Home > recensies > DVD/Film > Sharon Shannon and Big Band

> zoek...
> meer zoeken...
 

Sharon Shannon and Big Band
Leuk kerstkadeau voor liefhebbers van Ierse Folk (DVD/Film)

Bent u nog op zoek naar een geschikte DVD voor onder de kerstboom? Dan heb ik iets voor u. De nieuwe Sharon Shannon straalt als een kachel een gezellige warmte uit.

Stel je voor?

Stel je voor dat een folkband van bij ons die niet Laïs of Urban Trad heet, maar bijvoorbeeld ‘Laloy Invites’ een DVD uitbrengt die zo goed verkoopt dat zelfs de cijfers van een kaskraker als ‘Clouseau in ’t Lang’ erbij verbleken. Laten we eerlijk zijn. Zoiets houdt geen weldenkend mens voor mogelijk. Zelfs niet binnen de komende 10 jaar. De gelijkenis tussen deze Sharon Shannon en Laloy Invites is nochtans treffend. Zowel Laloy als Shannon zijn trekzak virtuozen. Ze nodigden voor een paar concerten een waaier vedetten uit de meest uiteenlopende muzikale strekkingen. Ze nemen daarbij de hele handel op om ze later uit te brengen op DVD. Maar daarmee houdt ook elke vergelijking op. Het is namelijk meteen duidelijk hoe groot het verschil in populariteit tussen de Ierse en de Belgische folk wel is. Sharon Shannons straalschijf stootte door tot de nummer 1 in de Ierse charts en klopte onder andere de nieuwe U2 Concert DVD met een straatlengte voorsprong.

Is deze plaat dan zo veel beter dan Laloy invites? Kun je je vervolgens terecht afvragen. Welnu, ik moet eerlijk bekennen dat ik het Laloy Invites project al verschillende keren live aan het werk zag en Sharon Shannon met deze bezetting nog nooit. Uiteraard ben je dan een beetje bevooroordeeld. Maar ik kan wel meteen zeggen ik Laloy als muzikant wel nog veel veelzijdiger vindt dan Shannon.

De band & gasten

Het scala artiesten dat hier aantreedt kun je gemakshalve opdelen in twee groepen: de traditionele muzikanten en de sing-a-song-writers. Over de eerste categorie kan kort zijn: het is absolute wereldtop die ze aan haar zijde schaart. Zo vinden we Winnie Horan de flamboyante violiste van Solas op de setlist terug, geflankeerd door niemand minder dan Banjo wonderkind Gerry O’Connor. De rest van de band kennen we al langer. Het zijn voor het grootste deel namen die je ook zult terugvinden op de ‘The Diamond Mountain Sessions’ uit 2002 – ondertussen min of meer haar vaste begeleidingsband. Eén vreemde eend in de bijt en dat is Richie Buckley. Dat hij fantastisch tenorsax speelt, heb je al snel door. Dat de man blijkbaar zowat Ierlands nr 1 op dit instrument is, wist ik niet meteen. Opnieuw trouwens dringt zich de paralel met Laloy op die graag samenwerkt met Phillippe Laloy (geen familie) of Jean-Christophe Renault ook twee fameuze maar dan Belgische jazzkleppers.

De Sing-a-song –writers die opdraven zullen vooral niet Ieren niet veel zeggen. Mij zeiden de meeste namen alleszins niet veel. De enige wat bekendere naam schijnt Mundy te zijn, maar veel verder dan het Verenigd Koninkrijk en Ierland reikt zijn reputatie niet. Alleen van Declan O’rourke vond ik op deze website nog een steekkaart terug. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik het vakmanschap van deze heren niet onderschat, maar echt boeien kon er mij maar twee. Mundy is duidelijk een veel straffere performer dan de rest van het pak. Een beetje zoals Marka op Laloy’s DVD, kan hij de tent echt doen ontploffen. Damien Dempsey is dan weer zo’n brok emotie dat althans ik algauw gepakt werd door zijn woordenvloed. Deze blanke instant rapper heeft het hart op de juiste plaats. Hij richt zijn pijlen tegen het onrecht op deze planeet en gebruikt zijn gitaar daarbij alleen als een soort slaginstrument. Maar wel pure emotie neerzetten. Klasse. Ik vermoed dat de andere zangers beter tot hun recht komen in de warme biotoop van een kleine folkclub. Waar het publiek ook nog eens de verhalen achter hun teksten apprecieert als onlosmakend deel van het programma. Wat mij betreft lopen de meeste jongens hier een beetje verloren in al het geweld van de Big Band. Maar echt vergelijken durf ik eerlijkheidshalve natuurlijk niet.

