‘Als een ranke gazelle deint de danseres heupwiegend over de vloer binnen de bedoeïenen tent, de ogen van de mannen, gezeten op de grond, volgen elk van haar bewegingen. De waterpijpen worden nauwelijks aangeraakt en de nacht geurt naar mirre en muskus. De danseres trekt cirkels in het zand, haar ranke benen een lust voor het oog. Haar lichaam lijkt wel in trance terwijl ze beweegt op de tonen van ‘Panique Arabic’ en de mannen in hun djellaba’s wiegen als betoverd mee op de tonen van de muziek. Geen paar ogen went de blik af van het wervelend schouwspel dat zich ontvouwd bij het licht van de olielampen…… ’
Kijk, wanneer een balfolk cd van een Vlaamse balfolk groep in staat is om zulke beelden als bovenstaande bij een mens te ontlokken… dan is die groep in mijn boek ‘goe bezig’. De nieuwe van EmBRUN is dan ook 12 nummers lang een voltreffer, het toont hoe de groep als groep is gegroeid en ademt elke seconde ook uit hoe elk groepslid als muzikant gegroeid is. Deze cd is niet meer of niet minder 12 nummers lang puur balfolk plezier van de bovenste plank. Dat plezier hebben de heren: Bert Leemans, Harald Bauweraerts, Jonas Scheys, Ludo Stichelmeyer en Toon Van Mierlo verpakt in de vorm van 2 scottisch, 3 bourées, 1 andro, 1 hanterdro, 1 cercle, 1 mazurka, 1 wals, 1 polka en een jig. Ze werden daarbij hier en daar ook nog eens bijgestaan door Philip Masure op cittern en gitaar.
Ik kan er niet omheen, Embrun overtreft met deze cd zelfs mijn verwachtingen en zorgden er op hun eentje voor dat ik mij terug met balfolk als een puur muzikaal gegeven kon verzoenen. Dit doen ze door een cd vol eigen composities aan de wereld te schenken, het is in ieder geval een geschenk voor mijn oren. Aanvullend komt daar nog eens bij dat ik ook al getuige was van hoe deze nummers zich ‘live’ ook recht als huis houden.
Wanneer men naar deze cd luistert, voelt men aan dat er binnen de groep zelf ook mensen zitten die het dansen van balfolk perfect aanvoelen, die, met andere woorden, het ritme en de timing kennen. Daaraan koppelt Embrun dan ook nog eens een uiterst gebalanceerd geluid gebracht door muzikanten die, technisch, hun instrument perfect onder controle hebben en er verrassende, mooie dingen mee doen. Mocht het wegvallen van Anveld op dat vlak al een gat hebben achtergelaten dan wordt dit door Embrun op sublieme wijze gedicht. Percussie, bas, accordeon, doedels, saxen, fluiten en draailier vinden elkaar wonderwel en vertellen één verhaal: hier staat een groep die met duidelijke werkvreugde prachtige balfolk op de wereld loslaat. Daar waar het EmBRUN betreft is eerder Balfolk. Dat ze met deze cd dan ook een koppositie binnen de balfolk innemen staat buiten kijf.
Deze homogene cd heeft dus heel wat moois te bieden: Om te beginnen, de opener: Bokbal/The Wonderful Wallet/Panique Arabique die bij mij de beelden opriep waarmee ik deze recensie begon. Ik vind het de juiste opener voor deze cd omdat het een heel goed beeld geeft waar het hem bij EmBRUN omdraait: degelijke opbouw, mooie arrangementen, een vleugje avontuur maar toch van de beste hedendaagse, authentieke balfolk die je zal vinden. ’Very contempary’, om het met een Engelse uitdrukking te zeggen. King of the klink/Bourreelanie neemt de mens dan weer bourée-gewijs mee naar een vissersfeest op een strand in Bretange. Zelden klonk een andro zo heerlijk ‘hoofs’ als in Tournée/Sol/Mister Louis, een echte verademing. De mazurka Ma Bellelise/Mooi Moekske wordt sowieso een hit bij de verliefde dansers: 'l’ amour est partout' in dit nummer. Of ze er ooit een wereldrecord mee zullen vestigen weet ik niet maar de cercle Comeback/De Kampioen heeft alles in zich om het stof in gelijk welke festivaltent te doen opwaaien. Op de tonen van een hanterdro op bedevaart, Embrun bewijst dat het kan met Te Voet naar Compostella/Pinky Winky. Men arriveert ter plaatse voor men het beseft. Oosterse getinte klanken vinden hun weg in Rinofimabourrée/ Virga Jessebourrée/In Natura en als ze dat al doen kan het bij mij zelden stuk. Met Polleke Chauffage toont EmBRUN dat ze uit de Vlaamse klei komen, zowel de titel als de muziek heeft duidelijke Vlaamse roots. Het levert een meer dan degelijke bourrée op die mooi aansluit bij de vorige. Wanneer de groep een polka ten gehore brengt dan doen ze dat met de juiste ‘ingetogenheid’ zodat geen enkele noot verloren gaat. Getuige daarvan: Polka van Steenhuffeloverheembeek/Struggle for Life. Polka dansers zouden soms aan ‘de justesse’ van EmBRUN een voorbeeld mogen nemen al was het maar omwille van de eigen tenen. Jajaja, al zou je het bij de eerste beluistering misschien niet meegeven maar La Fille D’Or(t) is wel degelijk een wals en wat voor één: eentje voor gevorderden. Bommekes in de broek/Magique vertelt niet alleen dat EmBRUN al een tijd met elkaar optrekt en de 'baan doet' maar is ook een kei van een bourrée, zeker in het tweede deel van het nummer. Heel mooi opgebouwd en goed gearrangeerd. Je moet het mij vergeven maar telkens Jick-Jack (remix) begint heb ik iets van ‘Go Harald, Go!!!’ De fuif gaat pas helemaal van start wanneer de troepen onder aanvoering van Toon en Bert het feestje komen vervoegen maar toch: ‘Go Harald,Go!!’ Een jig uit 2009.
