Jåk's visie over het voorbije festival(Concertverslag)
Het folkfestival Dranouter mocht het voorbije weekend dertig kaarsjes uitblazen. Om dat te vieren was een belangrijk deel van het programma een soort van ?het beste uit 30 jaar Dranouter?. Het publiek kon het voorbije jaar via de dranouter-website zijn stem laten horen.
Deze aanpak zorgde er enerzijds voor dat er weinig echte revelaties waren. Bijna alle folkgroepen hadden we ooit wel al eens gezien. Maar het was wel een garantie voor kwaliteit. Bijna constant was het wikken en wegen geblazen tussen de verschillende concerttenten. Achteraf krijg je dan te horen dat je het concert van je leven gemist hebt? In onderstaand verslag kun je telkens verderklikken naar onze steekkaartinfo per groep. Door de foto aan te klikken kom je bij de fotoreportage met beelden van de rest van de dag.
Dit jaar waren er opvallend veel uitstekende Ierse en Engelse Keltische groepen. GRÁDA kreeg na verleden jaar uitgeroepen geweest te zijn tot ?revelatie? in één van de kleinere tenten de (bedenkelijke) eer het festival te mogen openen in de grote concerttent. Gelukkig deden ze dit met verve. Ze zijn trouwens nog een stuk beter geworden in dat jaartje tijd. De extra drive door drums is daar niet vreemd aan.
FLOOK bracht zoals voorspeld ook een prachtige set. Maar wat mij betreft was AT FIRST LIGHT met ex-flooker Michael McGoldricktoch wel de beste groep in dit genre. Alle muzikanten zijn er ware virtuozen. Het is geleden van COMAS (die er dit jaar niet stonden) dat we nog zo?n halsbrekende muziek gehoord hebben. Tony Byrne (die ongelofelijk maar waar nog niet zolang tot de folk bekeerd is) haalde onmogelijke dingen uit op zijn gitaar. Tijdens het concert zat de uitstekende Belgische gitarist Maarten Decombel naast me. Ik zag zijn mond herhaaldelijk openvallen. Toen de Flookse bodhraner John Joe KellyGary O?Brien kwam assisteren werd de drive nog groter. In het gastenboek van Dranouter opperen enkele mensen dat deze groep in de dranktent had moeten staan. Of dit zo is betwijfel ik. In de dranktent heb je inderdaad muziek met een drive nodig. Maar het publiek let er niet op de subtiliteiten in de muziek. En die subtiliteiten, daarin ligt het ware meesterschap van At First Light verborgen.
De Gentse Ier Daithi Rua trad wel op in de dranktent. Trouwe lezers van folkroddels weten dat we fan zijn van 's mans prachtige anders-globalistische songs. Maar hoe hij ook zijn best deed (hij zong zowaar enkele malen ?I?m into folk? van Bart Peeters en de Radio?s), hij kreeg nooit de volledige tent op zijn hand. Een mooi optreden voor de eerste tien rijen, en saai voor de 500 achterste rijen. In de theatertent zou hij ongetwijfeld getriomfeerd hebben? Nu, eerlijk is eerlijk: eigenlijk is het nooit de bedoeling geweest dat hij in de dranktent zou staan, maar door het wegvallen van één van de dranktentgroepen is hij moeten inspringen.
THE CHIEFTAINS heb ik gemist. Uit reacties uit verschillende hoeken kan ik opmaken dat ze niet ontgoocheld hebben, maar ook niet verrast. Ze waren goed. Point à la ligne.
In de Irish Pub tent zagen we ook heel wat Keltisch geïnspireerde groepen. De dansers van de ALBION MORRIS BAND traden er voor de dertigste maal op rij op (ze waren ook te zien in de Clubtent). Speciaal voor de gelegenheid hadden ze een aantal 'special guests' uitgenodigd. Waaronder een paar Kadrillers...
