KARIM EHARRUYEN – ZHARBIA (LOPLOP PRODUCTIONS, XANGO MUSIC DISTRIBUTION, LLR 027) 2008, 57:53.

Hoewel Karim Eharruyen in Marokko geboren is, verblijft hij sinds zijn zevende in Nederland. Toen hij zowat 9 jaar was bouwde hij zijn eerste gitaartje door badmintonsnaren te spannen op een plastieken gitaar. Op zijn twintigste ruilde hij de gitaar voor de oud, mee vanuit zijn passie voor de oud-meester Munir Bashir. Hij verleent zichzelf hierbij een grote vrijheid zonder zich te laten binden aan een genre of een of andere meester. Zijn oud spreekt dan ook verschillende talen, gaande van die van de flamenco, over Marokko, Perzië, Indië, het verre Oosten,… tot heel hedendaags repertoire. Hij poogt ook de verbinding te leggen tussen gitaar- en oudstijlen. Zelf is hij dan ook een veelgevraagde gastmuzikant, terwijl hij ondertussen ook al componeerde voor film, televisie en theater.  begeleidt hier samen met drie andere muzikanten de Spaanse flamencozangeres Curra Suarez. Het resultaat is een knoopwerk van composities en improvisaties die jazz, klassiek, Arabische en Spaanse stijlen aan elkaar rijgen. Meteen een theaterproject dat nauwelijks een half jaar nadat de muzikanten erin gestapt waren, heel wat bijval kreeg in Nederland. Die muzikanten hebben overigens reeds in meerdere genres hun kunnen bewezen (zoals contrabassist Tjitze Vogel die we ook tegenkomen in het ‘PAN PROJECT’). Voeg daaraan de doorwrochte alt van Suarez en de vruchten liggen voor het grijpen.

De titel van dit project, ‘ZHARBIA’ verwijst naar de Perzische tapijten, puzzels met een diepere bodem en een veelheid aan kleuren, motieven en verhalen. Hij 

In de opener ‘Fata Morgana’ (een stuk van Eharruyen zelf) krijgen we meteen voeling met de westerse gitaarkenmerken die Eharruyen vertaalt naar de oud. Daarnaast trekt de viool de karavaan mee op gang doorheen de woestijn,… naar de vermeende oase, tot twijfel en vervolgens panische angst toeslaat. Even beeldrijk is zijn andere instrumentaal, ‘Small planets’, dat volledig solo gaat over de oud. In de traditional ‘Tientos tangos’ slaagt Eharruyen erin zijn oud om te toveren tot een ware flamencogitaar in een wervelende fingerpickingstijl in de begeleiding van het rauwe zanggeluid van Suarez, terwijl het nu vooral de viool is die de brug slaat naar de Moorse invloeden. Niet onbelangrijke rol ligt weggelegd voor Joshua Samson de percussionist, die heel wat technieken aanwendt op zijn drumset, zonder snarentrom of basdrum, maar wel met een cajun en een variëteit aan bekkens en lijsttrommen, en de hang (een moderne metalen handgong die volgens het principe van de steeldrum werkt). In zijn eigen lichtvoetige ‘Desert Vibes’ demonstreert hij uitvoerig de mogelijkheden van dit instrument, nu eens speelse versieringen,  dan weer dramatische accenten leggend, tussen de gepassioneerd gezongen strofen in.

Ruimte voor vrije associaties vinden we terug in de onverwachte vioolwendingen in Jeffrey Bruinsma’s stuk ‘Ad lib 1’, dat in zijn intro behoorlijk klassiek hedendaags aandoet in zijn interactie met de percussie. In dit nummer doet ook Frederico Garciá Lorca zijn intrede. Zijn teksten sieren nog verschillende andere nummers op deze schijf. Het vioolspel van Bruinsma sluipt verder door heel het album, soms in duel met de oud, dan weer aanleunend tegen de ritmesectie, of harmonieën wevend rond de donkere, melancholische stem van Suarez.  ‘Shades of blue’ (een stuk van contrabassist Vogel) brengt ons meer dan welk ander plots tot over de grens met de jazz in een kakafoon improvisatiemoment, waarna we opnieuw Spaanse grond onder de voeten krijgen met ‘Don Quichotte’ (hoewel ook hier de viool in een intermezzo terug een brug legt naar de jazz) en ‘Anabalina’. Deze bij momenten intens beklijvende CD sluit af met het titellied ‘Zharbia’, waarin Eharruyen nogmaals de Perzische registers bovenhaalt om een lied van Lorca te omweven, uitmondend in een explosieve apotheose… Of hoe muziek verbindend kan werken.      

We luisteren hier dan ook naar een heel warm multicultureel project waarbij de errond opgebouwde gelegenheidsgroep zowat alles uit hun respectievelijke instrumenten wist te halen om de vooropgestelde klankenrijkdom daadwerkelijk te realiseren. Uiterst aangenaam om in weg te zinken.          

Groepsleden :

Karim Eharruyen : oud

Curra Suarez : zang

Jeffry Bruinsma : viool

Tjitze Vogel : contrabas

Joshua Samson : percussie, hang

Meer informatie :

www;loplop.nl

www.karimeharruyen.com