Het begint er sterk op te lijken dat de weergoden de folkfestivals dit jaar goed gezind zijn, want ook Deerlycke Folk straalde zowaar!! Of het aan die Goden lag, of eerder aan de organisatorische Goden? Een beetje van beiden en van beiden een beetje lijkt me een mooi compromis… Na Deerlycke 2006 kwam er wat kritiek op het geluid tijdens de optredens en de gezelligheid… Folkroddels keek ernaar, zag dat de editie van 2007 méér dan geslaagd was en besloot het op papier te zetten…

Vrijdag 17 augustus 2007

Hoe luidde het volgens de journaliste van Het Nieuwsblad tijdens Dranouter '07 ook alweer? KADRIL maakt oubollige muziek? Wel, ik denk dat mevrouw de journaliste zich vergist moet hebben van concert want aan het Deerlyckse enthousiasme te zien, lijkt oubollige muziek, bij het grote en kleine publiek toch in de smaak te vallen.
Daar ze het festival mochten openen met een vonkend folkbal, bewezen de heren en dame anderhalf uur later dat ze méér in hun mars hebben dan scotisschen, bourrées, mazurka’s,… alleen! Waar de dansvloer het eerste uur geteisterd werd door energieke danspassen, werd hij nadien helemaal in alle rust gewiegd voor het prachtige ‘Marriage’. Het ene prachtige nummer volgde het andere op… Ze staan misschien reeds 30 jaar op de planken; maar dat hun muziek gestagneerd zou zijn in al die tijd? ik denk van niet, neen…
Heren en dame, wanneer komt de schijf?

Na KADRIL was het tijd voor het Canadeese LE GRAND DERANGEMENT. Folkrock van de bovenste plank. Zulke programmatie is meteen ook hetgeen ik verwacht op Deerlycke. Elk jaar kan je er ongelooflijke ontdekkingen doen, zo ook vrijdagavond.
Ik kende hen niet, maar was meteen verkocht. Violen, gitaren, percussie, bas en zang… En wat voor zang! 2 zangers met supermooie, warme stemmen die ongelooflijk op elkaar afgestemd waren qua samenzang.
De heren hadden bovendien voor een verfijnd extraatje gezorgd: 2 tapdansende mevrouwtjes die hun nummers nog eens extra in vuur en vlam zetten.

Naar jaarlijkse gewoonte worden de festivalavonden op Deerlycke afgesloten met een DJ-sessie. DJ BOB mocht de spits afbijten. Na een aantal nummers begon de vermoeidheid mijn benen te teisteren (de snodaard) en bood ik verstek; maar aan de ambiance in de tent te horen en de kleine oogjes van medefestivalgangers ’s anderendaags moet het ongetwijfeld een spetterende fuif geweest zijn!

Zaterdag 18 augustus 2007

Om de beentjes en andere nog slapende ledematen te doen ontwaken begon de middag met een dansinitiatie en bal onder leiding van BOREAS, God van de noorderwind.
Deze groep ontstond in 2001 toen RAJHANS ORCHESTRA 5 folkmuzikanten zocht om samen een klassiek-Indisch project op te starten. In deze bezetting van doedelzakken, kromhoorn, dudey, schalmei, strijkpsalter, draailier, accordeon, percussie, nyckelharpa, fijfer, ud, luit, contrabas, doedelzak, bodhran… én zang kunnen we hun balmuziek dan ook best omschrijven als folk gecombineerd met Indische- én klassieke muziek. Een frisse verschijning op zaterdagmiddag. Heerlijk om te ontwaken.
De initiatie onder leiding van Thomas Hoste (gekend van ondermeer KLÉAN) was dan ook meer dan geslaagd!

Nadien was het tijd voor nog méér folkdans. Maar deze was eigenlijk bedoeld voor kinderen. In het TOVERCIRKELEILAND gaat een knotsgekke tovenaar op accordeon, Telisfoor, samen met 2 al even knotsgekke danseressen, juffrouw Constdanzia en juffrouw Pirouetta op zoek naar verloren danspasjes. Kinderen leren er op geen tijd jigs, tovercirkels, andro’s… dansen. En wie dacht dat enkel kinderen verzeild geraakten op het TOVERCIRKELEILAND, die heeft het mis. Ook mama’s en papa’s vonden het heel plezant een verloren danspasje terug te toveren.
Het betoverende aan dit programma is de inkleding en het enthousiasme van Yves, Harlinde en Leen. Ze gaan zodanig op in hun rol, dat je niet anders kan dan geloven in de magie van het eiland. Een fijn uurtje vol verwondering en gelukkige mensen… Wat heeft een mens nog meer nodig?