De piepjonge Canadese groep THE ISLAND GIRLS ontgoochelde ons wel. O, ze zijn charmant hoor, hebben een hoge aaibaarheidsfactor en spelen met een bewonderenswaardige inzet. Maar als muzikant hebben ze nog een lange weg af te leggen. Dat ze éénmaal zouden mogen spelen had ik nog kunnen aanvaarden, maar zes maal? Neen, dan deden de Vlaamse groepen die Keltische muziek speelden in die tent het minstens even goed. Het gebrek aan ware virtuositeit werd ruimschoots gecompenseerd door de leuke sfeer en het speelplezier dat van de gezichten afstraalde.
We kregen ook elders een karrenvracht folkgroepen uit de lage landen te horen. Onder de balgroepen bewees LIRIO dat Nederland ook een plaatsje verdient op de balkaart. EMBRUN is overduidelijk rijp voor een eerste album. Bij het opzwepende AEDO was er zoveel volk in de clubtent dat ik uiteindelijk zelfs weggevlucht ben. Over anderhalve maand brengen ze een eerst full-cd uit. We zijn erg benieuwd? Net zoals verleden jaar creëerde het BOOMBALBOMBARDEMENT een zalige groove die doet vergeten dat hun melodietjes eigenlijk heel simpel zijn. Maar de balgroep die me het meest verrast heeft, is toch wel de West-Vlaamse ANVELD. Ik herinner me nog goed één van hun eerste optreden dat van een bedenkelijk niveau was. Ze zijn duidelijk heel snel gegroeid en ook de podium-présence zit ondertussen helemaal goed: ze zijn meer dan klaar voor een boombal. Hun muziek is zo strak als die van AedO, de nummer zijn mooi en origineel nummers.
MAGISTER is niet echt een balgroep. De Meesters uit AedO (Pieter en Jonas) spelen namelijk ook een blueske of zingen het ?testament van de student?. Ze nodigden een aantal gasten uit op het podium (o.a. MADINGMA). En daar wringt het schoentje wel een beetje. Het samenspel was namelijk niet perfect. Laat ons echter niet vergeten dat dit één van de eerste optredens van de groep was.
Van KADRIL heb ik enkel het einde van het optreden kunnen bewonderen. Hoe Patrick Riguelle het podium opkwam. En heel toepasselijk een nummer voor Eva zong: ?Feest? van de SCENE. Ik citeer: ?? dit is het eind ? jij hebt je strijd gestreden ??. Er volgende een innige omhelzing met Eva. En Kadril werd vanzelfsprekend teruggeroepen voor bisnummers. De meiden van Alumea kwamen zelfs nog eens terug. Kadril bleef bissen tot ze echt niet meer mochten. De kleine concerttent was veel te klein voor het uitbundige publiek. We hadden stiekem gehoopt dat de groep al een vervanger of vervangster voor Eva zou voorstellen, maar bleven op onze honger zitten. Folkroddelaars als we zijn, legden we ons oor toch eens te luister bij de ietwat beschonken groepsleden. Wat blijkt: verleden week gebeurde er nog een laatste auditie, waarbij de zes overblijvende kandidaten (zie artikel hier een aantal maand terug) nog eens hun ding mochten doen. De opnames worden eerstdaags intensief beluisterd. Namen wil Kadril nog niet vrijgeven, maar we konden wel lospeuteren dat er vijf vrouwelijke en één mannelijke kandidaat zijn.
Op deze feesteditie kon LAÏS natuurlijk niet ontbreken. De populairste Belgische folkgroep van de laatste decennia ontgoochelde niet. Hun optreden kwam heel wat overtuigender over dan vorig jaar. Het begin vond ik al zalig. Super-accordeonist Didier Laloy speelde solo het nummer ?Valmerheil? (in balmiddens beter bekend als ?de rondeau van Bruno Le Tron?). Wat ?Seven Nation Army? van THE WHITE STRIPES is voor de rockers onder ons, is Valmerheil voor de folkballers. En onze drie dames kwamen rondeau-gewijs het podium op. Een uniek moment. Visueel werden we verder trouwens ook nog verwend, hoor. Het idee om met zijn drieën op een schommel te zitten zingen was geniaal. De beste nummers van hun uitstekende recente album werden vermengd met vroeger werk. De versie van Herman Van Veens ?Opzij? was zelfs beter dan die op plaat. En laat ons vooral de uitstekende begeleidingsgroep niet vergeten met Fritz Sundermann, de eerder vernoemde Didier Laloyen Wouter Vandenabeele (deze laatste speelde meestal geconcentreerd van partituur, foei!). Jammer dat die mannen altijd in ?t donker moeten staan spelen. Ze verdienen het om ook eens in de schijnwerpers te staan.
