Rémi Decker en Maarten Decombel leerden elkaar kennen op Flanders Ethno toen ze nog jonge snaken van nauwelijks vijftien waren. En nu, zovele jaren samen spelen en optreden later ligt eindelijk hun eerste CD in de rekken. Van een lange bevalling gesproken. Maar het is dan ook meteen een mooie staalkaart van waar dit Belgisch duo voor staat.

Maarten is in eerste instantie gekend van GÖZE, maar ook van SNAARMAARWAAR – de strings only balgroep – en van het mini-orkest GRIFF.

Rémi kreeg bekendheid met het duo ‘KVOEL ME BELG (dat later een trio en zelfs even een kwartet werd), maar intussen jammer genoeg ter ziele is gegaan. Verder speelt hij bij SOURDINE en sinds een jaar ook bij de Franse superbalgroep MINUIT GIBOLLES. Lokaal en bij bourdonliefhebbers is hij vooral beroemd omwille van zijn BBGE (Belgian Bagpipe Groove Experience) en GRIFF.

Maarten en Rémi trekken al lang samen op, hebben vele watertjes doorzwommen, en hebben dan ook hun eigen stempel op hun muziek gedrukt. Deze CD bevat zeer uiteenlopende soorten muziekjes. Vooreerst zijn er een paar traditionele dansen: de bourrée-suite ‘Mon Habit n’a plus de Boutons/Derrière chez nous’ , ‘Jolie Fille’ en de ‘Branle de Mariembourg’. Deze laatste gaat naadloos over in ‘De Lompendans’, een eigen compositie van Rémi.

Eigen composities van de beide heren zijn er in overvloed op deze CD. Die van Maarten meestal romantisch en ingetogen, die van Rémi vaak uitbundiger. Een paar springen er uit. De ‘Mars van de Naamloze Moeders’ is een melodie die Maarten schreef toen hij de documentaire over de Magdalen Sisters had gezien. Het wordt aangrijpend gespeeld door Rémi op Pastoral Pipes. Van een heel ander genre is het erg avantgarde ‘Le Désespoir du Berger’. En deze herder moet wel erg wanhopig geweest zijn. Rémi bespeelt hier de Muchosa. Een replica van een instrument uit het MiM, meesterlijk nagemaakt door Jan Soete. Rémi is momenteel ook de enige die dit instrument opnieuw op een podium bespeelt. Nu is die muchosa alles behalve een zachte doedelzak. Hij vraagt om met de nodige kracht bespeeld te worden. Maar wat Rémi er hier uithaalt grenst aan het ongelooflijke. Alle wetten van de fysica en de akoestiek worden getart. Het dient gezegd, het komt zeer vreemd over op CD. Wanneer je de kans hebt om dit live mee te maken, vallen je ogen en mond open van verbazing.

Er staan ook 2 nummers op van een andere componist. ‘Zoet Zeedier’ werd geschreven door Wim Baeck, die net als Rémi deel uitmaakt van Sourdine. Het andere is zowat het laatste wat je zou verwachten op deze CD. ‘Die Visscher van mien’ (Deensen/Feys) is een onvervalst Lucy Loes liedje, gezongen in het Oostends. Maar het arrangement heeft een onvervalste Decker-Decombel toets, met een vrolijke fluitmelodie als tussenspel.

Maarten en Rémi krijgen op deze CD ook ondersteuning van Filippo Gambetta, een Italiaans diatonisch accordeonist, met wie ze in het verleden al vaker hebben samen gespeeld, en zelfs op toernee door Italië mee zijn gaan. Verder krijgen we een gastoptreden van een virtuoze Guido Piccard op cister en Benny Van Acker op contrabas.

Fil d’Air is een zeer gevarieerde CD geworden. Eigen composities, afgewisseld met traditionele melodieën en zelf een onvervalste smartlap. Maar met als rode draad een virtuoze beheersing van de instrumenten in een perfect samenspel van 2 muzikanten die elkaar door en door kennen.

De tracklist:

Le Bon Lardon (Decker)
Mon Habit n’a plus de Boutons/Derrière chez nous (Trad)
De Geliefden (Decombel)
Die Visscher van Mien (Deensen/Feys)
Oostende Terminus (Decombel)
Le Désespoir du Berger (Decker)
Zoet Zeedier (Baeck)
Jolie Fille (trad)
Troglodytes (Decker)
Mars van de Naamloze Moeders (Decombel)
Le Branle de MAriembourg/De Lompendans (trad/Decker)
Scottisch Time (Decker)
Frustration Passagère (Decker)

Vorm jezelf een mening op www.myspace.com/deckerdecombel

Artiesten:

Rémi Decker: Musette du centre, Pastoral Pipes, Muchosa, Whistles
Maarten Decombel: Gitaar, Ud, Zang
Filippo Gambetta: diatonisch accordeon
Guido Piccard: cister
Benny Van Acker: contrabas