De dansinitiatie sloeg ik deze keer over om in de kelder te kunnen genieten van de TLS-band.

De initiatie was deze keer terug onder leiding van Leentje en met Sofie Cavez op de accordeon.
Vooral in het begin viel de opkomst op, weinig volk maar toch veel gekende gezichten.
De examenstress vierde blijkbaar hoogtij maar hoe langer de avond vorderde des te duidelijker bleek dat zelfs de keiharde student het Boomballen niet kan laten. Gevolg was dat ook deze editie, hoewel ze midden in de blok en examens lag, heel wat danslustigen lokte.
Het was dan ook een prachtige avond, een streling voor het oor en de benen.

De TLS-band wordt hoe langer hoe beter. Er is een zekere vaste kern ontstaan die er zeer goed in slaagt om als een bijna volwassen folk-groep de zaal aan het dansen te krijgen.
Hoe langer hoe meer valt op dat de muzikanten op elkaar ingespeeld raken. De kleine kinderziektes, zoals bijvoorbeeld op een goede manier een nummer afronden, hebben een hele evolutie afgelegd. Alleen vind ik het nog af en toe nog jammer dat nummers te lang duren zonder dat er voldoende variatie is.

Boven stond na de dansinitiatie ANVELD klaar, hét kruim van de West-Vlaamse folk als je het mij vraagt. ANVELD bestaat reeds een vijftal jaar en was al van in het begin een pure balgroep. Vanuit eigen composities of eigentijdse bewerkingen van traditionals slaagt dit zestal er in om een opzwepend, maar vooral een gevarieerd en ietwat rockend bal te brengen.
Al vanaf het ontstaan van deze vernieuwende folkgroep ben ik een fan van de eerste rij. Daarom zal dit stuk misschien ietwat subjectief overkomen.
Het optreden had vooral de bedoeling om hun eerstgeborene voor te stellen. Dit pareltje zal op deze site uitvoerig besproken worden in de nabije toekomst.
In het begin was het geluid geen 100%, maar het was al een hele geruststelling dat de decibelperikelen van het vorige Boombal achter de rug waren. Hierdoor speelde Anveld in het begin ook ietwat onzeker maar wanneer dit kleine euvel achter de rug was gaven ze het beste van zichzelf.
Één van de vele hoogtepunten was hun prachtige mazurka (Mazulma, op de cd track 6) met Seraphine Stragier op cello en Maarten De Splenter op piano in de hoofdrol. De mensen die aanwezig waren kunnen mee getuigen dat deze mazurka gerust nog heel wat langer had mogen duren.
Ook hun prachtige wals (Wals pour Marie-Claude, op de cd track 3) met Inge leidend op de doedelzak was één van de memorabele momenten.
ANVELD slaagt er telkens in om met de nodige drive te spelen en dan enkele minuten later terug romantisch en intiem te spelen. Dat de muzikanten van Anveld één voor één rasartiesten zijn werd dus nogmaals bewezen tijdens dit optreden.
Het werd een gevarieerd bal waar slechts weinig dansen meerdere malen werden herhaald.
Anveld durfde ook eens buiten de lijntjes kleuren en bracht een Gavotte des Montagnes en het typisch Vlaamse Zot Kieken.

Toen het ANVELD-avontuur achter de rug was begaf ik mij zo snel mogelijk naar de Kelderzaal waar B-BOA ondertussen de pannen van het dak aan het spelen was. 
B-BOA zag ik op het laatste Folkroddelsbal voor het eerst aan het werk en ook in de Centrale was ik direct verkocht.
Het viel me sterk op dat het samenspel tussen Jeroen Geerinck, Bert Leemans en Maarten Marchau in stijgende lijn gaat, wat alleen maar kan toegejuicht worden.
De kelder was vanaf dat moment het Mekka voor de iets meer gevorderde of avontuurlijke danser. Niet-alledaagse, Fest-Noz-dansen, zoals de Rond de Saint-Vincent, de Kost Ar C’hoad, de Suite Plinn werden meesterlijk op het publiek losgelaten. De, gezonde, afwisseling met de traditionele baldansen werd gelukkig ook voldoende in het oog gehouden.

Wie dacht dat na B-BOA en ANVELD de avond rond was had het goed mis. In de Turbinezaal was ongeveer 1/2 van KADRIL, samen met Johan Decancq (o.a accordionist bij FOLLIA) en andere vertrouwde muzikanten zich aan het opmaken om de jam te trekken. Geen uitstervende jam dus deze keer maar een volwaardig na-bal op deze woensdagmorgen. 
Het werd een prachtig bal met de gekende dansen maar met ongekende melodieën die zowel voor de luisteraar als de muzikanten soms nieuw waren.