Vrijdag 27 juni in Vorselaar.

De sympathieke mensen van Na Fir Bolg zijn aan hun 9 de editie toe en al die jaren hebben ze een schare erg goede muzikanten op de affiche gezet. Ook dit jaar lijkt het een erg interessant aanbod met Folk Rose en Balbrozijn dus ....naar Vorselaar.

Satcha Runa zijn een aantal jonge mensen die alsmaar beter worden, enkele leuke ska-rock-blues deuntjes zochten hun weg in de kleine tent. Niet slecht deze groep.

Folk Rose, uit midden Italië was de opener op het grote podium. Zes muzikanten met een ongelofelijk talent die de Italiaanse traditionele muziek een warm hart toedragen. Ik heb even goed kunnen bijpraten met Paolo Caposso, mandoline en bouzouki speler en voorman van de groep. Deze dagen trekken ze door de lage landen om een kleine tournee af te werken. Folk Rose komt uit de stad Latina, een plaats aan de kust in de regio Lazio en brengt zoals gezegd Italiaanse folklore met Keltische invloeden. Zangeressen Karla en Katia, twee mooie dames met dito stemmen, zorgen soms voor kippenvel met enkele prachtige traditionele liederen. Cristiano Lui is een accordeonist (Chromatische) die het instrument zo bespeeld dat je spontaan denkt aan een Kepa Junkera of een Wim Claeys. Gitarist Lorenzo is een muziek liefhebber eerste klas en kan een gitaar laten klinken zoals het moet. Geef percussionist Carmine Pongelli iets om op te tokkelen en je mond valt wagenwijd open van verbazing, wat een talent.
Alhoewel het geluid af en toe wat minder was stonden er al snel een heleboel mensen op deze prachtige muziek te dansen. Een quasi perfecte set met pareltjes zoals Aires de Pontevedra uit Galicia (ook Carlos Nunez heeft deze traditional op de setlist staan) en de Tarantella dell' avena, één van de meest dansbare. Een mooi uitgebalanceerd overzicht met het mooiste uit de laars van Europa. Folk Rose, een groep sympathieke mensen met een groot hart voor muziek die evengoed tot hun recht komen in een kleine folkclub alsook op een groot festivalpodium. Mooi !

Een klein uurtje later was het de beurt aan Balbrozijn. Op het BoinKfestival in Borsbeek waren ze uitstekend en daarna stond er een project tournee met Ambrozijn in Afrika op het programma, nu terug in onze contreien en vermits ze een vaste stek hebben op Na Fir Bolg zou het een dansfestijn moeten worden. Ik heb nog geen enkele keer meegemaakt dat deze heren het publiek niet zouden in beweging krijgen, dus na enkele noten stond de tent al op temperatuur. De vaste kleppers passeerden de revue en het volk genoot. Spelbreker was weer het geluid, op de duur zo erg dat het concert tien minuutjes stil lag door die problemen. Beetje spijtig want veel mensen gingen even een luchtje scheppen en tegen die terug binnen waren was het optreden bijna afgelopen. Al bij al was het toch gezellig en goed.

De laatse band op het kleine podium was Starpainter, vrij stevige rock en wat ik heb gehoord klonk zeker niet slecht. Enkele covers , vlotjes gebracht en de zanger heeft een stem die blijven hangen is in mijn hoofd, ook al is het niet echt folk, het had iets speciaals. Ik heb het optrede niet volledig kunnen zien, het was bijna 2.00 uur en we moesten nog een stukje bollen terug naar huis, maar ik denk dat deze groep een mooie toekomst heeft.

Deze eerste dag was een succes, dat beloofd voor zaterdag en zondag, hopelijk zijn de tecnische problemen met het geluid dan opgelost maar al bij al heb ik me goed geamuseerd.

Na Fir Bolg is echt een festival naar mijn hart, goed georganiseerd door mensen met een duidelijke visie en op een mooie locatie, tof publiek en niet mega- commercieel. Moge het zo blijven.

De affiche voor de volgende dagen is interessant maar ook ik heb iets te veel op de agenda staan. Hopelijk zijn er nog mensen die de twee andere dagen kunnen volgen.