Kippevel en bijna dood ervaring

Er zijn echter ook nog eens twee performers die er een beetje tussenuitschieten. De ene in positieve zin, de andere in negatieve. Laat ik het maar eerst over de positieve hebben. Wie kent hier in België de Brennan Sisters? Nooit van gehoord. Kan ook niet anders. Ze schijnen tot nu toe alleen in eigen streek op te treden. Maar straf zijn ze wel. Ze mogen maar één nummertje - vierstemmig – doen. Maar dat is dan wel een echt verbluffende ervaring. Zelden zo een goeie vrouwelijk close harmonie gehoord. Toegepast op een melige Phil Coulter song ‘Hand me down my Bible’ dan nog wel. Voor uw informatie: Phil Coulter is de ongeslagen kampioen van de betere Ierse kerstplaat. Maar ook toevallig de producer van de eerste Planxty platen, toch geen kleine referentie. Ondanks de song overtuigen de dames moeiteloos. Heel warme, perfect op elkaar ingezongen stemmen. En gewone madammen. Ze zouden in de H&M kunnen aan de kassa kunnen werken. Maar wat een klasse. Kippenvel wat mij betreft.

Aan het andere uiterste van dat kippevelmoment, ligt de onnoemelijke zangprestatie van de wereldberoemde mekkeraar Dessie O’Halloran. ’ s Mans stem maakte ooit een onvergetelijke indruk op de jonge Sharon toen zij het eiland bezocht waar hij naar verluit nog steeds woont. Het was een soortement ‘doomsday’ waarop de hele Ierse folkscène spreekwoordelijk met doofheid werd geslagen. Doof voor de ooronwaardige kwaliteit van zijn stem. De man mag sindsdien regelmatig op tournee met de groten der Ierse Folk. Hij draafde al eens op voor de ‘The Diamond Mountain Sessions’ en de producers hebben zelfs met ‘Say You Love Me’ een hit uit die opnames geperst. Onvergeeflijk is dat. Het probleem is niet dat deze redelijk interessante violist niet kan zingen. Het probleem is dat hij zingt. In mijn studententijd ging ik ook wel eens naar optredens van Eddy Wally. Om eens goed te lachen in de eerste plaats natuurlijk. Ik kan mis, zijn, naar mijn gevoel is het hilarisch gehalte van O’Halloran minstens even groot. Alleen vermoed ik dat het helaas allemaal niet zo grappig bedoeld is. De ernst waarmee de man Ierse traditionals gorgelend verkracht, doet het ergste vermoeden. Van Eddy Wally weet iedereen ondertussen dat het om te lachten is. Ook Eddy zelf weet dat maar al te goed en hij vindt dat helemaal niet erg. Hij strijkt telkens opnieuw met zijn wereldberoemde glimlach een lekker vette uitkoopsom op. In dit geval is er vermoedelijk iets anders aan de hand. Ofwel ben ik natuurlijk helemaal mis en voel ik de Ierse uitgestreken gezichten humor gewoon niet aan. Maar ik heb stellig de indruk dat het de man én Sharon Shannon echt menens is. Dat ze alle twee vinden dat hij een groot zangtalent heeft. Mij werkte zijn performance alleen enorm op de lachspieren. Ik kwam even echt niet meer bij. Ik heb de tracks zelfs een keer of 15 opnieuw bekeken. De tranen biggelen alweer over mijn wangen als ik er nog maar aan denk. Waar is mijn zakdoek nu gebleven?

Live DVD’s een mode?

Is het omdat ik de laatste tijd nogal veel naar ‘The Last Walz’ heb gekeken? U weet wel die magistrale Martin Scorsese film over het afscheid van The Band. Eén van de neigste concertfilms allertijden. Maar ja, toen zat Scorsese achter de snijtafel. Of kent u de Wim Wenders klassieker ‘Buena Vista Social Club’ over de ‘making of’ van de gelijknamige plaat op Cuba. Dat is al meer een film met af en toe een streepje muziek of concert. Waarom ik deze voorbeelden aanhaal? Omdat het twee van mijn favoriete muziek DVD’s zijn. En omdat ik een beetje moeite heb met DVD’s als deze van Sharon Shannon. Als je gewoon naar de muziek luistert is er eigenlijk weinig aan de hand. Je hoort een redelijke ‘live’ opname. Geen schitterende opname, wel een heel warme en afwisselende. En de instrumentaaltjes staan daarbij, wegens onweerstaanbaar, met stip bovenaan mijn lijstje favorieten.

