Diskreetse Mango Trio – ‘PRIGADI-PRAGADI’
(hyper 1062.2)

Vanuit het verre Estonia komt deze schijf, die een aardige portie folkrock bevat, hier eindelijk op de markt. Ik mag gerust zeggen 'eindelijk' want deze schijf is al sinds 2006 uit in hun eigen land. Het is duidelijk dat zelfs heden ten dage niet alles aan dezelfde snelheid reist. Maar het was de reis waard. Het luisteren naar deze cd deed mij onmiddellijk begrijpen waarom deze groep vorig jaar de ‘Estonian Ethno/Folk Act of the Year 2007’ kreeg toebedeeld.
De groep profileert zich als een folk-rock groep en dat is een vlag die de lading dekt. Het is wel een feit dat ze dit op geheel eigen manier in kleuren. Je moet je hier dus niet aan een doorslag van ‘The Levelles’ of van ‘Fiddlers Green’ verwachten. Wat hen juist zo interessant maakt is dat ze een gans eigen geluid hebben waar de zang een zeer groot onderdeel van uitmaakt.

De bovenvermelde zang is dan ook een grote troef, zo niet de grootste troef, van deze groep. Kijk, ik begrijp geen jota van waar ze het precies over hebben en toch grijpt die zang mij aan. Het is een zelfde gevoel als wanneer ik naar Sigor Ross, Värtinnä, … luister, ik val voor de zang waar ik geen woord van snap en de muziek volgt als vanzelf. De grote kracht van deze groep is de voortreffelijke samenzang, die verraadt dat ze het eerder met de paplepel hebben meegekregen dan effectief geschoold zouden zijn. Het geeft de zang ter gelijke tijd een grote dosis ‘naturelle’ mee. Er zit daarbij ook evenwicht tussen de 4 front vocalisten, geen enkele stem springt er uit en dat zorgt er voor dat de zang één uitgebalanceerd geheel vormt.
De muzikale omlijsting is steeds van die aard dat de stemmen er op kunnen gedijen en de rock invloeden zijn er maar staan op geen moment het folk element in de weg. Vandaar ook terecht folk-rock en geen rock-folk. Ze springen daarbij ook zeer ingenieus om met het voorhanden zijnde instrumentarium en bij de arrangeren hebben ze er ook zorg voor gedragen dat de nodige ruimte bewaard bleef. Ik heb vooral een zwak voor de mondharp, een onderschat instrument,( in mijn ogen is dit instrument iets als Europese didgerido) waarmee op deze cd heel mooie dingen worden gedaan. De viool en de akoestische gitaar dragen bij tot de ‘folkfeel’ en de uithalen van de electrische gitaar zijn functioneel. Bas en drum leveren het juiste tapijt waarop de rest zich kan op uitleven en spelen.

Het mag duidelijk zijn dat deze schijf mij weer heeft kunnen bekoren. Het sterkt mij in het geloof dat de oogst dit jaar minstens evengoed wordt als vorig jaar.
Wie op zoek is naar groepen voor zijn festival: deze groep is misschien een tip.

Band:
Leele Lattikas zang
Lemmo Lattikas zang en mondharp
Margit Errapart zang
Mauri Sööt zang
Kristjan Pilt gitaar en zang
Oliver Laanet gitaar en zang
Rando Lester bas gitaar en zang
Janek Koldekivi drums, percussie
Riin Sikka viool

'Vorm je eigen mening' kan:
http://www.diskreetsemangotrio.ee/eng/mp3e.htm
en ook hier
http://www.myspace.com/diskreetsemangotrio