3 steengoeie folkmuzikanten van eigen bodem, 6 cd’s, om en bij de 70 nummers op die schijven, tal van prachtige gastmuzikanten,,… En dit alles in pakweg 10 jaar. Tijd voor een evaluatie?
Wanneer ik vandaag de dag aan folk denk, haal ik me onmiddellijk een aantal balfolkgroepen voor de geest. Zij tekenen momenteel heel sterk de folkcontouren in Vlaanderen. Maar tussen al het balfolkgeweld door heb ik af en toe nood aan luisterfolk. Om hierbij een aantal goeie groepen voor de geest te halen moet ik net een iets grotere inspanning leveren. Eén groep die steevast bovenaan mijn luisterfolklijstje prijkt is niemand minder dan Ambrozijn. Als fan van het eerste uur sta ik met deze recensie dan ook voor een niet zo eenvoudige opdracht. 10 jaar Ambrozijn bespreken is tegelijkertijd een grote eer maar tevens ook een loodzware opdracht. Kritisch luisteren en je fanschap verdedigen… Moeilijk. Toch ga ik de opdracht aan en probeer ik zo objectief mogelijk mijn bevindingen te formuleren.
Met deze live compilatie bewijzen Wim Claeys, Tom Theuns en Wouter Vandenabeele ten stelligste hun muzikale groei in de afgelopen 10 jaar. Waar hun eerste Cd, Ambrozijn nog volop onder pure folk geklasseerd kan worden, ligt dit anders naarmate de jaren voorbij strijken. Vandaag de dag zou ik hen eerder onder een aantal genres durven plaatsen. Singer-songwriter (ofte in het Nederlands: kleinkunst), pop, klassiek,… Dit uiteraard blijvend verhuld in een folkkleedje. Waar het gezongen gedeelte in Ambrozijn, Naradie en Kabonka nog verzorgd werd door de, naar mijn mening, zeer warme, fantastische stem van LudoVandeau wordt de muziek in Botsjeribo en Krakalin helemaal anders getint door de rauwere stem van Tom Theuns. De muziek krijgt daardoor een scherper randje. Persoonlijk ben ik altijd verliefd geweest op Ludo’s stem, waardoor Tom z’n stem een beetje verloren gaat in de prachtige muziek die ze blijven maken. Dat is uiteraard slechts de mening van één iemand. Uit ten oor luisterlegging merk ik dat veel mensen Tom’s stem evenzeer kunnen smaken. Ik moet hierbij wel toegeven dat zijn stemtimbre wel past bij de stijl waarvoor Ambrozijn sedert Botsjeribo koos. Het plaatje blijft dus naar mijn gevoel wel kloppen.
Het fijne aan 10 jaar Amrozijn is dat mensen die geen enkele cd van Ambrozijn bezitten, toch een duidelijk beeld kunnen krijgen over hun 10-jarige muzikale reis. Uit iedere cd worden een aantal heel mooie nummers geplukt. Sommige nummers zoals ‘Sint-Anna’, ‘Belle’, ‘De fruitpapwals’ en ‘A song’ mochten er op deze schijf zeker bij voor mij, maar 15 nummers selecteren uit zoveel prachtige nummers moet vast geen eenvoudige opdracht geweest zijn. Fantastische nummers als: 'Jésus qui joue l'accordéon', 'Belle Françoise', 'Partons' en 'Tous les amants' staan er dan wel weer op. Aan goeie nummers geen gebrek!
Op deze jubileumeditie laten de heren Ambro’s zich graag bijstaan door een aantal fantastische gastvocalisten die hen in de loop der jaren ook meermaals hebben bijgestaan. Vooreerst moet ik steeds glimlachen wanneer ik Ludo’s stem nog es mag horen. Hij heeft Ambrozijn toch wel heel veel moois toegedragen. Maar ook de stemmen van Soetkin Collier, VeraCoomans, SylvieBerger en Gabriël Yacoub zijn heel erg warm, vertederend en gelukzaligmakend. Het strijkorkest aangevuld door Basist Arne Vandongen en drummer Luc Vanden Bosch zorgen voor de perfecte aanvulling op Diatonisch accordeon, viool en gitaar. Meer bezetting hoefde niet.
Naast 14 gekende nummers bezit deze schijf ook een nummertje dat op geen enkele cd te bespeuren valt: ‘Pieronelle’, een prachtig, fragiel, folkie nummer gezongen door Soetkin Collier. Tof ook, op deze cd is dat niet elk nummer normaal gezongen door Ludo of Tom hier ook effectief door hen gezongen wordt. De andere gastvocalisten krijgen evenzeer de hoofdrol in een aantal nummertjes. Zo krijg je niet het gevoel dat je ‘zomaar’ een verzamelaar koopt waarom een selectie van de 5 voorbije cd’s staat. Je koopt méér dan een compilatie. Je koopt een stukje van drie prachtig, bezielde folkmuzikanten.
Heel moeilijk bij een live cd is een perfect evenwicht vinden tussen live en mixing. Op deze schijf heb ik echter af en toe het gevoel dat het applaus er achteraf bijgeplakt is. Je hoort wel dat het live is, maar het applaus volgt niet altijd onmiddellijk op het einde van het nummer. Maar voorts kan ik de livesfeer wel opsnuiven en dat vind ik toch erg belangrijk.
Hetgeen ik minder geslaagd vind, is de cd hoes. Op zich is deze wel stijlvol, maar, verwend als we zijn, had ik eigenlijk wel een boekje verwacht boordevol foto’s commentaren, tekstjes,… van de voorbije 10 jaar. Een klein stukje Ambrogeschiedenis leek me wel fijn. Voor een cd is dit uiteraard niet hét belangrijkste, maar ik vind: het oog wil ook wat en met deze schijf (bij Krakalin had ik dit gevoel ook heel fel) is dit voor mij helaas minder geslaagd. De prachtige muziek doet de ontgoocheling omtrent geen boekje te bespeuren wel gauw opnieuw verdwijnen hoor.
10 jaar Ambrozijn is een prachtige mix aan pop-folk-kleinkunst-klassiek met een fantastische instrumentale bezetting, ongelooflijk hartverwarmende vocalisten, veelzeggende teksten en eindeloos beluisterbare melodielijnen. Een must voor elkeen die houdt van muziek in alle eenvoud en pracht.
Playlist :
• Schoon lief (Ambrozijn) • Nous irons en Flandre (Naradie) • Stemvlucht (Naradie) • Partons (Kabonka) • Sometimes it’s gold (Krakalin) • Le Cyprès (Kabonka) • Voktijn (Ambrozijn) • Dessus la mer coulante (Botsjeribo) • Jésus qui joue l’accordéon (Botsjeribo) • Nooit meer niets meer (Ambrozijn) • Belle Françoise (Kabonka) • The disciple song (Botsjeribo) • Pieronelle • Tous les amants (Ambrozijn) • Naradie (Naradie)
Inderdaad een schitterende weergave van wie of wat Ambrozijn is. En ik ben blij dat Sint-Anna er niet op staat (nochtans speelden ze dit nummer wel tijdens de cd-opnames). Dit moet zowat het enige nummer zijn van Ambrozijn dat ik niet goed vind...
Ambrozijn 10... 
