Home > recensies > CD > MARJA MATTLAR - POLKU

> zoek...
> meer zoeken...
 

MARJA MATTLAR - POLKU
Dromerig-melancholische poëzie puur levert hartverwarmende luistermuziek die ook niet-Finnen niet onberoerd laat ! SSW met hoofdletter !!... (CD)

MARJA MATTLAR – POLKU (ISIS RECORDS – ISD071) – 2007 – 46:00

In de schaduw van de grotere Finse namen in de muziekwereld schuilt reeds jaren een heel eigenzinnige, compromisloze tekstschrijfster en zangeres, Marja Mattlar. Sinds de jaren tachtig schrijft ze nummers die weinig hitlijsten zullen halen en misschien juist hierdoor de tand des tijds weerstaan. Haar eerlijke stijl laat geen toegeving toe aan enige modetrend. Haar poëzie ontwikkelt zich vanuit de stilte, in de eigen huiskamer van ‘Harju’, het 15O jaar oude huis op de heuvel in Vuorenkylä, of in de natuur, bossen en meren, die de hoeve onmiddellijk omringen. Ze begeleidt zichzelf op gitaar, en toert solo, of als het even kan met kantelespeelster Eveliina Kontio. Haar grote voorbeeld is misschien wel de 19de eeuwse zangeres Kreeta Haapasalo, die van huis tot huis trok en, zich op kantele begeleidend, de zorgen en vreugden van het leven, de natuur, de kringloop van leven en dood, bezong. Ook Marja verkiest te spelen zonder versterking, in heel intieme ruimten, om zo tot een optimaal contact met het publiek te treden. In die zin bracht ze recent een tweede soloalbum uit ‘VUORENKYLÂSSÄ’ opgenomen voor publiek in haar eigen woonkamer. Een eerste live-album ‘Belgiassa’ werd overigens tien jaar geleden in België opgenomen, tijdens enkele van haar clubtournées, toen met celliste Outi Rapia.
Verrassend is tenslotte dat haar teksten eerder al de aandacht trokken van de heavy metalband Timo Rautiainen & Trio Niskalaukaus, die tussen 2000 en 2002 een drietal nummers van haar coverden.

Zopas bracht ze de vijfde studioalbum ‘POLKU’ (‘PAD’) uit waarvoor ze de samenwerking aanging met Ilmari Issakainen en Tyko Saarikko van de Finse neofolk/ambient gothic groep Tenhi. Eerder werkte ze ondermeer samen met Gabriel Yacoub en Patrice Clementin (debuuutalbum ‘Pariisi-Vuorenkylä’, 1993), Pekka Pohjola (‘Lumi’ (‘Sneeuw’), 1996), Gabriel Yacoub en Jaakko Viitala (‘Vesi’ (‘Water’), 2000) en de Finse Rockmuzikant en ssw Yari (‘Tuli’, (‘Vuur’), 2003). Telkens zoekt ze hierbij nieuwe muzikale uitdagingen aan te gaan in een samenwerking met arrangeurs-muzikanten waartoe ze zich intuïtief aangesproken voelt vanuit een persoonlijk beroerd raken door hun realisaties binnen hun eigen muziek of groep. Meestal ontsnappen deze projectmedewerkers aan een muzikale standaard.

In al haar albums staat het scheppen van een beschouwende atmosfeer centraal die uitnodigt tot introspectie en waarbij ze de natuur laat spreken door via tal van krachtige metaforen de ‘dingen des levens’ aan te wijzen, zonder ze direct uit te spreken of in gemoraliseer te vervallen. Niet toevallig dan ook dat de titels van haar albums heel nauw aansluiten bij de natuurelementen. Niet toevallig dan ook dat het ook nu weer met de mensen van Tenhu perfect klikte. Hun muziek situeert zich in de ambiente, donkere neofolkregionen waarbij hun basisconcept erin bestaat een lied te zien als een canvas, waarop de instrumenten voor de inkleuring gaan zorgen, om zo tot een volwaardig schilderij uit te groeien. Dit kan zich dan terug gaan vertalen in een visuele beelden, die vervolgens hun weerslag vinden in de heel bewuste uitwerking van de layout van het booklet, waarin telkens een foto de verschillende teksten gaat illustreren.
Ook in hun muziek staat de natuur centraal,… en de melancholie, de tristesse die niet noodzakelijk als een negatief gevoel ervaren dient te worden.