Waar het TOVERCIRKELEILAND en BOREAS om te dansen waren, Stond EADEN klaar met een luisterconcert. Ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik het eigenlijk helemaal niet zo bijzonder vond. Ik hou ontzettend van Keltisch geïnspireerde muziek met mooi gezongen teksten, maar de stem van de zangeres kon mij in niets bekoren. Naar mijn gevoel flatteerde het de muziek helemaal niet. Ik ben het dan ook na 3 nummers afgetrapt. Maar aan de toch wel vrij volle tent te zien, wist het toch wel een flink aantal mensen te bekoren. Dit is dan ook de subjectieve mening van één iemand, uiteraard!

Drea Nassangers stem, daarentegen wist me te grijpen tot op het bot. Deze Canadeese singer-songwriter bracht de kleine concerttent in vervoering met haar gitaar en ongelooflijk krachtige stem.
Wanneer ik de ogen sloot was het bij momenten net alsof ik de Nederlands Anouk hoorde zingen en toch had ze iets weg van grote jazzdivas als Ella Fitzgerald, Sarah Vaughn, Billy Holliday…
Haar stem had een soort zeldzaam geluid… Net alsof ze met haar timbre een soort trompetgeschel kon voortbrengen. Vreemd, maar wel mooi!
De nummers op zich vond ik niet erg bijzonder. De kracht van haar stem met één enkele gitaar blendden niet goed samen en de nummers waren te eenvoudig voor haar stemtalent. Ergens vond ik dat wel jammer, maar ik voelde erg veel sympathie voor DREA dat ik toch bleef kijken. Ze straalde ontzettend veel warmte en liefde voor muziek uit en dat weet ik wel te waarderen.

Na DREA was het tijd voor een groep waarbij de lofgezangen me om de oren vlogen, terwijl ik hen nooit eerder gehoord had. De verwachtingen lagen dus extreem hoog. Maar geen paniek, de heren en dame hebben deze verwachtingen méér dan ingelost!
Reeds na het eerste nummer had ik door dat geen enkel lofwoord teveel was. Keltisch geïnspireerd, maken ze eigentijdse folkmuziek met een vleugje mysterie en magie… Ze noemen het Pagan-folk en de groep luistert naar de naam OMNIA. Het heeft iets Gothic met hun zwarte kledij en hun Keltische inkleding, maar het is minder duister. Eerder frivool bij momenten.
De show was af! Niet enkel de muziek stal mijn hart, ook de inkleding en versierde instrumenten waren adembenemend mooi.
Bouzouki, fluiten, dagdad-gitaar, harp, didgeridoo, percussie en ongelooflijke mooie meerstemmige zang in het Engels, Keltisch,... voerden het publiek naar hogere sferen. Na afloop van het concert snelde ik naar hun, supermooi ingeklede CD-stand voor hun nieuwe spruit ‘Alive’. Enkel voor het CD-hoesje en boekje had ik de schijf al willen kopen. De samenwerking met ‘Lord of the Rings’ medewerker Alan Lee, maakt ook van deze vierde full-cd een artistiek meesterwerkje.
Ik ben fan!

Van OMNIA naar LAÏS en LENSKI, een wereld van verschil. Tot mijn grote spijt hebben de dames mij, met dit concert een beetje ontgoocheld.
Wat ze doen vind ik fantastisch! De nummers die ze maken, vind ik prachtig. De muzikale weg die ze momenteel bewandelen is origineel, de arrangementen zijn bewonderenswaardig en toch had ik de idee dat het niet meer was dan drie dames en een cellist die nummertjes kwamen spelen. Het klonk zelfs behoorlijk vals bij momenten en niet enkel de meerstemmigheid. ‘Samen klinken ze warm, puur, zuiver, soms rauw.’ Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik veel van die elementen gemist heb. Naar mijn gevoel klonk het helemaal niet zo warm en puur. Het klonk eerder vooral rauw.
Voor mij was er maar één kippenvelmoment en dat was het nummer waar Annelies serieus de hoogte inging. Een ongelooflijk klassiek getint nummer maar wel een moment waarop ik zowaar van mijn stoel geblazen werd! Misschien minder betoverend als vroegere optredens van de dames, maar toch kijk ik vol spanning uit naar de release van hun nieuwe CD in september!

