smaak bij het jonge volkje.

Het eigenlijke Dranouter folkfestival werd op vrijdag geopend door URBAN TRAD. Heel wat fans mistten dit optreden door de openingsfiles aan de ingang. Jammer, want voor wie Urban Trad al een poosje niet meer gezien had was het optreden echt wel de moeite. Zo zijn er nu twee nieuwe zangeressen. De meisjes ontbreken misschien nog wat podiumpresence en komen minder opzwepend uit de hoek dan de meiden van Ialma, maar hun bij momenten ingetogen zang is toch wel heel knap. Vlaanderen deed het trouwens vooral op vrijdag erg goed : OBLOMOW's fusie van Arabische en Westerse muziek was prachtig, De donkere muziek van DAAU & HARMONIE YPRIANA ronduit imponerend, AEDO's rockerige traditionele dansmuziek erg veelbelovend en de avant-garde folk van BAL DES BOITEUX (ietwat misplaatst in de danstent) was wellicht het beste optreden van de avond. Op zaterdag kregen het BOOMBALORKEST en MADIGMA de danstent zonder enige moeite in beweging, net zoals ASHELS en BALBROZIJN de dag erna, en we werden aangenaam verrast door de sinds vorig jaar sterk geëvolueerde BRISE L'AME. De SNAKES IN EXILE hadden de eer het festival te mogen afsluiten (in de dranktent) en dat hebben ze in schoonheid gedaan.

VÄRTTINÄ speelde zoals verwacht een technisch perfecte set. De muzikanten speelden foutloos, en de dansjes van de zangeressen waren choreografisch ingestudeerd. Maar de eerste prijs voor Scandinavische muziek geven we toch aan GJALLARHORN. Hun hypnotiserende fusie van wereldmuziek (Afrikaanse percussie en Australische didgeridoo) met Finse traditionele muziek is ronduit schitterend. En in een nummer waarin zangeres Jenny Wilhems illustreerde hoe boerinnen al millennia lang hun geiten roepen konden we horen welk enorm stembereik ze heeft. Ook genre- en streekgenoten BAZAR BlÅ waren in grote vorm. Hun cd Tripfolk vonden we intertijd wel mooi, maar mistte toch nog iets. Welnu, ze hebben duidelijk gevonden wat ze mistten. Hun trage Zweedse lounge-achtige Scandinavische muziek (met net als bij Gjallarhorn Afrikaanse percussie) deed de ganse kleine concerttent collectief langzaam wegdromen. We sluiten het Scandinavische hoofdstuk af met twee feestfolkgroepen. Eerst de Deense BALTINGET. Behalve de Scandinavische afkomst heeft deze groep helemaal niets gemeen met de donkere muziek van bovenstaande groepen. Neen, hun muziek is feestelijke dansmuziek, en dat is precies wat er gebeurde in de kleine concerttent op een nochtans pijnlijk vroeg uur : er werd volop gedanst. Zo ook op zondagnacht bij de Noorse REAL ONES. Hun muziek klinkt bij momenten erg poppy, maar de jongens slagen er telkens in om hun publiek helemaal uit de bol te doen gaan. Hun eigen enthousiasme, en de vele stratigisch ingebouwde tempoversnellingen zullen daar wel niet vreemd aan zijn.

In de Ierse GALLDUBH waren we wat ontgoocheld. Er was ons een vernieuwend Keltisch geluid beloofd, maar daar hebben we toch maar weinig van gemerkt. Neen, geef ons dan maar MICHAEL McGOLDRICK die door velen dé muzikant van dit festival genoemd wordt. Zijn virtuoze fluitspel konden we ook horen bij KATE RUSBY (waar we ook geïmponeerd werden door multi-instrumentalist John McCusker), en we wisten dat hij nog bij Flook, Afro Celt Sound System en Lunasa gespeeld had, maar het is toch vooral in zijn eigen groep dat de genialiteit van zijn hedendaagse arrangementen echt naar voor komt. Ook de Engelse HEADMIX bracht ons folk overgoten met een modern sausje, en met vooral een hele scheut reggae, dub en ska. Op geen enkel ander optreden zag ik zoveel mensen volledig uit de bol gaan. De Duitse LECKER SACHEN gingen nog verder in het vermengen van stijlen : ze brachten pure hip-pop-folk. Helaas reageerde de dranktent aanvankelijk erg afwijzend. Niet op hun muziek maar op hun Duitse afkomst. Op zo'n moment schaam je je ervoor Belg te zijn. Maar de groep liet het niet aan hun hart komen, bleef ervoor gaan en de tweede helft van hun optreden danste de biertent volop mee.

De liefhebbers van Zuiderse muziek werden op Dranouter in de watten gelegd. De Cubaanse OMARA PORTUONDO met BUENA VISTA SOCIAL CLUB kreeg de ganse grote concerttent moeiteloos aan het dansen, net zoals ons eigen EL TATTOO DEL TIGRE. De Gallisische MERCEDES PEON heb ik wegens overmacht helaas gemist, en volgens mensen die haar wel aan het werk zagen heb ik nu echt wel reden tot treuren.

Dan de DJ's : in tegenstelling tot vorig jaar werd in de dranktent nu terug enkel folk en wereldmuziek gespeeld, en dat is echt een goede zaak. Voor mensen die liever wat dreunende etno-beats hoorden was er dit jaar de geslaagde etno-groove tent. Er was wel enkel volk na middernacht.

Zoals elk jaar hoorde ik mensen klagen dat er toch weinig folk te zien was op dit folkfestival. En telkens hoor ik dezelfde namen : K's Choice, Ray Davies, Zita Swoon, Ozark Henry en Thé Lau. Welnu, dat zijn 5 groepen op een totaal van bijna 100 groepen. Is dat nu echt zo dramatisch ?

Qua organisatie : er werd duidelijk rekening gehouden met de kritiek die we verleden jaar spuiden op enkele punten : de chaos aan de ingang vlakbij de grote concerttent is volledig verdwenen door de ingang en uitgang 100 m van elkaar te leggen. De coctail-bar met technomuziek werd verplaatst richting dranktent waardoor er in de grote concerttent geen geluidsoverlast meer was. Toiletten waren dit jaar ook voor de vrouwen gratis. Er gingen stemmen op om nog meer toilet-eilanden in te bouwen, maar daar tegenover staat dat de geurhinder (dit jaar vooral in de kleine concerttent) dan ook verder zou stijgen. En het onvermijdelijke modderbad na enkele stortvlagen werd heel goed opgevangen door de aanvoer van vele tonnen stro.
Wat misschien wel jammer is is dat er dit jaar geen 'folk-parcours' meer werden opgesteld met aanbevelingen voor concerten binnen bepaalde genres of concepten. Maar dat is natuurlijk enkel jammer voor mensen die niet geabonneerd zijn op het Bourdonske, want die hebben zulke aanbevelingen natuurlijk niet nodig J.

Tot slot mijn persoonlijke top 6 :

• Gjallarhorn
• Bal Des Boiteux
• Michael Mc Goldrick
• DAAU & Harmonie Ypriana
• Bazar Blå

Dranouter, bedankt en tot volgend jaar !