Het vraagt enige bereidheid van de luisteraar om in de desolate, donkere, trieste klanken, bestreken met spaarzame arrangementen van akoestische gitaar, viool (Inka Eerola) en cello (Unna Kemppainen), kantele (Eveliina Kontio) en hobo (Aila Hettula). keyboards, piano, bas, harmonium en drums (Tyko en Ilmari) te stappen.
Haar traag voortschrijdende liederen kennen vaak een melancholische of duistere toets, handelend over de delicaatheid van menselijke communicatie en relaties, de eindigheid van het leven, het afscheid nemen en omgaan verlies, de relatie met de natuur. Telkens schept ze een spanningsveld, dat in een synthese in balans worden gebracht, zonder dat er oplossingen opgedrongen worden.
Met haar sensitieve vaste stem zonder franjes slaagt ze erin telkens weer de parallelle gevoelstoon aan de tekst te koppelen, waardoor de boodschap ook voor de niet-Finnen begrijpelijk wordt (ook al zijn de Engelse vertalingen in het booklet meer dan welkom).
Ze vermijdt hierbij radicaal uptempo’s, waardoor elke klank zijn volle uitdrukking krijgt en opmerkelijk hierbij is ook de wijze waarin ze steeds weer de stiltes aanwendt om een aankomend rijm extra kracht te verlenen. Haar teksten zijn zo rijk, dat een meevolgen van de Engelse vertalingen een absolute aanrader vormt.

Met de opener ‘Yön Yli’ (‘doorheen de nacht’) duiken we meteen de duisternis in, in een ode aan de nachtelijke natuur, die zijn eigen warmte uitstraalt en de verwachting schept van een aankomende een nieuwe dag. In ‘Peilli’ (‘spiegel’) confronteert ze ons met hoe de spiegel tegelijk mooie en afschuwelijke kanten van de zelfbespiegelaar laat zien. Meteen een voorbeeld van hoe soberheid in arrangement (gitaar, een invallen van de drum en rijgdraden van de cello) een verlicht schilderij doet opleven. ‘Kuin taivaissa’ (‘zoals in de hemel’ vormt een prachtige metafoor rond de emancipatie van de vrouw, tegen de sneeuwstorm instappend) en ‘Pinnan alla’ (‘onder het oppervlak’, over hoop, gemiste kansen en de allereerste hoop die terugkeert als de laatste hoop opgegeven werd) dichtst bij Tenhistijl, niet in het minst door de geladen inbreng van de basgitaar.
Een pareltje, waarin de hobo onvermoede accenten mag leggen, vormt ‘Etkâ sinâ minua’ (‘en ook jij kan dit niet’). Hier komen we het eeuwige thema tegen van de onontkoombare beperktheid binnen elke menselijke relatie. De beperkingen van de taal wordt voorts heel symbolisch bezongen in Sanoiksi lauluun’ (‘woorden aan een lied’), over hoe moeilijk het is ervaringen te verwoorden in een lied. Hoe bezing je de hete damp uit een kop koffie, of dat kleine, fragiele nauwelijks zichtbare allereerste begin van een verhaal? Hallucinante poëzie vinden we ook terug in ‘Ajan Vartija’ (‘de toeziener op de tijd’), waarin ze het leven opvoert van een man die, gezeten op een stoel uur na uur het verloop van de tijd observeert. ‘Elâmân eteisessâ’ (‘Portaal van het leven’) handelt dan weer over de eenzaamheid van het drifthout na de schipbreuk. Het nawoord wordt ons aangeboden in ‘Mikâ jââ’ (‘Wat zal overblijven’) over de vergankelijkheid van de mens, elke zintuiglijke ervaring ook, andermaal een betoverende en melancholische melodie, in arrangement rijk uitgewerkt door de meeste op de set aanwezige instrumenten hun plaats te geven, zonder dat ze elkaar voor de voeten gaan lopen. Elke gespeelde noot heeft zijn plaats en betekenis.

Bezetting :

Marja Mattlar: zang, gitaar.
Ilmari Issakainen: gitaar, piano, basgitaar, drums, backingvocals.
Tyko Saarikko: piano, syntheziser, accordeon, harmonium.
Inka Eerola: viool.
Unna Kemppainen: cello.
Eveliina Kontio: kantele.
Aila Hettula: hobo.

