Instinkt – Grum.




Begin deze maand, op de camping voor artiesten, ergens op een Folk Festival in de West-Vlaamse klei, stond mijn slaapplaats geparkeerd naast de tent van een Deen. We konden het van bij het begin goed met elkaar vinden, onze ideeën over folk en festivals was nog al gelijk lopend, hij had bier en ik sigaretten .... Gevolg: ik kreeg van de man enkele CD’s toegestopt waarvan ik er op Folkroddels er enkele ga bespreken. (De Deen bleek manager en boekingskantoor te zijn van de groepen op de CD’s)

De eerste in die rij is de nieuwe CD van Instinkt: “Grum”.
Instinkt bestaat dezer dagen uit:

• Martin Seeberg: viola, fluiten, hurdy gurdy, mondharp en stem
• Louise Ring Vangsgaard: viool, stem, glas en schelpen
• Soren Korshoj: viool, gitaar, stem en glas
• Vivi di Bap: drums, percussie, stem, cello, zweep en metal junk
• Marlene Daniels Beck: elektrische bas, contra bas, elektronische vogels, glas en schelpen.

Ik moet bekennen dat bij de eerste beluistering ik overvallen werd door een “Wauw” –gevoel en dit gevoel is er na x-aantal beluisteringen nog altijd. Weinig CD’s zijn er in geslaagd om mij van bij de eerste tot de laatste noot te boeien als deze CD. Met weinig CD’s was/is de herkenning en het gevoel van “thuiskomen” zo groot geweest.

Deze CD heeft dan ook het één en ander in huis die mij weet te boeien: violen, violen unisono, stemmen,keelzang, buiten de lijntjes kleuren wat resulteert in hedendaagse folk, passie,draailier, vuur, zeer goede muzikanten ( het draailier spel is gewoon fenomenaal, Seeberg wordt niet voor niks de J. Hendrickx van de draailier genoemd.), songs die ergens heengaan (en ook soms terugkeren.), stevige ritme sectie, oog hebben voor melodie...