JorunnBauweraerts en Fritz traden nog een tweede maal op op het hoofdpodium. Namelijk met FOLK². Deze super-covergroep kwam vooral in het begin wat onwennig over. Dat had ongetwijfeld veel te maken met het feit dat Kris de Bruyne op het laatste moment nog is moeten vervangen worden door Tom Theuns. Ik ben een grote fan van zo goed als alles wat Tom doet, maar helaas zal hij vermoedelijk nooit een rockzanger zijn. Zijn stemtimbre past gewoon niet bij een groep als Folk².Ook bij Jorunn hebben we tekortkomingen vastgesteld. Waar haar stem bij Laïs ronduit fantastisch is merkten we nu dat diezelfde stem het minder goed doet als solostem. Maar niet getreurd: de mij onbekende Pascal Deweze (van METAL MOLLY en SUKILOVE - hij was ook al weer een vervanger: van Ruben Block) kwam wel heel overtuigend over. Naarmate het optreden vorderde, voelde je de groep groeien. De balbeesten Wim Claeys en Koen Garriau (efkes geassisteerd door Stefan Timmermans) swingden de pan uit. Niet alle nummers waren een succes. ?Tri Martolod? ging ronduit de mist in. ?Five Hundred Miles? heb ik al beter weten coveren. Maar algemeen gesproken is dit toch wel een leuke groep die de grote tent aan het dansen kreeg. Het blijft natuurlijk wel een covergroep, en daarom had ik ze liever in de biertent gezien. Het zijn per slot van rekening de biertentklassiekers die ze spelen.
Het allermooiste optreden van het festival is wat mij betreft ook weer van een Belgische groep: TROISSOEUR mocht in de grote concerttent spelen en imponeerde vriend en vijand met hun donkere klanktapijten. Imaginair melodisch gekrijs, uitfreakende snaren, keyboard/accordeon, begeleidende vreemde videobeelden? Troissoeur, we love you! Deze groep zal waarschijnlijk nooit een groot publiek aanspreken. Daarvoor is hun muziek te experimenteel. Maar ze kunnen wel internationaal doorbreken zoals b.v. de Fin Kimmo Pohjonengedaan heeft. Ze verdienen het in elk geval. Hun nieuwe CD is trouwens eindelijk uit. We hebben er vele jaren moeten op wachten omdat de groep de nummers live wou laten rijpen. Welnu, de oogst is meer dan geslaagd?
Goed te vergelijken met Troissoeur zijn de Denen van UNDER BYEN, al is hun muziek minder organisch en meer elektronisch. Her en der duiken vergelijkingen op met de IJslandse Björk. Maar Under Byen is minder toegankelijk dan Björk. Geen melodieën die in het hoofd blijven hangen, vreemde soundscapes met een violist die ook een zaag bespeelt, een woeste celliste, twee subtiele percussionisten, een gotische bassiste en een flippende zangeres. Het optreden speelt zich zo goed als in het donker af. Enkel wat silhouetten zijn zichtbaar. Hierdoor wordt alle aandacht naar de muziek getrokken. Er wordt een sensuele spanning opgebouwd tussen publiek en groep. Voor mij was dit zeker dé revelatie van het festival (al kan het bezwaarlijk nog folk genoemd worden). Aan de grotendeels lege kleine concerttent te zien sta ik vermoedelijk alleen in mijn oordeel.
De Portugese zangeres Mariza is ? weliswaar minder opvallend ? ook een rebel. Wij beseffen dit niet, maar eigenlijk is het heel gedurfd van haar om bepaalde fado-nummers te zingen die volgens de traditie enkel door mannen mogen worden gezongen. Of om zich zo opvallend te kleden en te laten kappen.
