Toffe sjarels, daar in Borsbeek, want ze hebben ons zelf gevráágd om hun festival te bezoeken... Daar gingen we natuurlijk heel graag op in, want een mens moet eens buiten komen, we hadden toch niets beters te doen én het beloofde mooi weer te worden.

Het was nog bijzonder rustig op de camping toen we zaterdagmidag rond een uur of vier Fort 3 in Borsbeek bereikten. Op en rond het terrein werden de laatste werkzaamheden nog uitgevoerd, wat ons de tijd gaf onze eigen tent op te zetten. Zalig genieten vlakbij de ingang van het terrein en het leek wel of de festivalzomer echt was begonnen.

Om zes uur konden we het terrein op. Het was er nog bijzonder rustig voor een zaterdagavond, maar de stralende zon liet vermoeden dat er straks nog wel een pak mensen bij zou komen. Er was in ieder geval plaats genoeg op het terrein met een groot buitenpodium en twee kleinere podia in dito tenten.

KNEEDEEP mocht in een van die tenten de spits afbijten. Geen makkelijke opdracht voor dit drietal uit Eindhoven, want de tent was op dat moment nog bijzonder leeg. Zelf bestempelen ze hun muziek als "akoestische muziek met uitstapjes naar folk, black romance, theater- en filmmuziek". Mij kon het niet echt boeien. Toen ik hoorde dat ze de aanbieding om op het festival te spelen hadden gekregen na een geslaagd optreden in den 'Espiral', begreep ik waarom. Meestal doet dit soort bands het bijzonder goed als ze avondvullend in een kroeg staan, als opener van een festival vielen ze wat licht uit.
Misschien was FROZEN FISH wel de echte opener van het festival op het buitenpodium en voor een al iets groter publiek. Moeiteloos vulde het duo, voor de gelegenheid aangevuld met een percussionist, het grote podium. Anders dan aangekondigd speelden ze niet hun folky up-tempo muziek, maar eerder bluesy folksongs. Die werden duidelijk met een grote muzikale bagage gebracht, wat me laat geloven dat we nog van hen zullen horen. 
Daarna was het de beurt aan STUKKEN EN BROKKEN met zijn traditionele dansmuziek en de ondertussen obligate folkdansinitiatie. Geen slecht idee, zo zal later op de avond blijken. Wie het dansen liever aan dansers overliet kon op het hoofdpodium KANDORIS bekijken. Instrumentaal zat het voor mij wel goed, maar vocaal kan zeker nog een en ander bijgeschaafd worden. We kunnen ze trouwens op Na fir Bolg nog eens bekijken, dus besloten we ondertussen wat te gaan eten.

Na Kandoris waren de frisse folkjongens van SOIS BELLE aan de beurt. We zagen ze op Labadoux 2002 aan het werk waar ze overigens een goede job leverden in de sfeertent (maar die in hun bio systematisch vergeten wordt). Op het hoofdpodium van Boink misten ze vooral power. Dichter bij het podium was de klank al iets voller, maar daaraan alleen zal het niet gelegen hebben. Misschien wordt de muziek gebracht op een manier die misschien net iets te afgeborsteld is? De dansers lieten het in ieder geval niet aan hun hart komen en warmden zich alvast op voor ASHELS.
Deze groep heeft jaren ervaring in de instrumententas en dat merk je op het podium en de dansvloer. Koen Garriau nam de rol van ceremoniemeester op dit fijne feest voortreffelijk waar (maar slaagde er ondertussen ook in om zijn sax-mic minstens tien keer op de grond te laten vallen ;-) en het Espiraltentje was eigenlijk te klein voor de vele danslustigen die van geen ophouden wisten. Als volleerde rattenvangers lokten Koen Garriau op sax en Koen Danhieux op Djembé de dansers dan maar andro-gewijs naar de andere tent waar DJ BRYZZE het van hen overnam. Het werd een bijzonder luid feestje waar het aantal bpm, zeker in het begin, bijzonder hoog lag.

Na een uitzonderlijk onrustige nacht op de camping, maakten we ons op voor een tweede festivaldag die tegen de weersvoorspellingen in, minder stralend begon. ONEDELE DELEN mocht met zijn absurde humoristische cabaretmuziek de dag openen. Ze brachten leuke nummers waarin we af en toe Guido Belcanto of de Nieuwe Snaar hoorden. Alleen zijn de vocale kwaliteiten daar veeeel beter dan bij Onedele Delen. Jammer, want de bijwijlen spitsvondige teksten gingen een beetje de mist in.

De HARMONIE van BOECHOUT mocht het in de luistertent van hen overnemen. Ze hadden voor de gelegenheid hun repertoire aangepast en het moet gezegd: het was best gezellig. Terwijl het buiten goot, konden we binnen genieten van de meest uiteenlopende genres waar vrolijk doorheen gezapt werd. Misschien treden ze binnenkort welk vaker op onder de naam 'Los Zappatistos' die ter plekke werd verzonnen... De dirigent kreeg het bijtijden wel knap lastig tijdens de soundcheck van SPACCA, het perfecte vieruurtje dat met zijn loeiharde mix van ska, dub, afro, surf en mambo de regen te lijf ging (wat hen hen nog bleek te lukken ook).
Wij maakten van de gelegenheid gebruik om snel onze tent op te ruimen. De fun was er voor mijn nageslacht nu wel een beetje af en we besloten dan maar terug naar huis te keren. Jammer dat we ESTA LOCO ondanks de wissel in de running-order met OLLA VOGALA moesten missen, maar dat maken we komende zomer ongetwijfeld nog wel eens goed.

Leuk nog om te zien dat wat Labadoux al zestien jaar doet, ook door jonge organisaties wordt gedaan. Boink werkt aan een net terrein met degelijk sanitair en serveert alle drank in een glas. Het is duidelijk dat de organisatoren de zaken bijzonder goed weten aan te pakken.
Wij kijken alvast uit naar de volgende editie en hopen dat we volgende jaar weer uitgenodigd worden ;-)...