De toon wordt van bij het eerste nummer gezet: Bjerglaten. Violen zorgen voor prachtige melodieën en de drone die in dit nummer zit is gewoon meeslepend. Voor dit laatste is niet allen het unisono van de violen verantwoordelijk maar ook de bas en de drums. Een sterke en goed gekozen opener voor deze CD.
Bjerg 2 dondert als de Yukon in de lente door een mens zijn boxen tot op het trommelvlies, vals traag en oersterk. Ik hou van het melancholisch gevoel die in deze song steekt. De repetitieve melodie is nooit storend maar brengt een mens eerder in een gezellige trance. Eens je de melodie gehoord hebt ben je er verslaafd aan voor de rest van de dag. Ik weet niet precies waarom, maar ik moet altijd aan een paringsdans -met een schone, priesteres, uit Hoge Noorden in de hoofdrol- denken wanneer ik naar dit nummer luister. Ik zie het telkens zo voor mij.
Om het beeld van de priesteres te bevestigen rolt Yummi Yah uit de boxen. Keelzang, viool en opzwepend ritmes ... Uit het diepste van de ziel komt deze muziek, letterlijk beangstigend mooi. Voor nummers als deze werd de uitdrukking “bangelijk mooi” gereserveerd, mensen zouden de uitdrukking “bangelijk” dan ook beter terug op de juiste plaats leren gebruiken. En, ergens uit de verte komt ook “Ghostriders in the sky” aan zweven...Dit om maar te zeggen dat dit nummer het één en ander bij mij los maakt.
Nynnevals is een pracht van nummer dat op geen enkel Bal Intiem zou misstaan. Excelent gitaarspel, viool en fluit maken het overgrote deel van de dienst uit wat resulteert in een zeer intieme wals met een zachte stem op de achtergrond.
Draailier à gogo in Bollywood Express. Seeberg etaleert hier ten volle zijn talenten en dit zorgt voor een vuurwerk aan geluid waar het plezant bij toeven is. Ik weet niet welke technieken hij hier allemaal de rayon laat passeren maar ze zijn mooi in elkaar geïntegreerd waardoor het nooit iets wordt als “kijk ik eens wat ik allemaal kan” maar alles functioneel blijft binnen de song. De ritme sectie doet in deze song ook wondermooie dingen.
Iiibskt , mondharp die digerdo-gewijs door de song huppelt, violen, stemmen, ... de perfecte soundtrack voor een natuurdocumentaire of een documentaire over stoomtreinen.
Stille Sind bewijst dat Instinkt naast dronen gewoon ook mooie, intieme nummers kan maken. De Keltische invloed is in dit nummer duidelijk merkbaar: beelden uit Ierland, Cornwall komen zo mijn geest binnen waaien maar ook beelden van fjorden en gewoon winter.
Grommende contrabas trekt Malstrom op gang en zorgt de rest van het nummer voor de juiste ondertoon. Violen vullen het plaatje verder aan en de elektronische percussie is hier echt op haar plaats. Het nummer bewijst voor mij nog maar eens dat ze daar in het Hoge Noorden weten wat fidllen/viool spelen is.
Naadloos loopt de CD over in Kommissaeren, terug lekker dronen wanneer de song zich ten volle op gang heeft getrokken, met muzikale intermezzo’s op de juiste plaats. Het is feest in de stad.
Haerg herbergt een drumlijn waar menig Gothic groepje jaloers op zou kunnen zijn. Op deze CD is het voor mij ook de meest “experimentele” song die er op staat en worden de grenzen waar binnen de folk kan gewerkt worden duidelijk afgetast en dit zonder het oog voor melodie te verliezen. In feite wel straffe kost als je het mij vraagt en misschien wel iets voor de meer open minded folkies.
Onskeskaeben bewijst welk een mooi geluid je uit glas kunt krijgen. De vervormde stem (telefoonpreset) die er bovenop komt past wonderwel tegen de achtergrond van ijle klanken. Instinkt is folk anno 2006, zoveel is duidelijk.
Simon’s Scottish drijft op gitaar gesteund door bas en drums. Het juiste arrangement zorgt er voor dat fluit, viool en stemmen op het juiste moment de aandacht op eisen. En voor de dansers zal dat zowat de friste scottish zijn die ze gehoord hebben in jaren. Geen wonder dat dit nummer op deze CD het dichtste aanleed bij de traditionele folk.
Van traditionele folk is er niet veel te merken wanneer Stryg 3 begint. Van sfeer zit dit nummer bijwijlen bij de Peatbog Faeris en het ritme leunt aan bij Afro Celt. Het resulteert in "Groot Stad Folk" van de boven de beste plank.
Rudolstadt Karavanen heeft om een percussie en ritme track waar ik gewoon mijn petje voor af neem. De draailier is, zoals op gans de CD, outstanding, de stemmen hemels, ... Dit is de perfecte soundtrack voor een film.
West Highland Walk. Mooi, sterk, broos, teder is de stem die mij hier toezingt. Een pure ode aan de stem is dit nummer; en de kracht is het bescheiden blijven en gewoon je ding doen. Meer moet dat niet zijn.


Het mag duidelijk zijn dat ik vind dat Instinkt met deze CD een zeer sterke CD heeft afgeleverd. Ik raad deze groep dan ook aan, aan iedere programma maker van een festival. Vooral op een festival dat een jubileum heeft te vieren zou deze groep niet misstaan. (Zie hun passage op Dranouter dit jaar.)Daarnaast vind ik sommige van hun nummers uiterst dansbaar, al zal dat dan wel free-stylen zijn zoals dat heet.

En voor wie niet kan wachten, probeer deze CD in huis te halen. Deze CD is nog maar pas een paar dagen officieel uit dus is het goed mogelijk dat je hem nog niet direct in de rekken vindt van je favoriete CD zaak. Maar dat moet je niet ontmoedigen om de CD alvast te bestellen. Het wordt op het gebied van CD aankoop zeker één van de beste schijfjes die je in 2006 zult hebben aangeschaft.

De Engelse versie van de website van Instinkt vindt u hier: http://www.instinkt-dk.dk/index-gb.htm

U kunt geen jota geloven van wat ik hier boven allemaal heb geschreven maar ga je zelf overtuigen op de website van Instinkt zelf.
Wanneer je naar de sectie downloads gaat kan je enkele samples van hun muziek beluisteren.