Onderaan kun je mijn eigen verslag lezen, maar eerst het verslag dat gemaakt werd door Reinout en Harlinde Keymolen :
Twee jaar geleden vonden twee opmerkelijke groepen (BuB) en Cro Magnon elkaar en maakten een eenmalig boeiend programma voor het Brosella-folkfestival. Opmerkelijk om hun eigenzinnige keuze van muziek, zoekend en beukend om de grenzen van de muziek te verleggen, om nieuwe richtingen te maken. (Bub) met zijn folkmelodieën en combinaties in instrumentarium, vond een ideale partner in het oudere broertje van Cro Magnon, rond Geert Waegeman. Eenmalig? Een tijdje geleden haalden zij het weer van zolder, bliezen het stof eraf? en kneden het tot een project: De Brosella Suite.
Pat Van Hemelrijck combineerde de folkmuziek van de grootsstad met beelden en theaterteksten. Met een beperkt budget wordt iets vernieuwends, verrassend en gedurfd gecreëerd.
Stel je voor: een late namiddag in Brussel kuierend de ene straat in, de andere uit,? van de wirwar van de koude gangen van het Noord Station, een omweg door de marollen naar het Zuid, de zuidertoren langs, de markt over, langs den Abatoir en terug? Onderweg hoor je Brusselse klapkes op café, roepende marktkramers in het sappig dialect, een aantal verwijten,? Ge kent ze wel, die oudere mannen en vrouwen van de stad met een hart van goud maar wat teruggetrokken in het gewoel. Ons Brgussel, ? een stad om te ontdekken!
Viva Bomma!
11 muzikanten geplaatst in het licht kader van een dia-beeld. Beelden van Brusselse koppen, fruit van de Zuidmarkt, de bussen, de zuidertoren op zijn sokkel, waterputdeksels,? het kleurrijke Brussel, ? Beelden die de muziek ondersteunden en verheffen tot een verhaal.
Misschien komt het geheel wat rommelig over. Kwam het door het kleine podium in Gent? Of is het de bedoeling?
(BuB): Kim op doedelzak en blokfluiten, met broer Jan Pieter Delcour (bas, hommel en percussie), Frank Van Overstraeten op sopraan en tenorsax, Winter Lavigne op gitaar, Tim Somers op drums en percussie samen met oud-(BuB)-gediende Greet Garriau op diatonische accordeon.
Cro Magnon: Stefan Coltura en Rik Verstrepen op viool, Koen Van Roy (Olla Vogala, Elvis Peeters en Goed Gevolg), Frank Ghysels (Bodixhel) en Geert Waegeman (duivel-doet-al, De Legende, Bart Peeters, ?),
En Pat Van Hemelrijck voor de vormgeving, spel en live video?s.
En achteraf ontdekten we dat we in Gent waren. Hop naar Brussel!
Reinout en Harlinde Keymolen
Op het Brosella Folkfestival ging deze ode aan onze hoofdstad in première. De jonge avant-garde folk van (BuB) klonk prachtig samen met de urban chamber music van CRO MAGNON. Wegens het overweldigende succes werd besloten het concept nog verder uit te diepen, nog meer te gaan experimenteren, en vooral, ook te werken met 'beeld'. Er werd een leger dia- en andere projectoren, webcams, fototoestellen, lichteffecten, ? ingezet. En er werden massa's foto's genomen van Brussel. Van mensen, gebouwen, graffiti, rauw vlees (!?), ? De klank van de oorspronkelijke suite werd als het ware op beeld gezet.
In de Gentse Handelsbeurs vond de première plaats van dit multimediale spektakel. We zagen een indrukwekkende groep omringd door diaschermen. Vaak fungeerden de muzikanten trouwens zelf ook als projectievlak. Bezetting : fluiten en doedelzak, viool, diatonische accordeon (Greet Garriau die eigenlijk (BuB) verlaten heeft was ook van de partij), drums, blazers, bass en een uitfreakende geluidswizard. De geluiden van de vele akoestische instrumenten werden vaak in real time elektronisch bewerkt. De muziek was vaak rustig, dan weer vol imponerende bombast, of soms ronduit grappig (zoals het a cappella gezongen 'Viva La Boma'). In combinaties met de steeds wisselende beeldprojecties werd de sfeer van het bruisende Brussel opgewekt. Ook de kledij van de muzikanten was op zijn minst 'Brussels' te noemen. Tekenend was dat het muisstil was in de zaal. We zagen al vaker de combinatie van beeld en geluid, en vaak is het concept wel knap, maar willen de artiesten absoluut Kunst met een grote K maken en doen ze daarom geen enkele concessie qua toegankelijkheid wat dan vaak resulteert in erg ver doorgedreven experiment. In de Brosella Suite wordt die fout gelukkig vermeden. Niet dat de muziek 'gemakkelijk' is. Verre van. Zoals we van beide groepen gewoon zijn zijn er meer dan voldoende 'weerhaakjes' aanwezig. Maar ze slagen er toch in het ganse concert lang te blijven boeien met de meest wonderbaarlijke composities.
Hoogstwaarschijnlijk zal er een cd uitkomen van deze Suite.
Jåk