Dranouter is al een paar jaar bezig met een geleidelijke verschuiving van pure folk naar een bredere programmering, die nu gemeenzaam The new traditions wordt genoemd. Hoe dit ingevuld wordt? Naast een aantal klassiekers, wil men de klemtoon leggen op een verbreding van genres: new-folk movement, balkanbeats, rhytm&roots…

Een overzicht van wat je dit jaar kan verwachten In dit eerste deel gaan we dieper in op de programmatie van vrijdag.

 

Maar donderdag is er al de eerste aanloop in de Palace (die we vanaf nu dus niet meer Biertent noemen). Dit jaar krijgen we  Cajole en de Fleming Pipe Band. Cajole staat voor eigentijdse en eigenzinnige folk met een flinke dosis ambiance. Jazz, rock, ska, afro, rock ‘n roll,…: alles komt aan bod in hun repertoire maar folk blijft toch de belangrijkste basis in hun nummers. The Fleming Pipe band ujit Gent brengt typisch Schotse muziek. Voor een project in het Muziekcentrum Dranouter brachten ze samen een voorstelling. Dit is hen zo goed bevallen zodat ze dit opnieuw maar nu op het festival brengen. Daarna horen we de Antwerpenaars van Katastroof, de mannen die nooit verlegen zitten voor een vuile grap min of meer, en met een fikse dosis (al dan niet Antwerpse) humor hun aparte kijk geven op de maatschappij. De eerte DJ die de tent mag sluiten is DJ Bob.

In de Kayam krijgen we al vanaf de eerste dag een paar toppers te zien. Het begint al met Rêve du Raï. Deze Marokkaanse groep combineert traditionele Noord-Afrikaanse instrumenten met westerse instrumenten en dat resulteert in opzwepende berbermuziek met Afrikaanse ritmes. Daarna horen we Ed Harcourt, een rasechte muzikale duizendpoot – hij speelt piano, gitaar, basgitaar, banjo en drums – die duidelijk beïnvloed is door grootheden als Tom Waits en Chet Baker. De Franse groep Mandala vertrekt vanuit traditionele thema’s en laat die samengaan of botsen met invloeden van over de hele wereld. Zij worden gevolgd door Zap Mama, de groep rond de Belgisch-Congolese Marie Deaulne, die er al lang in slaagt om een authentieke mix te maken met elementen uit de Afrikaanse muziek, Amerikaanse soul en blues en Europese klanken. Rodrigo y Gabriela, de Mexicaanse gitaarvirtuosen wiens recente CD op deze site werd besproken mogen de tent warm maken voor Luka Bloom, de levende legende uit Ierland. Hij mag een jaar na grote broer Christy de grote tent betoveren. De avond wordt afgesloten met de Belgische topgroep Hooverphonic, die we echter met de beste wil van de wereld geen folk of rootsgroep kunnen noemen.

 

Crucible is een dynamische folkgroep uit Sheffield die aanstekelijke instrumentale muziek kan doen overvloeien in gelaagde harmonieuze songs met subtiele begeleiding. Zij worden gevolgd door Chumbawamba, deze keer in akoestische versie. Charming Hostess zijn 3 dames uit de USA die hun muziek beschrijven als ‘nerdy-sexy-commie-girly’. Het project ‘Revolutionary Voices Sing Sarajevo Blues’ is gebaseerd op het werk van de Bosnische poëet Sem Mehmedinovic en vertelt het verhaal van liefde en weerstand, van natuur en kwaad… Op vrijdag werd trouwens aan alle artiesten die in de clubstage optreden gevraagd hun set in het teken van oorlog en vrede te plaatsen, om zo de brug te plaatsen tussen de oorlogsgeschiedenis van de Westhoek en de brandhaarden in de wereld.

Een hoogtepunt op vrijdag in de Clubstage is zeker de Dave Munelly Band and Guests. We kennen Dave in Vlaanderen van zijn gemeenschappelijke projecten met Philip Masure (Comas, trio met Helen Flaherty,…) maar ook met zijn eigen band gooit hij hoge ogen. Na Call of the mountain krijgen we als afsluiter van de vrijdag het Pax Mundial project. Op vraag van het festival stopt Patrick Riguelle een programma in elkaar met als rode draad muziek & oorlog. Patrick maakt een eigenzinnige keuze van onbekend materiaal afgewisseld met standards. Naast een schitterende basis line-up met onder andere Stoy Stoffelen, Jan en Jasper Hautekiet, Geert Waegeman en Chris Peeters heeft hij ook enkele opgemerkte gastmuzikanten uitgenodigd, met name Yevgueni, Nathalie Delcroix (Laïs), Pieter-Jan Desmet en de sarod-speler Asad Qizilbash

In de Cirque staat dit jaar stand-up comedy centraal.

In de Ierse Pubtent treden na het Chuvasische Ensemble Siaval de Belgische groepen Green Jacket en Aran op.

In de Palace staat op vrijdag vooral poppy muziek centraal. De nacht wordt er doorgebracht in het gezelschap van Opperfolkroddelaar DJ Jåk.

Tenslotte nog vermelden dat net buiten het terrein, met name in de foyer van ’t Folk b-boa optreedt.