Vorige zaterdag ging in de Roma in Borgerhout het Feest van de Folk van start met een ontmoeting tussen Folk en Kleinkunst onder de titel Changer!
Opzet van de avond was een kruisbestuiving te krijgen tussen een aantal gekende (en minder gekende) folk en kleinkunstnamen. Iedereen zong – in wisselende bezetting – een aantal klassiekers, maar ook eigen werk en soms ook wel minder bekende covers. Hierbij werd de grens tussen folk, kleinkunst en chanson zeer vaag– zoals we het graag hebben.
Het is onbegonnen werk alle varianten van bezetting op te noemen, evenmin dat we ons kunnen beperken tot een paar hoogtepunten. Het waren immers stuk voor stuk goed gebrachte, doorleefde en fraai gearrangeerde werken die we te horen kregen. Verantwoordelijke voor de arrangementen was Wouter Vandenabeele, die ook de muzikale leiding van het begeleidingsorkest op zich nam. Niet zomaar een orkest, maar Transpiradansa!, dat zich meer en meer als gevestigde waarde positioneert. Of het nu ging over instrumentale stukken, intieme sfeervolle begeleiding of juist geweldig en bombastisch, zowel in samenspel als solo, het was af. Peter van het evenement en gelegenheidspresentator Klaas Delrue (frontman van YEVGUENI) vatte het, voordat hij zelf Sara zong, als volgt samen:”ik hoop dat ik het tot een goed einde breng, want die mannen en vrouwen hier doen me al de hele tijd kippenvel krijgen”.
De zangers en zangeressen van de avond waren, in willekeurige volgorde, Raphaël Decock (die onvoorzien een staaltje verbluffende keelzang ten gehore bracht), Maarten Decombel (die overigens een fantastische stem heeft en die voor mijn part meer mag laten horen), Joke Delcour en Anke Verlinden van Transpiradansa!, de zussen Noemi en Noella Palomo, Anne Rosenau (met niet alleen een stem als een klok, maar ook een heel expressieve mimiek), Pieter Boussemaere, Pascale Rubens (die ook haar trekzak had meegebracht), Lenny Maes – deze keer zonder zijn wespen – Anne-Sofie Noppe van LE VELO VERT, een verbluffende Riet Muylaert van JACKO BOND, het duo van Aardvark en tenslotte Stefaan van Brabandt en Hans Van Cauwenberghe.
De reacties tijdens en na het concert en ook nadien op media zoals Facebook liegen er niet om. Wie er niet was, heeft iets moois gemist. We kunnen alleen maar hopen dat het niet bij deze ene keer blijft. Al zal het wel niet evident zijn de agenda’s van 22 muzikanten en 16 zangers/zangeressen gelijkgestemd te krijgen. Maar hoop doet leven. Zelf in een verkorte versie zou dit niet misstaan in bijvoorbeeld de Flamundo-tent op Dranouter.
De klank kunnen we niet laten horen, maar voor wie er niet bij was – of voor wie nog eens wil nagenieten – volgen hier wat foto’s om een beetje van de sfeer te proeven.
Changer! 