Maar het is niet die rebelsheid die ons opviel. Mariza maakt gewoon magnifieke muziek, ze heeft al even magnifieke muzikanten mee en niemand op deze editie van Dranouter heeft evenveel podiumprésence als zij. De manier waarop ze vertelde over haar jeugd, de manier waarop ze gracieus rondstapt op het podium. Een grote dame. Zo groot dat we eventjes dachten dat ze op stelten liep (echt waar). Tot ze haar veelkleurige kousen aan ons toonde?
Ook het optreden van ORCHESTRE BAOBAB heb ik helemaal uitgezeten. Een groepje oude mannen, die niet al teveel meer bewegen op het podium. En die ongetwijfeld om reden van kortademigheid om beurten op de trompet blazen. Maar wat een zalige muziek! Het paste perfect bij de zwoele temperaturen van die namiddag.
Op zondag gaat de prijs naar het meest sfeervolle optreden zeker naar de Bretoenen van TOUD?SAMES. Zij konden wat ALAN STIVELL niet kon: een unieke sfeer scheppen met rustige Bretoense muziek.
Het ging er veel minder loom aan toe bij GORAN BREGOVIC. Hij trad op met een kleiner begeleidingsorkest dan verleden jaar op het Ten Vrede Festival. Maar toch vond ik het optreden op Dranouter nog beter. Meer feest dan filmmuziek. En eindelijk weten we nu dat de kreet ?YOURI!? die in het begin van het nummer ?Kalashnikov? (van de zalige film UNDERGROUND) geslaakt wordt: vrij vertaald betekent ze zoveel als ?AANVALLEN!?. Gelukkig lag er geen vloer in de grote concerttent. Ander zou die zeker kapotgedanst geweest zijn.
Nog zo?n feestelijk moment in de grote concerttent was er met de afsluiter DE DOLFIJNTJES. Platte humor en platte muziek? Ho maar! Wat de dolfijntjes doen is bij momenten briljant. Ze zijn de West-Vlaamse live-versie van de Fucking Dewaele Brothers. Grooves uit oude pop- en rock-nummers (en af en toe zelfs eens een R&B groove) worden door elkaar gehaald met refreintjes uit andere bekende songs. Dat leidt tot knettergekke toestanden. Van een turbo-balorkest gesproken. Muzikaal haalden ze een veel hoger niveau dan op hun album ?BUK?. Ik hoop van ganser harte dat dit optreden zal gebootlegd worden? En omdat Dranouter nu eenmaal een folkfestival is, sloten ze af met ?Scotland The Brave?, geassisteerd door een ganse batterij pipers.
In de dranktent ging het feest nog lang door. Donderdagavond was ik er helaas niet bij, maar wel op de andere dagen. De beste groep was er zonder enige twijfel LÉO PARLEUR. Deze Franse vrolijke bende mengt chanson met opzwepende ritmes. Daarbij stralen gewoon energie uit en de gitarist durfde het aan te stagediven terwijl hij vrolijk verdertokkelde op zijn gitaar. Even later onderging het castagnette-meisje hetzelfde lot. Ze vertelde me later dat het haar eerste stagedive was. Het publiek ging volledig uit de bol. Nummers werden lang nadat ze gedaan waren verder gezongen. De groep pikte vrolijk weer in.
Daarna volgde er iedere avond nog een folkfuif. Ikzelf kan moeilijk objectief genoemd worden in deze materie, maar wil toch het volgende kwijt: de drie Vlaamse folkdj?s Bryzze, Boben Jåkdeden wat er van hen verwacht werd: een stevig feestje bouwen. En de nieuweling M?sieur CROCK heeft zijn entrée niet gemist. Hij kent zijn klassiekers. Join the club Jelle!
Tot slot nog een aantal groepen die ik gehoord heb, maar die niet onder de noemer folk te plaatsen zijn:
SIOEN was fantastisch. Heel mooi ook om te zien hoe oude knar Toots Thielemans de jonge Frederic nog kan verrassen met een mooie improvisatie.
En omdat er ook al eens mag gelachen worden: niettegenstaande ik ze al meermaals aan het werk zag ben ik toch weer gaan kijken naar het komische muzikale duo JUMMOO. En het duurde echt niet lang of ik lag (net zoals de rest van de theatertent) weer over de grond te rollen. Jammer dat ik het optreden van Tom Barman & Guy Van Nueten niet gehoord heb, want blijkbaar was dat ook lachen geblazen.
ook ik vond under byen de tofste ontdekking op dranouter 2004 !!!! al vind ik wel dat er meer gelijkenissen zijn met sigur ross dan met björk. vooral dan de rol die de zang speelt.
