Tant pis, maar de 34^ste editie van “Les Rencontres Internationales de Luthiers et Maîtres Sonneurs” vond NIET meer plaats rondom het kasteel en de gezellige ruelletjes  van SAINT-CHARTIER, maar in het bosrijke park van een ander –George Sand- kasteel in de buurt:
Le Chateau d’Ars bij La Chatre. Dit naar aanleiding van het overgaan in andere handen  van eerstgenoemd kasteel.

We misten toch wel wat de intieme sfeer van de smalle dorpsstraatjes van Saint-Chartier…
Het dorp was het festival, het festival was het dorp …

Wél waren de +/-130 instrumenten-standhouders (Salon de Lutherie) maar wat blij met hun plekjes onder de lommerrijke eiken en beuken en sparren rondom het kasteel. De franse hitte kon de instrumenten wel eens ontregelen…

En wél waren er weer de vele ontelbare jam-plekjes, de Scènes Ouvertes, Scènes Libre, verspreid door het bos, op La Prairie. De Apéro-Sols chaque jour à treize heure (om dat te leren kennen moet elke folky muzikant éénmaal in z’n leven naar St-Chartier trekken!), de Animations danses in de voormiddag, de stages, ateliers, des Joutes musicales, etc.

De hoofdacts speelde zich af op La Cour du Chateau, La Clairière (espace dédié à la danse!) en La Pommeraie.

Kortom een kasteelfeest met deze keer heel veel franse cultuurridders; van Bretagne tot de Aquitaine, un peu d’ Italie, Denemarken, en ja, ook twee  Belgen: Toon Van Mierlo en  Wouter Vandenabeele.

Op zaterdag 11 juli was er o.a. het Deense VALRAVN te gast, geboren uit de groep VIRELAI, Scandinavische rootsmusic gecombineerd met electronische klanken plus de krachtige charme van Anna Katrin Egilstroo’ stem. Prachtige opener die dag!

Vanuit de franse streken Centre en Poitou was er een rencontre tussen  draailier en piano, of: tussen Gregor Jolivet en Julien Padovani.

Jong Frans dansgeweld uit de Bourgogne & Morvan: Le RE-FUT DE CHENE, liet de (500m² grote) La Clairière dansvloer in de vooravond al snel vollopen,

MALIETES: zeer gesmaakte  felle Griekse en Turkse rebetiko’s, muziek van de boorden van de zwarte zee, van de eilanden in de Egeïsche zee, van het oude Istanboel,

STYGIENS, jong en toch al een stevige reputatie in Italie en Frankrijk, enne ook geen onbekenden meer bij ons (!), speelden ten dans met traditionele muziek van Zuid-Italië,  met invloeden van evengoed Franse modernisten als DJAL of DEDALE, Engelse vernieuwers als BLOWZABELLA of van de stevige Bretoenen als SKOLVAN.

TRIO GUERBIGNY, zorgde, samen met “deux invités” voor een laat-nacht bal à la Poitou.

Nog was die nacht nog lang niet ten einde... zie de foto's!