TNT – Le Monde d’Elise – 2007 – Vocation Records – VOC5592 – 52’01’’ - www.tnt.viellux.com  - http://myspace.fr/tnttrad  

TNT staat normaal voor een gevaarlijk explosief (TriNitroTolueen om precies te zijn). In de Franse balfolkwereld staat de afkorting echter voor TENDANCES NÉO-TRADITIONNELLES, de naam van een jonge balgroep. De Néo in de groepsnaam is veelbetekenend. Ze geven daarmee zelf al aan te behoren tot die lichting groepen die traditionele muziek op een nieuwe manier aanpakken. Die Néo-folkbeweging is vermoedelijk iets ‘van alle tijden’ (in Frankrijk hadden we b.v. al Alan Stivell) en van overal, maar men is de Franse vernieuwers zo gaan noemen sinds de groep DÉDALE midden jaren ’80 een muzikale aardbeving veroorzaakte. Hun sound was ronduit jazzy, en inspireerde vele andere Franse groepen zoals DJAL, MINUIT GUIBOLLES, ZEF, VACH’IN TON.G, PAIN D’ÉPICES… De gevolgen zijn zelfs tot in België voelbaar geweest (de sound van EmBRUN is b.v. beïnvloed door Dédale).

Wat eigen is aan bijna alle bovenstaande groepen is hun unieke, vaak jazzy en groovy sound die vertrekt maar niet noodzakelijk eindigt vanuit traditionele muziek. Die cross-over wordt bekomen doordat in één groep vaak ervaren muzikanten met verschillende muzikale achtergronden samenkwamen, en dat zo vernieuwende composities en arrangementen tot stand kwamen.

Als je luistert naar TNT hoor je inderdaad ook vele verschillende invloeden, je hoort ook boeiende en verrassende composities die gerust zonder blozen naast die van hun grote voorbeelden kunnen staan. Ik denk echter dat er toch een groot verschil is tussen een groep als TNT en pakweg DJAL, op wie hun sound toch wel wat lijkt: bij TNT is er volgens mij geen nieuwe sound ontstaan doordat de groepsleden al heel wat ervaring in uiteenlopende genres hadden. Neen, ik vermoed dat er intussen al voldoende neo-folkgroepen zijn om gewoon rechtstreeks door hen geïnspireerd te zijn. Misschien vind je dergelijke nuance muggenzifterij (is dat woord nu met of zonder ‘n’? Ik moet dringend hier eens enige tijd verblijven). Het enige dat echt telt is natuurlijk de kwaliteit van de muziek. Ik vind het gewoon een interessante evolutie, en stel me de vraag vanaf wanneer néo-folk zelf traditie zal worden.

TNT zelf is afkomstig uit de Berry, een streek in centraal Frankrijk waar de bourrée heer en meester is. De bezetting van de groep is breed, maar is – behalve de drums, keyboard, sopraansax en dwarsfluit – erg traditioneel: het gebeurt niet zo vaak dat typische folkinstrumenten als diatonische accordeon, viool, doedelzak en draailier in één groep samenspelen. De groepsleden zijn nog jong. Ze musiceren uitstekend, maar het woord ‘virtuoos’ zou ik hier toch (nog) niet in de mond durven nemen. Hun composities daarentegen getuigen van veel lef en visie. In de bourrée ‘L’intrus / chöff souris’ wordt de percussieve sfeer van een militaire mars opgewekt. En met hoeveel ze ook op het podium mogen staan, ze beseffen ook al dat op bepaalde momenten ‘minder’ meer kan zijn. Zo wordt de mazurka ‘L’indécis / claire de lune’ enkel ingeleid door piano en dwarsfluit. Mooi! Verder staan er op de plaat nog twee assymetrische walsen (in 5 en in 8), een tovercirkel, 3 scottishen, een gavotte des montagnes en twee bourrées in 3. Het zijn stuk voor stuk pareltjes, die het even goed doen in de woonkamer met een goed glas wijn als op een houten dansvloer. Als enige minpuntje kunnen we misschien de opnamekwaliteit aanhalen. Maar ook dat is eigenlijk bijna een traditie bij Franse balgroepen…

Zowel op de site van de groep als op hun myspace vind je heel wat info en luisterfragmenten. Ik zag ze ook al live aan het werk op het Damada-festival, en ze konden me er zeker bekoren.