Enkele maanden geleden speelden Jeroen Geerinck, Bert Leemans en Maarten Marchau voor het eerst samen bal in Dranouter. Hun poging om het dansrepertoire op de Vlaamse folkbals gevoelig uit te breiden, voornamelijk met een aantal populaire fest noz-dansen viel in goede aarde . Een nieuwe balgroep werd geboren. En het kind heeft ondertussen ook een naam gekregen: B-BOA. Gisteren speelden ze als doop ten dans in Roeselare en lieten ze zich voor de gelegenheid bijstaan door Toon van Mierlo .

Het beloofde volgens de affiche 'een gevarieerd folkbal' te worden. De heren losten die belofte zeker in. Echt verrast werden we niet door de playlist: op festivals als Marsinne (om op vaderlandse bodem te blijven) en bij Franse balgroepen is een dergelijke mix eerder regel dan uitzondering. Maar in de Vlaamse balboom staat Bretoens synoniem met andro en hanter-dro, en is er een overaanbod aan gigues en tovercirkels. De koppeldansen hebben al sterk aan variatie ingewonnen: mooie mazurka's zijn er bij de vleet en we vinden naast de obligate schottisches, walsen en polka's steeds vaker een vijftijden- of zelfs achttijdenwals op het programma.

Werd ik niet verrast door de danskeuze, ik werd het wel door de gedreven en toch zuivere manier waarop de nummers gebracht werden. De arrangementen waren mooi en interessant, de klemtonen lagen juist, de tempo's waren goed dansbaar. Bert speelde hierin een belangrijke rol: je kon hem bijvoorbeeld even een ridée in 6 zien voordansen. Samen met een danslustig publiek en voldoende ruimte levert dergelijk mooi spel uiteraard een bijzonder fijne avond op.

Het blijkt de bedoeling te zijn geregeld met iets nieuws op de proppen te komen en dat dan ook aan te leren. Vanavond was dit een doorschuifwals. In het begin was de uitleg van Bert onvoldoende om de dans vlot te laten verlopen, maar eens iedereen ermee weg was, konden we volop genieten van de muziek, met af en toe een nieuwe partner voor enkele walspasjes. Een welgekomen afwisseling voor gigue en tovercirkel en bij voldoende ervaren dansers een ideale manier om het volk te leren walsen. Over de balcompetitie tussen twee hanter dro-teams kan ik niet veel woorden kwijt: misschien was het een leuk spel, maar als niet-deelnemer heb ik daar geen zicht op.

Bijna niets dan lof dus voor b-boa. Misschien dat ze in de toekomst nog wat meer kunnen letten op de afwisseling tussen de verschillende types dansen. Maar dat in de tweede helft van de avond soms verschillende Bretoense rijdansen na elkaar gespeeld werden, had wellicht voor een groot stuk te maken met het vroege vertrek van Toon. Jammer is ook dat de gavottes en plinn nooit in suite-vorm gepresenteerd worden: niet omdat dit de traditionele speelwijze is (vernieuwing hoeft geen verarming te zijn), maar omdat de bal - het middengedeelte van een suite gavottes of plinns - muzikaal mooie mogelijkheden biedt door de afwisseling tussen trage en snelle partijen. Nog enkele gemiste kansen dus.

Een geslaagde balavond was het alleszins. Na het optreden werd er op de dansvloer nog duchtig verder gejamd, waarbij zelfs een vijftijdenwals de revue passeerde. Het was dan ook erg laat toen ik in het verre Brussel mijn bed weer zag. Maar in dit geval was de verplaatsing de moeite meer dan waard geweest. Doe zo verder, heren!