Tot een volgende keer,

groeten
Jan Van Rymenant

Dit weekend heb ik doorgebracht op de zonnige festivalweide van Na Fir Bolg in Vorselaar. De oproep van Jäk om een verslagje van dit festival door te sturen indachtig, ben ik op deze druilerige maandagmiddag toch maar achter de PC gekropen. Het hiervolgende verslag is een persoonlijke impressie, Ik kan me best inbeelden dat anderen over sommige dingen een andere mening zullen hebben, maar dat maakt het natuurlijk alleen maar boeiender.
Toen ik vrijdagavonde op de festivalweide aankwam, waren de plaatselijke jonge idolen van Satcha Runa reeds volop hun (vrij jonge) achterban aan het inpakken. En eerlijk gezegd...ik vond het ook wel fris klinken. Vooral de toetenman en saxofonist van dienst kon mij wel bekoren.
In de grote concerttent speelde nadien het Italiaanse 'Folkrose', voor mij was dit meteen een eerste schot in de roos. Een vlotte en goedgebrachte mix van Italiaanse maar ook keltische melodiën bracht het dansgrage publiek van Na Fir Bolg voor een eerste maal massaal aan het dansen, en het zou de laatste keer niet zijn!!!
Het volgende optreden was het weer prijs! Balbrozijn deed wat van hen verwacht werd. De grote tent werd voor een eerste keer volledig in een enorme stofwolk herschapen. Het opteden was hemels, en het publiek danste alsof de duivel hen op de hielen zat. Hiet is maar één woord voor: Klasse!!!!
Voor die vrijdag had ik mijn portie wel gehad, het optreden van starpainter heb ik aan het jongere volkje gelaten.
Zaterdag werd het festival op gang getrokken door Aedo. Deze jonge folkformatie wist al zeer snel het hart van het Na Fir Bolg publiek te veroveren. Opnieuw werd er gedanst naar hartelust. Een mooier begin van deze festivaldag had ik me niet kunnen dromen. De jongens van Aedo zijn gewaarschuwd: Ik zal hun optreden op Dranouter zeker niet missen!!!!
De plaatselijk rock'n roll dichter Jef Versmissen heb ik gemist,in de plaats koos ik voor de County Feed Back Club van oud rockrally finalist Guy Kenis. Best een goed optreden, maar aan mij is deze country-pop niet echt besteed. Vrienden van me, die hier wel van houden, vonden het echter een meer dan verdienstig optreden.
Het Brugse 'Brise L'âme' daarentegen had vanaf hun eerste lied mijn hart gestolen. Een optreden dat me echt in het hart raakte, een perfecte mix van lied en melodie. Ontroerend mooi.
Na dit mooie poëtische moment was het uitkijken naar (Bub). Niettegenstaande de technische perfectie en virtuositeit die dit gezelschap hanteren, konden ze mij persoonlijk nooit begeesteren. Ooit zag ik (Bub) in minder goeie omstandigheden bezig op Dranouter (toen in een betonnen loods), ik weet het minder goed presteren toen aan deze omstandigheden. Nu moest ik constateren dat er nog steeds een drempel is die me wat huiverachtig doet staan tegenover hun muzikale aanpak. Misschien de arrogantie waarmee deze heren tegenover hun publiek staan? of toch wat over-arrangementen? Voor mij persoonlijk toch een beetje een afknapper.
Ondertussen deed zich het zelfde probleem voor,dat zich elk jaar voordoet op een zaterdagse Na Fir Bolg. Het programma is niet echt klokvast. Dit is vooral vervelend wanneer je met kleinere kinderen naar een festival komt. Danny Guinnan, de Ier van dienst, klom dan ook met meer dan anderhalf uur vertraging het podium. Sommige (vrienden)muzikanten vonden dit een wat ouderwetse en zwakkere set, ik daarentegen heb me enorm goed geamuseerd met deze Ierse, schalkse song-master. En ook de rest van het publiek genoot van volle teugen van deze Ierse performer die straffe uitspraken over politieke thema's niet uit de weg ging. Nu, achteraf bekeken, straalde deze man misschien net wat teveel uit wat zijn voorgangers van (Bub) tekort kwamen: 'presence".
Door het late uur en slapende kinderen moest ik helaas Jumbalaja en when folk meets rock missen. Toch wel spijtig, maar ja......Het vaderschap riep!!!
Zondag werd traditioneel geopend door een uitstekend spelende Harmonie van Vorselaar. Deze harmonie is mijn jaarlijkse verzoening met het harmoniegebeuren in Vlaanderen. Een dikke pluim overigens om zo vroeg op de dag reeds een volle tent bijeen te sprokkelen!
Mairan- een groep waar ik na het beluisteren van Jong Folk naar uitkeek- liet verstek gaan, maar werd op meer dan waardige wijze vervangen door 'Ik voel me Belg' (ook terug te vinden op deze jong folk CD). De danser konden terug in actie komen. De toon van de rest van deze zondag was gezet. Toch nog even in de pubtent gaan luisteren naar Kandoris, een groep opgebouwd rond Lien Koojman (ge weet wel, de dochter van...). Dit optreden was er niet echt een om te onthouden. Lien was niet altijd even toonvast, en haar medestem (Gudrun) kwam niet altijd even goed uit de verf. Wanneer de dames dan hulp kregen van vader Ed, werden ze helemaal van het podium gespoeld.
Ondertussen was het in de grote concerttent tijd voor de grootmeester van het Vlaamse Lied himself....de Bob Dylan van Aaigem (of is het de Brassens van Aalst ??): Jan de Wilde.
Na meer dan 40 jaar traag zijn eigen weg kruipend door het Vlaamse muzikale land, staat Jan de Wilde nog steeds hoog aan de top. Dank U Jan voor dit mooie optreden. Ik heb er in ieder geval van genoten (woord voor woord).
Ook Deux accord Diront met zijn Folk-Jazz experiment kon mij bekoren. Echt een van de mooie momenten van dit festival.
Ondertussen ben ik dan toch nog even afgezakt naar de pubtent om een optreden van oudgedienden klaver te genieten. En dit was echt genieten. Goede 'ouderwetse' ierse en angelsaksische folk waarvoor ik twintig jaar geleden voor het eerst naar Dranouter trok. Met de stevige aanpak waarvoor Klaver koos, hadden ze al snel de dansers op hun hand. Dit zorgde voor zo'n stoffestijn, dat de muzikanten regelmatig in een reusachtige stofwolk verdwenen. Even gleed ik terug in een ver verleden,toen ik als jonge blaag mijn hart uit het lijf danste op een festivalwei in Dranouter.
De juiste stemming dus voor de apoteose van dit festival: kadril. En jawel....voor mij deed Kadril wat ze hadden moeten doen....De festivalwei van Na Fir Bolg voor een laatste maal in vuur en vlam steken...Het ganse festival verdween als een mooie midzomersnachtsdroom in een enorme stofwolk. Een mooie editie Na Fir Bolg 2003 zat erop.
Stoffolk 2003 was goed. Dank U Luc en ik kijk al uit naar uw jubeleum uitgave van 2004.

Eric Maes