Welke plaats neemt het Labadoux-optreden in op uw concertkalender? (begin van het seizoen? laatste optreden van de groep? hoogtepunt? faits divers?)
Labadoux is voor YEVGUENI - zoals voor de meeste groepen veronderstel ik - één van de eerste optredens van het festivalseizoen. Het allereerste kunnen we het helaas net niet noemen, want we spelen ook op Zeeki, het festival dat door mijn oude school in Menen wordt georganiseerd. Desalniettemin zou Labadoux deze zomer wel eens één van de hoogtepunten kunnen worden voor YEVGUENI. Omdat we vorig jaar een aantal heel grote festivals gedaan hebben (Dranouter, Marktrock, Gentse Feesten, Boterhammen) zullen we dit jaar vooral op de kleinere gezelligere podia te zien zijn. Labadoux – als groot gezellig podium - vormt daar dan weer een uitzondering op, en zal wellicht één van de grotere podia van onze zomer zijn. We staan ook te springen om er weer in te vliegen na een theatertour waar je toch sowieso uit een iets kalmer vaatje probeert te tappen.

Welke gelijkenissen of verschillen bemerkt u met andere optredens? Of verwacht u aan te treffen?
Ik weet niet helemaal waaraan ik mij moet verwachten, maar heb wel een aantal verwachtingen natuurlijk. Met “groot gezellig podium” (zie boven) bedoel ik dat ik een mengeling hoop aan te treffen tussen een professionele, ervaren aanpak van een groot festival en de gezellige gemoedelijkheid van de gezellige festivals. Ik hoop of verwacht dat Labadoux deze twee perfect combineert.

Treft u speciale voorbereidingen? Speciaal programma? Of decoratie?
We zijn van plan een ‘specialleke’ in te bouwen in de set. Ik kan er nog niet meer over zeggen.  Wat ik wel wil verklappen is dat we zullen proberen om één of meer nieuwe nummers te brengen, als onze repetities snel genoeg vorderen tenminste. Decoratie heeft bij Yevgueni weinig zin vrees ik. Al draagt een aap een gouden ring… ;-)

Hebben bepaalde factoren uw voorbereiding verstoord of juist gestimuleerd? (Leuke grappen opgedaan? Een nieuwe muzikant moeten zoeken?)
We zitten in een zeer drukke periode: Zoals gezegd zijn we vollen bak nieuwe nummers aan het schrijven en uitwerken, nog eens gecombineerd met een onverhoopt succes bij “Zo is er maar één”. Dat is supertof en we amuseren ons ook kostelijk achter te schermen, maar het zijn wel telkens ganse dagen uit het beperkte aantal vrije dagen die we aan Yevgueni kunnen besteden. De meeste van ons werken namelijk nog minstens halftijds. Maar ik beschouw dit wel eerder als een stimulans dan als storend; vooral nieuwe nummers maken is het meest stimulerende wat er bestaat voor een groep. Hopelijk kunnen de mensen op Labadoux daar al de eerste vruchten van horen.

Hoe ziet u de huidige trend van folkfestivals in het algemeen evolueren? Of Labadoux in het bijzonder?
Ik ben mij niet echt bewust van een ‘trend’ van folkfestivals. Ik hoor van alle kanten dat festivals in het algemeen het moeilijk hebben – vooral dan de kleine en de middelgrote. Ik weet niet waar de grens ligt tussen middelgroot en groot, maar ik hoop alvast dat Labadoux in dat opzicht bij de grote hoort en nog lang zijn koers kan blijven varen.

Vindt u Jean Pierre ook zo nen toffe? Kent u Freddy Nekhaar? Drinkt u wel eens in de Fagot?
We hebben Jean-Pierre één keer mogen ontmoeten toen we in de Fagot kwamen spelen vorig jaar. We hebben dus ook de legendarische familiale ontvangst en catering mogen ervaren. We proberen ons steentje bij te dragen om de legendarische verhalen levend te houden. Freddy Nekhaar ken ik dan weer niet. De Fagot is helaas een brug te ver vanuit mijn huidige woonplaats Leuven. Thuisgeraken zou ook een onverantwoorde onderneming zijn, want als ik het die avond goed gezien heb kom je niet naar de Fagot om twee spa’tjes te drinken ;-)

Vindt u vragenlijsten vervelend?
Eerlijk gezegd wel ;-) Geef mij maar een goed gesprek al dan niet rond een goed exemplaar Belgische Biergeschiedenis.