Wil je nog meer weten :

WWW.VUORENK.PP.FI/MARJA/



(sefafolk)
05/03/2008 10:32

Bookmark and Share
© folkroddels.be
reacties
voeg commentaar toe... (disclaimer)

Folkroddels Radio
bijschrift
  • I
  • streek: Scandinavië
  • I
  • datum:
  • I
  • genre(s):
    • Scandinavisch
    • Gothic Folk
    • Wereldmuziek
    • Singer-songwriter
  • I
  • website: WWW.VUORENK.PP.FI...
  • I
  • email:
  • I
  • aantal malen gelezen: 2731
  • I
  • artnr: 37808
    redactie
  • I
  • wijzig artikel
  • I
  • upload foto
    verwante artikels
  • I
  • MARJA MATTLAR - VUORENKYLÄSSÄ (CD)
    mail
    Mail dit artikel naar een vriend...
    Recentste CD 
  • I
  • Abu
    (02/11/2018 13:03)
  • I
  • Jaune toujours – Europeana
    (28/10/2018 12:40)
  • I
  • V/A, Yiddish Glory -The Lost Songs Of World War II
    (28/09/2018 10:34)
  • I
  • Jonas Meersman + Monnift II
    (09/09/2018 12:12)
    achterklap
    Mooie videoclip van deze plaat op https://www.youtube.com/watch?v=K1REDX8kMyk ...

    Hallo, Op zondag 25 februari 2018, vanaf 14u, hommage-optreden aan John Lundström in Den Beulebak te...

    Welkom op Sonamos Latinoamerica dan: http://www.folkroddels.be/artikels/53204.html
    ...


    snelnieuws
  • I
  • SELITSIANI REBETIKO TRIO
  • I
  • CONSTANZA GUZMAN-OSMAN MARTINS-JONATHAN DE NECK
  • I
  • TCHA LIMBERGER TRIO
  • I
  • FABRICE DE GRAEF & VALENTINA ANGELINI: MEDITATION
  • I
  • Kepa Junkera & Sorginak in Izegem
  • I
  • Wim speelt " na de oorlog"
  • I
  • ALIREZA GHORBANI
  • I
  • LAS HERMANAS CARONNI
  • I
  • GRUPO PIMENTÓN
  • I
  • SADIG & LUIZ "REUNIÓN" (+ MISTERY GUEST)
  • I
  • BRIGHT BRIDGES & TCHA LIMBERGER // ISTANBUL EKSPRE
  • I
  • İNCESAZ // ISTANBUL EKSPRES
  • I
  • DERYA YILDIRIM & GRUP ŞİMŞEK ++ GAY
  • I
  • KALBEN ++ GÖKSEL // ISTANBUL EKSPRES
  • I
  • Istanbul Ekspres festival
  • I
  • EDA BABA ++ CAN BONOMO // ISTANBUL EKSPRES
  • I
  • MUSTAFA TEKIR & VRIENDEN
  • I
  • AMIR ELSAFFAR'S RIVERS OF SOUND
  • I
  • FEMALE VOICES
  • I
  • LOOKING FOR OUM KULTHUM
  • I
  • ABIR NASRAOUI SINGS OUM KALTHOUM
  • I
  • JAWA MANLA & MODAR SALAMA
  • I
  • JIRAAN 2018
  • I
  • FARAN FLAD - 10 YEARS GROOT JUBILEUMCONCERT ft. Th
  • I
  • THE OLYMPICS Imagine a Paradise …
  • I
  • TÉLAMURÉ Tarantella Roots
  • I
  • MISTURA DE MARES Brazil, Argentina, Spain,Portugal
  • I
  • BERT CORNELIS: SITAR & FABRICE DE GRAEF: BANSURI
  • I
  • Abu
  • I
  • Gravel Unit
  • I
  • Brüder nicht schiessen! - Duwoh
  • I
  • Jaune toujours – Europeana
  • I
  • O CLUBE DO CHORO DE BRUXELAS INVITE NILSON MOREIRA
  • I
  • Jonas Meersmans vrijdag 26 oktober Arenberg A'pen
  • I
  • MARTIN NERI NOSOTROS- ARGENTINA
    © Folkroddels.be 2005 - Contact - Redactie - Disclamer - Webdesign - Sitemap

    des: Arban