Bij deze een poging tot tekstverslag van het voorbije festival. Eerst en vooral wil ik erbij zeggen dat dit mijn volledig persoonlijke visie en kijk is op de muziek en de sfeer die er was op het festival. Commentaar is altijd welkom en als u een ander gedacht hebt dan het mijne zal ik dat volledig verstaan. Om het met de woorden van Klaas Keymolen te zeggen (toch voor zover ik ze me herinner, ik was zoals gewoonlijk niet meer de nuchterste mens van de dranktent): ?Natuurlijk mag jij Aedo een kutgroep vinden?.

De affiche was goed maar volgens mij geen feestaffiche ?30 jaar Dranouter? waardig, daarvoor stonden er te weinig écht goede groepen geprogrammeerd. Toch had ik maar één voornemen voor mijn achtste Dranouter: ambiance, muziek en bier en dat in deze volgorde.Ik had mezelf verplicht eerst mijn thesis af te werken vooraleer ik naar het folkfestival vertrok. Het vooruitzicht van vier dagen muziek en ambiance heeft me in elk geval goed geholpen (ondertussen wist mijn promotor mij te melden dat ik ?er een papierke mocht ronddoen?) en op woensdag maakte ik reeds mijn op opwachting op de camping. Aangezien ik geen tent mee had kon ik meteen overgaan tot het nuttigen van een paar pintjes en het opzetten van een  boomke zoals een mens dat zegt. Donderdag was ik weliswaar aanwezig bij The Skatalites maar omdat die avond nogal wat bekend volk binnensprong heb ik er niet veel van gezien. Maar de sfeer zat lekker en het bier was rijkelijk aanwezig. Meteen over naar vrijdag dan. Wegens het nuttigen van een pintje teveel tijdens de aperitief op de camping was vrijdag niet echt mijn beste dagje. Grada kon mij niet helemaal overtuigen en tijdens Troissoeur zocht ik een schaduwrijk plekje op om even op adem te komen. Toen ik wakker werd was Alan Stivell al een tijdje aan het spelen maar ik was toch opnieuw in staat om te volgen. De folkgod was aanwezig maar wist mij (en ik vrees dat ik er niet alleen voorsta met mijn mening) niet te overtuigen. Het was nu de vierde keer dat ik hem zag en het was ook meteen het slechtste van de vier. Het initiatief om ?Wat zullen we drinken? in het Nederlands te zingen was wel een goede poging maar ook niets meer. Misschien was hij beter bij het origineel gebleven. De rest van de dag heb ik gevuld met wat rondtsjeffelen en de kraampjes te bekijken. In Pubtent speelden een aantal kameraden in de namiddag die ik dan ook nog even meepikte. Om elf uur zag ik op dezelfde plaats The Island Girls. Ik vraag me toch af waarom de organisatie een Canadese groep naar hier liet overvliegen om 6 optredens te doen op het festival, terwijl in België ongetwijfeld voldoende groepen zijn die maar wat graag op het folkfestival zouden komen spelen die hetzelfde niveau halen als deze dames. Nuja, de meisjes waren best wel schattig en de Guinness smaakte. Het was vooral wachten op Daithi Rhua voor mij die dag. Hij kon me wel overtuigen maar het was niet het beste idee om hem te laten optreden in de Biertent, een fout die de organisatie reeds een tijdje maakt bvb: Bart Peeters in 2003 in de Kleine Concerttent, De Mens in de Kleine Concerttent in 2004, Flip Kowlier in 2001 in de Theatertent,?) Dat die mensen op Dranouter spelen kan er bij mij volledig in maar het is geen goed idee om dergelijke publiekstrekkers op een klein podium te zetten. Omgekeerd was het misschien beter Daithi Rua in de Kleine concerttent te zetten en om At First Light hun wervelende dansmuziek in de Dranktent te laten spelen in plaats van in een Kleine Concerttent waar zelfs geen plaats om te dansen en plezier te maken was. Nuja, dat is een ander verhaal. Daithi Rhua was schitterend en meer moet daar niet over gezegd worden.

Zaterdag dan. Lichtjes beschaamd toen ik realiseerde hoe weinig groepen ik de vorige dag gezien had, nam ik me voor er iets aan te doen. Flook kende ik al een tijdje maar ik had ze nog nooit live aan het werk gezien. Voor diegenen die het niet hebben gezien, koop al hun CD?s, ga naar al hun optreden en spaar al hun onderbroeken, ze zijn schitterend! Het was zaterdag 14.00 en het hoogtepunt was er voor mij af? Dacht ik toen nog? Na Flook was het de beurt aan Folk². Een goede groep met een stevig programma bestaande uit alle grote folkhits. Kan niet slecht zijn en dat was het zeker ook niet. Origineel was het daarentegen ook allerminst. Maar wel goed, alsof DJ Jak (laptop dus geen bolleke, sorry) een livegroep mee had gebracht, zoiets was het voor mij. Daarna kwam de kleinkunst van De Nieuwe Snaar; niets op aan te merken, prachtig, heerlijk, acrobatisch, een lach en een traan. Alleen staat een groep al De Nieuwe Snaar niet op haar plaats op een festival, haar programma komt beter uit tijdens een theatershow waar ze twee of drie uur de tijd krijgen om hun ding te doen. Desalniettemin, prachtig heerlijk, acrobatisch, een lach en een traan. Daarna verlegden we ons actieveld naar het optreden van Aedo. Nu ik ben er geen fan van, dat is wel al geweten maar ze zijn er toch maar in geslaagd om mijn alcoholverbruik en de daarmee gepaarde opgeslagen calorieën er al dansend uit te zwieren. Het is jaren geleden dat ik me nog zo goed heb geamuseerd op een folkdansvloer. Waarvoor dank aan de mannen van Aedo! Na hun optreden was het tijd om even op adem te komen bij Coop Boyes and Simpson alwaar ik een goede kameraad tegen het lijf liep. De noodzakelijk babbel zorgde er echter voor dat ik niet veel van CBS heb gehoord, maar dat deze Engelsen goed zijn is geen nieuws meer. Na een babbel en een pintje gingen we kijken naar At First Light. Hoewel het er perfect uitzag en de eerste nummers best wel kon aarden hield ik het niet vol in de volgepropte Kleine Concerttent en ben ik opnieuw afgezakt naar the Irish Pubtent alwaar dezelfde muzikanten nu met een uitgebreider groep aan het werk waren onder de naam The Raf Goethals Ceili Band. De muziek was misschien niet hoogstaand maar het is er toch een heel plezante boel geworden dankzij het publiek op de eerste drie rijen die er zin in hadden. Freddy Nekhoar werd gemist en hij werd dan ook met luide kreten aanroepen? Na hun optreden werd het voor mij tijd om even wat op de camping een rustig pintje te nuttigen tot de zon opkwam en me dan te nestelen onder haar eerste stralen. Een paar uur slaap vooraleer een nieuwe dag begon met een nieuw aperitief en veel groepen.