En hop naar LAZY BOY CHAIR… ‘Lazy’ is nu niet onmiddellijk de term die ik op dit Schotse 8-tal zou durven plakken. Integendeel. Wellicht de meest energieke bende die Deerlycke telde dit jaar.
Echte folkfolk in een up-tempo kleedje zette de zaal in lichterlaaie. Met gitaar, violen, accordeon, banjo, bas, drums, mandoline en percussie zetten ze een ongelooflijk vrolijke set neer. Ik begon misschien al een beetje moetjes te worden, maar de shwung en de swing maakten zich meester van mijn lichaam en ook ik kon niet anders dan dansen en me in de folkdisco wanen.

Dankzij LAZY BOY CHAIR was de Deerlyckse meute goed opgewarmd voor nog twee komende concerten. Alvorens naar de topact van dit festival te trekken konden we de beentjes nog eventjes strekken op de balfolkmuziek van een jonge groep van eigen bodem: de mooie kat.
Wat LEBOCHA zo bijzonder maakt in de Vlaamse balfolkscène is hun mix aan Vlaamse folk, Balkan, Klezmer en Jazz. Met een eenvoudige bezetting van viool, gitaar, percussie afgewisseld met digeridoo en een klarinet in afwisseling met piano en saxofoon wisten de dame en heren van LEBOCHA verschillende danspasjes aan elkaar te rijgen op een bijna zaalontploffende manier… Een wild dansfestijn ontstond en ook de zangeres van OMNIA werd in een polka alle hoeken van de tent getoond. Een waar feestje en een prachtige bevestiging voor het viertal dat met zijn eerste cd ‘Lointain’ aan het doorbreken is. Sinds ik hun CD-voorstelling op de Queimada in februari zag, vind ik hen sterk gegroeid… Hoed af voor de mooie kat… ofte chapeau…

En dan, na vier jaar terug in ons kleine Belgenlandje. Een hele eer voor het Deerlyckse folkfestival hen te kunnen strikken als topact: AFRO CELT SOUND SYSTEM. De naam zegt het zelf: elektronisch gestuurde muziek met Afrikaanse en Keltische invloeden.
Eigenlijk is het onbeschrijfelijk hoe dit multiculturele allegaartje aan muzikanten de tent al helemaal wist te doen ontploffen. Mensen die bekend zijn met de muziek van AFRO CELT SOUND SYSTEM, zullen meteen weten wat ik bedoel met onbeschrijfelijk en de tent doen ontploffen.
Met hun Afro-keltische sound brachten ze Deerlycke een stukje dichter bij elkaar. Het was alsof ze de hele tent wisten te verbinden met hun muziek; een echte extase, een opium voor muziekfreaks zoals ikzelf!
Een mooiere afsluiter kon Deerlycke zich dit jaar niet inbeelden!

Hoe het met DJ KLESIE verging kan ik helaas niet navertellen. Meneer de vermoeidheid had zich wederom meester van mij gemaakt. Maar aan het ‘Messias’ te horen zal het wel weer een zwaar feestje geweest zijn!

Zondag 19 augustus

Het aperitiefconcert op zondag werd dit jaar verzorgd door BOULET, een Vlaamse balgroep met Jeroen Geerinck, Bert Van Ruymbeeck en Björn Van Hove. Heerlijk ontwaken met prachtige balmuziek; tijd om nog rustig een danspasje te wagen. Een prachtig zondagmiddagballetje met drie talentvolle muzikanten die een verfijnde afwisseling aan gekende dansen brachten. Als dat geen mooie afsluiter voor Deerlycke 2007 was.

Naar mijn gevoel hebben de organisatoren van Deerlycke er met hun 10-jarig bestaan, een prachtig feestje van gemaakt! Niet enkel zorgden ze voor een prachtprogrammatie. De inkleding dit jaar zorgde voor een gezelliger sfeer; op het geluid viel er dit jaar niets aan te merken en ook de camping lag beter gelegen. De wasplaats kende ook luxueuzere voorzieningen dan andere jaren. Hoedje af!

Dankjewel en tot volgend jaar !!

Elena Buyle