Op de JONG FOLK MARATHON in Asse waren er een aantal zaken die onmiddellijk opvielen:
Waar de typische balgroepen van vroeger braafjes de 'traditionals speelden', zitten we nu met een hele serie groepen die eigen nummers schrijven. En die er 'staan' op het podium. Ze hebben de uitstraling van een rockgroep en slagen er in het publiek op te zwepen. Ook het publiek is geëvolueerd: van volksdans naar folkdans. Van ingestudeerde choreografieën naar dansen waar heel veel vrijheid gelaten wordt aan de dansers. En meer en meer mensen halen hierin een behoorlijk niveau. In zoverre dat het eigenlijk tijd begint te worden dat er wat andere dansen geïntroduceerd raken in onze contreien. Ik denk hierbij aan de gavotte, ridée, mixers, polska...

De eerste groep die we aan het werk gezien hebben (in de kleine zaal) was YUKA. Deze jonge West-Vlaamse groep schrijft alle nummers zelf, en het merendeel is uiterst dansbaar. Ze waren aanvankelijk duidelijk zenuwachtig. En hun bindteksten waren (door een slechte versterking, daar kunnen zij niets aan doen) onverstaanbaar. Maar naarmate het optreden vorderde groeide het enthousiasme bij zowel groep als publiek. Ook een nummertje dat Peter ooit schreef in een verliefde bui (een zeer droevig lied...) kon op veel bijval rekenen. Na afloop kreeg de groep een minutenlang applaus. Doordat het donker was ben ik niet zeker, maar volgens mij bloosde Yuka van plezier.

De eveneens West-Vlaamse SOIS BELLE mocht het grote podium openen. Als enige groep die avond spelen ze eigenlijk geen balmuziek (een 'soirée écosse' niet te na gesproken). Dat hoeft natuurlijk ook niet. Helaas was door het vroege uur de zaal nog halfleeg. En dan komt de poppy folkrock van SOIS BELLE minder tot zijn recht. Neem nu het opzwepende 'laat ons dansen'. De groep heeft hard gewerkt aan een uitstekend live-arrangement waarbij alle groepsleden worden voorgesteld, waarbij er strategische pauzes ingelast worden om het publiek te laten meebrullen, waar a capella stukken zich afwisselen met bonkende rock. Wel, voor een halflege zaal komt dat alles een beetje geforceerd over. Hadden ze twee uurtjes later mogen optreden, dan had hun vaak sublieme muziek ongetwijfeld veel beter overgekomen. Het geluid stond ook verre van goed.

Intussen ging in de kleine zaal het kettingbal van start. Met Peter, Pieter, Jonas, Toon, Bert, Pascale, Willem, ... Het zoveelste bewijs hoe levend de 'balscene' is in Vlaanderen.

Het was (wegens soundcheckproblemen) even wachten op het optreden van TANTUR (TANTRA + TURDUS PHILOMELOS). Maar het was het wachten meer dan waard. Tantra speelt groovy trancefolk. Turdus feestelijke ska-fanfare-folk. Voeg die twee samen en je krijgt een zeer explosief mengsel dat nog het best te omschrijven valt als B'Al-QAEDA. Het viel me wel op dat Turdus meer en meer evolueert richting ska en polka, en minder scottishen e.d. speelt. Geen kat die zich daaraan stoorde: dit is knettergekke feestmuziek van de bovenste plank! Je moet het maar durven om middenin een wals de muziek stil te leggen wegens 'dorst'. Ik had nooit gedacht dat ik nog 'ik heb de zon zien zakken in de zee' in pure extase zou meebrullen. En ik heb ook nog nooit een groep weten optreden in het toilet. Als er nog zomerfestivals zouden zijn die een plaatsje vrij hebben op hun programma: boek deze jongens! 

Ook FOLLIA! kwam, zag en overwon. Ze hadden van de organisatie duidelijke instructies gekregen om de folkmeute te doen dansen. Ze schrapten nog gauw twee rustiger nummers uit hun playlist, spraken af om een kalme passage in te korten in vlogen erin. De kwatongen die een jaar geleden kritiek hadden op de dansbaarheid van Follia op een boombal stonden met open mond toe te kijken. De groep vermengt allerhande muzikale invloeden. Dit zowel qua stijl, als qua origine. En wij zijn daar dol op. Voor meer details verwijzen we naar onze cd-recensie van hun eerste full-cd.

EMBRUN mocht de avond afsluiten. Verleden jaar hadden ze tot 8 u 's morgens blijven jammen. Hun sound is intussen sterk geëvolueerd richting 'AEDO'. Hiermee bedoel ik strakke ritmes (dus zeer dansbaar) met briljante melodieën. Vooral Toon en Bert zijn bangelijk goede muzikanten. Jonas (van AedO) speelde een aantal nummers mee op gitaar. Dat is niet voor de eerste keer. En ook Willem (ook al van AedO) kwam op het eind een nummertje meefluiten.
En gedanst dat er werd!

Onze eindconclusie van deze JONG FOLK MARATHON is dus weer erg positief. Het is dankzij dergelijke initiatieven dat jonge groepen zo snel kunnen 'groeien'. Dat ze gewoon worden om op een groter podium te staan. Dat ze merken wat aanslaat bij dansers en wat niet.

BEDANKT JONG FOLKERS!

En dan nu de foto's: die werden genomen door Bart Denolf en mezelf. 
Vergeet vooral niet zelf te reageren onderaan het artikel. Wat vond je zelf goed (de taart)? En minder goed (te koud in de zaal)? Kruip in je pen (of eigenlijk klavier)!