Het festival van Namen is een vrij onbekend, maar daarom niet minder goed muziekfestival in een van de leukste stadjes van Wallonië. Naast L'Arpeggiata stonden ook Jordi Savall, Maria Christina Kiehr en Panta Rhei op de affiche. Het motto is cultuur met een lage drempel. De concerten zijn vooral oude muziek, met een duidelijke knipoog naar volkstradities.

Met La Tarantella bracht Christina Pluhar een van haar succesconcerten naar het festival. Opgebouwd rond de traditie van 17e eeuwse genezingsdansen belicht het programma de Italiaanse volksmuziek uit onder andere de streek van Puglia. Tarantella is een dans die melancholie probeert te bestrijden door onder meer wilde dansen en intieme liederen. Beiden kwamen in Namen aan bod.

Op het programma stond naast bekend werk van Kapsberger en Kircher (twee belangrijke bronnen voor de traditie van de Tarantella) ook een eigen compositie van gitarist Marcello Vitale die lid is van L'Arpeggiata. Zijn 'Tarantella a Maria di Nardo' was een intens en erg hoogstaand moment in het concert. Ook de stemmen van Marco Beasley en Lucilla Galeazzi (die ook een eigen lied op het programma had) scheerden weer hoge toppen. De zuivere fragiele tenor van Beasley gaat nadeloos samen met de ruige vrouwenstem van Galeazzi. Ook voor improvisatie was er ruimte. Michele Claude zorgde voor een amusante percussiesessie. Elisabeth Seiz beheerste het psalterion als geen ander.

Dit gezelschap voelt elkaar ondertussen perfect aan en is ook visueel spectaculair met de nodige danspassen en beweging. Wederom een heerlijk uur muziek uit een onbekende traditie die een aanrader is voor iedereen. La Tarantella is te vinden op Alpha label waar ook tal van andere opnames uit het randgebied van volksmuziek en oude muziek op verschijnen.