En onder die groepen een aantal heel leuke dingen. Het begon met Erener. Leuk om de dag mee te beginnen maar niets meer dan ook. Lekker rustig liggen achteraan de Kleine Concerttent, pintje in handbereik, genieten van de dames in bikini, leve de zon zouden we dan zo zeggen. Omdat we niet veel zin hadden om recht te staan zijn we meteen langs achter gebleven voor Bal des Boiteux, een groep die me aangenaam verraste. Natuurlijk kende ik hen al maar ik had ze nog niet aan het werk gezien (enfin, nu nog niet maar toch al gehoord). Leuke muziek, niet virtuoos maar ook niet nodig voor het genre. Daarna hadden we zin de benen nog eens uit te slaan zoals de dag voordien doch Flint kon de sfeer van Aedo niet terughalen en het bleef dan ook maar bij een klein danspasje op ?t gemakske?. Aangezien het ernaar uitzag dat het een lange alcoholvolle nacht ging worden leek het ons geen slecht idee eerst iets te eten vooraleer er helemaal in te vliegen. En dan kwam dat typische verscheurende moment waar men minstens eenmaal in Dranouter mee geconfronteerd wordt? de keuze. Goran Bregovic, Sois Belle, The Chieftains en eten. Ik heb gekozen voor het eten en voor Sois Belle omdat het nu toch al een hele tijd geleden was dat ik ze nog aan het werk had gezien. En passant nog even gaan rondspringen bij Goran Bregovic (WAT EEN AMBIANCE!!!!!!!!) en dan in looppas naar de Danstent. Sois Belle kon in 2001 de tent in vuur en vlam zetten en probeerden dit over te doen maar slaagden er niet heel goed in. Wat me wel opviel is hoezeer ze gegroeid zijn op het podium. De accordeonist bewoog op zn Lalois? en de saxofonist stond ook niet stil om nog maar te zwijgen van het kontgewiegel van Pieter Boussemaere. Was het spontaan of een ingestudeerd nummertje? Ik weet het niet maar het kwam wel mooi over. Mijn favoriete nummer (Happy Face) speelden ze niet maar die andere grote hit wel. De nieuwe muziekanten voegden zeker ook iets weg maar ik miste de ritmegitaar van vroeger. Toch een heel sterk concert van een heel sterke groep. Tijdens het bisnummer vertrok ik al om toch nog een goed stuk van The Chieftains te gaan zien. En vooraleer ik over hen begin misschien nog dit: als een akoestische groep speelt is het niet de bedoeling dat de muziek van een of ander promostandje luider klinkt dan de muziek op het podium. Wie juist de schuldige was in dit geval weet ik niet maar ik dacht Kanaal 2, maar ook de danstent werd gestoord door de coca-colabox en de nescafestand. Dat deze mensen hun handel willen verkopen met een streep muziek, geen probleem maar een fuif tijdens een concert? Er zijn grenzen vind ik. Nuja, over naar The Chieftains van wie ik het eind van hun optreden zag. Ze zijn en blijven natuurlijk steengoed maar ze blijven ook altijd hetzelfde. Het kunstje van de vorige keer met Stefan Timmermans werd dunnetjes overgedaan door Bart Decock en Paddy Moloney speelt nog altijd een verveeld oud mannetje. Nuja, het zijn legendes, niets op aan te merken dus. En dan, zeise zeise zeise! De Dolfijntjes waren steengoed in mijn ogen. Weinig folk dat wel maar toch goed. Een garantie voor een feestje in de grote tent dat zijn weerga niet kende. Ave Vagina! En omdat we er niet genoeg van kregen en al in de sfeer waren gebracht door Wim Opbrouck en de zijnen konden we uitgebreid genieten van Freddy ?33cm? Devadder en de bende van mjènde. Nu nog zit maar 1 liedje in mijn hoofd en dat is hun versie van ?Seven Nation Army?. De fuif nadien van DJ Jak was één van de beste die ik ooit meemaakte en meer wil ik er niet meer over zeggen of ik begin te janken van heimwee. Daarna was het tijd voor de camping en het in praktijk zetten van ?Nachten van Weleer? van Sois Belle. We hebben gedanst tot de morgen, gedronken tot de noen en bij gebrek aan koren (en ook wel omdat ik beloofd had aan mijn vriendin van braaf te zijn) verder gedronken. Volgend jaar gaan we dat zeker nog eens overdoen ook!