Maar ik mis zo’n beetje een film. De interviews in de extra’s zouden op dat vlak wat soulaas kunnen brengen, maar daarvoor zijn ze echt wel te vlak. Het ligt volgens mij gewoon aan iets anders. Namelijk aan het simpele feit dat film anders werkt dan muziek. Een live CD met alleen wat beeld van het concert erbij vind ik althans niet interessant. Ik wil wat andere dingen zien. Een shot uit de kleedkamers. Een contrast repetitie en concert. Een mooi verhaal over een instrument. Sharon thuis aan de keukentafel die uitlegt hoe ze op het idee kwam om dit te doen. Dat soort dingen. Waarom dat er niet bij zit? Ik vermoed omwille van budgetten. Vandaag zijn CD’s en DVD’s zo gemakkelijk te kopiëren dat je wel twee keer nadenkt om zwaar te investeren in een product. Zo’n live DVD is dan geen slechte keuze. Duurder in de verkoop, iets minder makkelijk te kopiëren. Maar daar staat natuurlijk een hogere productiekost tegenover. Op deze manier is ze echter minimaal. De eigenaar van de club verkoopt de concerten in ruil voor de zaal en de publiciteit. Geen geluidsstudio op je budget dus. Daarvoor kun je wel een paar cameraploegen een dag of twee laten opdraven. Enz. Alleen vind ik het wel jammer dat dan niet een klein beetje meer zorg naar de afwerking en scenario gaat. En dat er zo veel op moet. 26 live nummers met een totaal van 2 uur en 20 minuten is ellendig lang als er geen verhaal in zit. Sometimes less is more.

Cor Vanistendael

Sharon Shannon and Big Band – DLDVD01 – The Daisylabel 2006.



(knorrie)
29/11/2006 12:37

Bookmark and Share
© folkroddels.be
reacties
voeg commentaar toe... (disclaimer)

Folkroddels Radio
bijschrift
  • I
  • streek: Ierland
  • I
  • datum:
  • I
  • genre(s):
    • Keltisch (UK/Ierland)
  • I
  • website: www.sharonshannon...
  • I
  • email:
  • I
  • aantal malen gelezen: 2966
  • I
  • artnr: 29780
    redactie
  • I
  • wijzig artikel
  • I
  • upload foto
    verwante artikels
    mail
    Mail dit artikel naar een vriend...
    Recentste DVD/Film 
    achterklap
    Mooie videoclip van deze plaat op https://www.youtube.com/watch?v=K1REDX8kMyk ...

    Hallo, Op zondag 25 februari 2018, vanaf 14u, hommage-optreden aan John Lundström in Den Beulebak te...

    Welkom op Sonamos Latinoamerica dan: http://www.folkroddels.be/artikels/53204.html
    ...


    snelnieuws
  • I
  • Fairport Convention
  • I
  • Marco Van Wesemael: Vederlicht // boekvoorstelling
  • I
  • Hide & Seek Festival: Baul Meets Saz (Ind/Turk)
  • I
  • Minyeshu TRIO (Ethiopië)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Renaud Garcia-Fons (FR)
  • I
  • Raphaël De Cock & Edwin Vanvinckenroye
  • I
  • Hide & Seek Festival: Justin Vali Trio (Madagascar
  • I
  • Hide & Seek Festival: Clarinet Factory (CZ)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Egschiglen (Mongolië)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Tiny Legs Tim
  • I
  • Soetkin Collier Trio // gratis concert
  • I
  • Naragonia Quartet– Mira – 2018 – Homerecords
  • I
  • Sinnekloas danst // gratis Baleynbal
  • I
  • GUSTAVO ECCLESIA- ARGENTINA
  • I
  • ROBY LAKATOS ENSEMBLE
  • I
  • 3de Festival "Bals et Roses"
  • I
  • QUEBRACHE ARGENTINE TANGO AND FOLK
  • I
  • DÍAZ/MOLINA GUITAR DUO ‘PAMPA DEL PLATA’ ARGENTINA
  • I
  • DOIMNIC MAC GIOLLA BHRÍDE- IRISH TRADITIONAL
  • I
  • MUSIC FROM CRETE
  • I
  • O CLUBE DO CHORO DE BRUXELAS INVITES
  • I
  • Vishtèn // concert i.s.m. CC Sint-Niklaas
  • I
  • Het Brabants Volksorkest Mazur-Polkadag Herent
  • I
  • Jonas Meersmans
  • I
  • Hide & Seek Festival 2018
  • I
  • SCINTILLA- MUSIC FROM BRAZIL
    © Folkroddels.be 2005 - Contact - Redactie - Disclamer - Webdesign - Sitemap

    des: Arban