Daarom ook een beetje onbegrijpelijk dat ik geen ‘vorm je eigen mening’ kan meegeven: geen van de nieuwe nummers is op hun MySpace stek terug te vinden (bij dezen een dringende oproep) en de site van den Appel ligt precies ook 'op zijn gat'.
(rechtzetting: je kan geluidsfragmenten terug vinden op de site van 't Smiske oa via deze link: http://www.tsmiske.be/stek7/appelsql/opzoekenartiestdetail.asp?ID=13500
Het is aangeraden om het via een andere browser dan IE 8 te doen aangezien
die foutmeldingen kan geven)
Mag ik daarom misschien afsluiten met de woorden van Philip Masure waar ik mijzelf volledig kan in terug vinden en die men ook op de website van Embrun kan aantreffen: "In een periode waar de balmuziek hoogtij viert, gaat dit vaak ten koste van de muzikaliteit. Gelukkig zijn er nog groepen zoals EmBRUN, die bewijzen dat balmuziek niet alleen hoeft te swingen, maar ook mooi kan zijn. Met 5 uitstekende muzikanten en een heel arsenaal aan instrumenten weten ze zowel de luisteraar als de danser te boeien. Hun composities klinken soms heel traditioneel, dan weer heel vernieuwend, maar zijn steeds eigenzinnig en origineel en worden met veel dynamiek, energie en overgave gespeeld. Dit maakt EmBRUN uniek in zijn soort. Een balgroep met grote muzikale ballen." P.M.
Bij dezen hoorde u het ook eens van een ander.
Doe jezelf, je lief, je vriend(en), … een cadeau en koop deze cd, geef hem een plaats in het cdrek(je) waar hij thuishoort: kopen die handel!!!! En …… DANSEN!!!!!!!!!!!!!
EmBRUN:
Bert Leemans: Chromatic accordion
Harald Bauweraerts: Electro-acoustic hurdy-gurdy
Toon Van Mierlo: Pipes, Low whistle, Soprano saxophone, Diatonic accordion
Jonas Scheys: Electric bass, Double-bass
Ludo Stichelmeyer: Percussion
Klik hier om deze cd te bestellen in Den Appel. Hij wordt je dan gewoon opgestuurd, samen met een overschrijvingsformulier.
Ik kan Mr Wolf wel volgen in zijn uitbundige kommentaar,maar waarom hij schrijft dat de site van Den Appel "op zijn gat" ligt,is me nogal onduidelijk;ik kom er geregeld op bezoek,en vind probleemloos wat ik zoek. EmBRUN staat op nr.1 in hun Top 20 (en nièt op No 2,zoals de cd-titel doet vermoeden...),en je kan fragmentjes beluisteren op www.tsmiske.be én op www.denappel.be.
Een plaat met internationale allure! Zonder mezelf te willen verliezen in superlatieven, dient het gezegd dat dit écht een van de beste platen is die we in ons land op folkgebied (en niet alleen balfolk) mochten verwelkomen. En hier staat bewust niet "van dit jaar" bij. Wereldtop!
ik heb vanuit verschillende computers geprobeerd binnen te geraken op beide sites en nooit een probleem gehad...
toch nog is proberen mss?
www.tsmiske.be
www.denappel.be
Onder de rubriek vorm je eigen mening ziehier:
Als je aanstekelijke, frisse, enthousiaste en moderntraditioneeljazzy en kwaliteitsvolle dansmuziek wil, dan zeg ik met graagte kopen die cd. Dit is inderdaad eentje die je als DJ of dansminnaar niet mag missen.
Om hem evenwel regelmatig "als thuis" muziek te draaien dan heb ik zo iets van 'bjaa'.
Trop is te veel, zei nen Brusseleer op een of anderen dag en dit gevoel heb ik bij deze cd.
Laat de instrumenten en de muziek voor zichzelf spreken en versier dit niet met onderwatergeluiden of onnodige pwietpwieteffecten. Bij het beluisteren had ik constant het gevoel dat ik aan de volume knop aan het draaien was. Af en toe schrappen in instrumenten maakt dat je de muziek hoort en dat het geen muur van geluid wordt.Dat is misschien nodig als je live speelt, maar naar een cd luisteren is een andere insteek en vraagt ook een andere mixing. Een goed voorbeeld daarvan is het gebruik van de Darbouka( of is het een Djembe ) Live geeft dit een ongelooflijke drive aan de muziek. Nu word ik bij momenten doodzenuwachtig van. Misschien was dit natuurlijk de bedoeling.
Ik ben er van overtuigd dat er aan deze cd en de composities hard gewerkt is maar ik krijg het gevoel dat men zich daarin teveel wil bewijzen. "Kijk hoe goed ( orgineel )wij zijn " WAt helemaal niet nodig is wnat de overtuiging dat dit een klassegroep is is er al.
Kortgezegd "Keep het veel veel simpleder"
Vriendelijke groeten
Ludovic
Ps Ik heb deze cd via de website van 't smiske besteld en hem ook zeer vlot gekregen.
EmBRUN - N°2 