Nog even vermelden dat we de voorbije dagen weer bezoekersrecords aan 't verbreken zijn, hier op folkroddels. Gisteren haalden we b.v. meer dan 1500 unieke bezoekers. En was er meer dan een gigabyte 'trafiek'. Als dat maar goed afloopt!
Under Byen vond ik fantastisch, jammer dat m'n vriendenkring er anders over dacht en we na een 20 minuten alweer vertrokken. Over folkkwadraat ben ik het niet helemaal eens (gelukkig heeft ieder z' eigen mening zeg ik dan); Tom Theuns zal idd nooit een rockzanger worden maar ik vond dat hij z'n plaats goed verdiende op dat podium en mij heeft hij overtuigd van zijn stemcapaciteiten. Jammer dat er niets vermeld staat over de gitaar en steminbreng van Pascal Deweze. Ook hij is het vermelden waard. Mss gewoon vergeten vermelden want er staat wel een fotootje naast. In elk geval, fijn verlas, twas super daar in dranouter
Uit goede bron weet ik dat die wouter/viool niet echt goed ziet en hij was eerder naar de vrouwen aan het kijken tijdens het spelen, dus ik denk niet echt dat hij veel naar die partituren heeft gekeken en hij stond meestal met zijn rug naar die pupiter, het leek er toch niet echt naar, ik zou echt niet weten hou ze die noten van hem zouden genoteerd hebben...
jak zorry he maar tri martelo, bij Folkkwadraat, is niet de mist in gegaan. Dat was gewoon een nieuwe versie met andere intro en bridge. jaja soms mag er eens iets veranderen he
Over smaak valt natuurlijk niet te discussiëren, maar ik vond de versie van Tri Matelot van Theuns wel een miskleun, alhoewel hij het meet veel overgave heeft gebracht. Ik denk dat het met het stemtimbre te maken heeft, en niet zozeer met een of andere nieuwe intro. Hij mag dan een grote fan zijn van Betagne, maar hij heeft geen Bretoense stem (waar was Ludo Van Deau ???) Wat openstaan voor vernieuwing betreft : wat Manau enkele jaren geleden met het nummer gedaan heeft was veel vernieuwender en toch veel geslaagder, maar die hadden ook wel de Bretoense 'sound'. Ik vond het bij Theuns nogal 'uitgebraakt'. Maar als andere mensen dat mooi vonden, vind ik dat prima, hoor. Misschien komt mijn ontgoocheling wel door het feit dat ik tevergeeft op dat nummer gewacht heb bij Stivell.
Je kan toch niet ontkennen dat "Bretoense stemmen" een bepaald timbre hebben die vooral bepaald wordt door de gehanteerde zangtechniek. Typisch zijn de zeer snelle tremolo en de nasaliteit. Dat is aan te leren. Hier is Ar voestig vihan, een typische kan ha diskan als voorbeeldje.
Met alle respect voor Bretoense muziek, maar dat lijkt me eerder op een opname van Tri Yann over 30 jaar, wanneer ze echt oud zijn en beverig zitten te wezen in een rolstoel. Nee serieus, ik vond het sterk dat Tom Theuns het geprobeerd heeft, voor mij persoonlijk is Tri Martolod wat Tom het noemde in zn aankondiging: de grootste folkhit aller tijden. Dus heb ik (geloof het of niet, ik was nuchter op dat moment) gedanst, meegezongen en gefeest! Vandaar ook dat Folk² voor mij een van de betere concerten was op Dranouter.
ook met alle respect voor uw mening, maar het enige verband tussen leeftijd en "Bretoense stem" is dat hoe hoger de leeftijd, hoe meer de zangers zich hebben kunnen bekwamen in die kunst. Maar het is zeker niet zo dat de stemmen zo klinken omdat de zangers oud zouden zijn. Gelooft ge het niet, doe dan eens bij uzelf de volgende test: op het einde van deze paragraaf staat een link naar een video-opname van Loened Fall. Ik stel voor dat je erop klikt, maar dan uw ogen sluit, eventjes geduld hebt (downloaden kan wat duren), en dan, zodra je de stemmen, hoort, je u de zangers probeert voor te stellen, minstens qua leeftijd. Als je denkt het te weten, kijk dan naar de video. Dit is de link.
