Dit zeer gezellige festival vindt plaats in een mooi park. Er zijn drie concerttenten, en overal terrasjes onder parasolletjes, en niet onbelangrijk voor wij Belgen : er worden naast de onvermijdelijke Guinness ook een hele schare Belgische bieren geserveerd (Hoegaarden, Leffe, Geuze, ?). Het weer zat erg mee, de organisatie zelf verliep vlekkeloos, de geluidskwaliteit was overal goed (en niet te luid). En we hebben heel wat mooie optredens kunnen meepikken. Helaas kwamen we laat voor de Nederlandse vrouwelijke singer/songwriters Ygdrassil die naar verluidt erg goed waren. Maar we konden wel al onmiddellijk onze kennis van bretoense dansen bijschaven met de Duitse (!) groep AN ERMINIG. In Nederland leeft volksdansen duidelijk minder dan in België, maar ze zijn druk bezig de achterstand bij te benen. Wat later veroverde LECKER SACHEN Folk-hopsgewijs de grote concerttent. Een week ervoor hadden ze heel wat meer moeite gehad met Dranouters dranktent. En toen, eindelijk, voor het eerst in ons korte leven zagen we de Schotse SHOOGLENIFTY aan het werk. Niettegenstaande onze hoge verwachtingen werden we toch nog met verstomming geslagen door hun briljante instrumentale folkrock. Onvoorstelbaar dat deze groep bij ons nog niet bekend is. Het zweet in onze schoenen kreeg geen kans geabsorbeerd te worden door de extra poreuze zolen die we voorzien hadden want na Shooglenifty kwam HEADMIX het podium onveilig maken. Heel wat mensen hebben hun optreden in Dranouter gemist (ze traden op in de Etno-groove tent), maar op Folkwoods kan ik me niet voorstellen dat er iemand in een straal van minstens 5 km niet stond mee te dansen op hun opzwepende ska-folk-rock. Naast de traditionele folkrock-bezetting van de groep vielen vooral de stomende didgeridoo op en - je houdt het haast niet voor mogelijk - een melodica. De spierverekking die opgelopen tijdens het optreden werd er niet beter op toen bleek dat ze daar in Nederland een oude Belgische traditie overgenomen hebben : een folkfuif ! DJ Wizard verblijde ons o.a. met een folkversie van 'twee emmertjes water halen'. Dit blijkt bij onze noorderburen een ware klassieker te zijn.
Op zondag werd onze memorabele kater (zouden we per ongeluk toch eens Nederlands bier i.p.v. Hoegaarden gedronken hebben) al snel in een hoekje gedreven door het Berlijnse stelletje ongeregeld 17 HIPPIES. Als ik goed kon tellen (tsja) waren ze slechts met 16, maar dat kon de pret niet bederven. Met hun violen, gitaren, blazers, accordeons en allerhande andere instrumenten maakt deze vrolijke bende feestelijke folky wereldmuziek. Misschien een tip voor Dranouter volgend jaar ? Na een dergelijk stevig inzetten van de dag kon er gelukkig uitgeblazen worden met de melodieuze Klezmer van HELMUT EISEL. En ook bij de Schotse OLD BLIND DOGS. We hadden bij deze laatste groep eigenlijk meer vuurwerk verwacht (de piper speelt ook bij Nusa en vooral bij Deaf Shepherd) maar pas op het einde van hun set sloeg de vonk echt over naar het publiek. Jammer. Waar de vonk wel meteen oversloeg was bij de Duits-Russische APPARATSCHIK. Net zoals eerder dit jaar op Labadoux was hun optreden terug een schot in de roos. De groep maakt al jaren ska-folk-rock vertrekkende van russische traditionals, en klinken de laatste jaren nog steviger dan vroeger dankzij een versterkte ritme-sectie. Songs als "Kürbis" en vooral "Poljoeska" werden luidkeels in het Russisch meegebruld door het publiek. Onze eigen West-Vlaamse trots FLIP KOWLIER had de ondankbare eer de laatste groep te zijn in de grote concerttent op zondag-avond (lees : voor een half-lege tent te staan). Maar het is en blijft een rasperformer. Hij haalde zelfs even een melodica boven (zou hij het optreden van Headmix gezien hebben) en speelde een bangelijk mooie versie van "min moaten". Onder het motto "We zin al vwoa minder van een folkfestival geskopt, wulder mè ol oes lude gitoarn" coverde hij zelfs Nirvana. In de kleine concerttent kregen we intussen voor het eerst CELTICA te zien. Deze jonge groep kent in Nederland al heel wat bekendheid, maar is in België nog compleet onbekend. Ze brengen eigenlijk techno, jungle, drum 'n bass in combinatie met live gespeelde Keltische folk en Afrikaanse percussie. Ik vond echter dat hun trance-folk wat diepte mistte. Maar het concept is zonder twijfel erg leuk en vernieuwend. Tot slot mocht ikzelf mijn plaatjes draaien op de afsluitende folk-fuif (mezelf beoordelen doe ik echter niet).
We kunnen zeker besluiten dat Folkwoods 2002 een erg geslaagd festival was. Memorabel zelfs. En ik zal nooit vergeten dat een Nederlandse me uitlegde hoe je Kip met Kasteelbier moet klaarmaken.

Bij deze zou ik graag Ronald Rietman bedanken voor de mooie foto's. Op Ronalds eigen site vind je er nog veel meer. Of klik gewoon op een foto om een grotere versie bij Ronald te zien.

In dit verslag beperkte ik me tot de fuif-groepen. Er waren ook heel wat rustiger groepen aan het werk. Die werden prachtig besproken op het Nederlandse Folkforum. En er zijn daar nog meer foto's te bewonderen.