Wat anderzijds ook wel waar, is dat dergelijke muziek ook best mooi kan zijn zonder typische "Bretoense stemmen". Als voorbeeld het duo Lors Join/Loïg Sibéril op het album Tan Dehi, waaruit deze Gavotenn ar'c'homisionoù (een kan ha diskan waarbij één zanger vervangen wordt door een gitaar, wat dus van toepassing kan zijn op Tom Theuns).
Aan diegene die het vreemd vindt dat ik Bal Des Boiteux niet vernoem. Zo vreemd is dat niet hoor. Ik heb hun CD hier bejubeld. Ben naar hun CD-voorstelling in de handelsbeurs geweest. Ben naar Nederland getrokken voor het Route 04-festival. Heb er telkens mooie foto's getrokken en die hier gepubliceerd.
Maar als ik op Dranouter moet kiezen tussen een groep vanwie ik weet dat ze steengoed zijn, of een groep die ik nog niet ken, dan kies ik voor het laatste. En op een festival als Dranouter mis je onvermijdelijk heel wat prachtige concertmomenten. Ik schreef dit ook in mijn inleiding. Zo heb ik de Passchendaele-suite niet gezien. Utla gemist. The Chieftains niet gezien. Alfred Den Ouden niet vereerd met een bezoekje...
Dat ik niets schreef over Bal Des Boiteux betekent dus niet dat ze niet goed waren. Ik heb ze gewoon gemist.
Schrijf hier echter gerust zelf je bevindingen van het concert.
De waarheid is dat ik er zelf ook niet was. Ik moet dus voortgaan op de krant en deze website. Nu je het er toch over hebt : heeft iemand Utla gezien, en zo ja, hoe waren die ?
Celtic Bompa, ik kan het filmpje jammergenoeg niet openen maar ik denk wel dat ik weet wat je bedoel. Soms als ik zing klink ik ook als Shane MacGowan, gelukkig zie ik er zo niet uit ;-)
Under Byen was inderdaad voor mij ook de ontdekking van het festival, ben er alleen naartoe getrokken aangezien niemand van mijn vrienden geinteresseerd was ... de afwezigen hadden alweer eens ongelijk
Manmanman 't was geweldig ik weet niet of iemand hen gezien had, maar nog maar weinigen geweten die zo'n tent helemaal plat kregen als zij. Humor en uitstekende zang, prachtige mimiek, en perfecte timing. Voor mij de absolute topper van Dranouter 2004: MAN MAN MAN
ja toch iemand die maskesmasjien gezien heeft en heel goed bevonden, kmoet wel zeggen het was niet voor iedereen weggelegd dit optreden (getuige het masale verlaten van de theatertent door toch wel n groot deel van het publiek) maar degene die bleven kregen waar voor hun geduld dit was knotsgekke zotheid met n glimlach met serieuse weerhaken
maskesmachien heeft geluk met hun manager, namelijk maarten quagebeur. die jongen gelooft echt in zijn artiesten en de beste kerel die je vinden kunt .
Ook ik heb van alles gemist door dronkenschap (Kadril om 20.45 uur !!). Later die avond toch terug nuchter geworden.
Is het geen goed idee om alle concerten te filmen en op de website te plaatsen, zodat iedereen het gehele jaar alles kan terugzien en horen? Ik ben dan bereid om meer entrée te betalen.
Anveld,Bal des Boiteux,Bub,Embrun...de nieuwe Vlaamse lichting bevalt mij het best. Vrolijk, fris en virtuoos.
Hallo hallo
Ik wil eventjes bij deze een oproep doen! Weet er iemand waar ik aan partituren kan geraken van bretoense muziek???
En dan nog voor een sopraan sax? Ik zou u zeeeeer dankbaar zijn! mijn adres sofiezone2000@yahoo.fr
Dranouter 2004 
