Home > interactief > Opinie > De Zomer van Wolf deel III

> zoek...
> meer zoeken...
 

De Zomer van Wolf deel III
Laatste deel.... de zomer is voorbij .... (Opinie)

 

De Zomer van Wolf deel III
 
Te midden van de Vlaanders, ergens tussen ranke populieren ligt het terrein van het Boombal Festival. Ik vertrek er de donderdag naar toe, benieuwd hoe het terrein er zal bij liggen en aangekleed zal zijn. Aangezien ik er pas later op de avond kan opbouwen (de dansstage wordt in ‘mijn tent’ afgesloten) en eerst nog Variomatic mag mixen plan ik mijn vertrek later dan eerst voorzien. Het laatste is iets wat ik mij later op de avond nog zal beklagen.
Eens de camionette achteraan Danstempel 2 geparkeerd, loop ik het terrein op en vind ik het op het eerste zicht leuk hoe de veranderingen werden ingepland. Al loopt er nagenoeg nog niemand op het terrein toch hangt er al een feeststemming. - Het is die stemming die er ook voor zal zorgen dat ik het ganse weekend mij goed in mijn vel zal blijven voelen want, het Boombal Festival dat is één groot feest.- Wanneer ik de grote tent binnenwandel slaak ik binnensmonds echter wel een vloek: door de aard van de tent en de hoogte van het podium is de opstelling van de boxen verre van optimaal. Binnen het korte tijdsbestek dat er is voor het optreden begint is er ook geen tijd meer om daar direct nog grote veranderingen aan aan te brengen. Ik besluit om het te proberen zoals het er staat en beloof mijzelf om nooit meer mijn vertrek uit te stellen.
Variomatic geeft een goed concert, zelf sta ik in een ‘gat’ te mixen en moet ik mijn mengtafel verlaten om te horen en te checken wat ik precies doe. Ideale plaats om dit te doen blijkt de paal en op de nadar voor de mengtafel te zijn. De feedbacks worden zo ook vanaf mijn plaats tot een minimum herleidt. Wanneer Geert, die rest van het festival in de grote tent moet mixen, tijdens het concert komt checken wordt er beslist om de volgende dag nog het één en het ander aan het systeem te veranderen. Dit alles heeft geen weerslag op dansvloer voor mij: daar gaan ze gewoon uit de bol en het festival wordt feestelijk ingezet.
Wanneer ik bezig ben met het geluidsmateriaal voor mijzelf op te zetten wordt ik daarbij bijgestaan door Peter. Hij zal de rest van het weekend blijvend voortreffelijk werk afleveren. We doen dit op het moment dat de DJ van dienst zijn gang gaat kwestie van ook een minimum aan geluid te kunnen maken wanneer we de set-up testen. Geen van de festivalgangers heeft straks een flauw benul van het feit dat de geluidsinstallaties voor dit festival worden opgezet, en worden uitgetest, binnen een zeer strikte tijdslimiet. Gelukkig voor hen worden de posten bemand door techniekers met de nodige ervaring. Het is al laat in de nacht wanneer ik besluit dat alles klaar is om morgen te beginnen.

Vrijdag: De morgen begint met koffie en ontbijt bij de mensen van Oxfam. Vooral de koffie blijkt een noodzakelijk iets maar deze doet zijn werk. Gevolg is dat ik fris ben wanneer de eerste initiatie begint: Bretoense dans door Kurt. Met Kurt is het altijd een fijn weerzien en we hebben er dit jaar een goede samenwerking in Deerlycke gehad, het zijn dingen die binden. De volgende initiatie, Leiden, wordt ook al gebracht door een bekend gezicht nml Rafael. Het zorgt er voor dat de initiaties in de beste verstandshouding kunnen door gaan.
De groep die de spits bij mij afbijten is Mainly Mellow. De jonge Fransen trekken hun string op het podium. De fluit, gitaar en accordeon geven elkaar de juiste ruimte. Ondanks de eerste ferme windstoten die de zeilen van de tent nu en dan doen kletteren, vinden de dansers gezwind hun weg naar de dansvloer. Niet direct een ‘wow-gevoel’ bij deze groep maar ze spelen een fijn bal en voor mij is de kop er af.
Ik heb dit jaar elke dag Parasol in mijn tent. Het heeft mij op geen enkel moment verveeld. Eric Thezé is er niet meer bij maar, wat het duo Gérard Godon, op accordeon, en Catherine Grimault, op viool, elke dag opnieuw door mijn boxen jaagt is van het betere, intiemere werk en wordt elke dag opnieuw gesmaakt. Een intiem bal op het BBF, het moet kunnen en het heeft er zeker meer dan zijn plaats. Het zorgt er ook voor dat hun dansen tot buiten de tent toe telkens worden meegedanst. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik de eerste 20 minuten misschien de klarinet heb gemist, daarna niet meer. Dat ze op menselijk vlak ook nog eens meevallen, zorgt er voor dat ze hun plaats links in de borst hebben bij mij. Wat mij steeds zal bijblijven is hoe ze hun optredens telkens beginnen. Het is niet van ‘Hallo, we gaan beginnen’ maar Godon begint gewoon op zijn accordeon te spelen, niet noodzakelijk op het podium, wanneer hij het ogenblik geschikt vindt. De mensen worden als het ware gewoon naar de dansvloer gelokt. Voor het einde van het eerste nummer is de tent van leeg naar vol met dansende koppels gegaan. Het is iets waar ik mij telkenmale heb over verbaasd maar tegelijkertijd ook heb van genoten.
Het nieuwe project van Klaas Keymolen (Aedo) heet Suskewiet. Pas aan hun 2de optreden toe stonden ze toch al op het podium Lovendegem. Ondanks de ‘kinderziektes’ die gepaard gaan bij elke beginnende groep vond ik het een onderhoudend optreden dat vooral het virtuoos accordeon spel van Klaas de juiste ruimte gaf. Wanneer de ritmesectie eenmaal volledig zal ‘ingewerkt’ zijn is Vlaanderen terug een stomende balgroep rijker want de groep heeft zeker de nodige potentie.
Ondertussen heb ik ook kennis kunnen maken met Bjorn die mijn stagemanger is voor dit weekend. Het is iets dat klikt. Met die gedachte spoed ik mij naar de backstage om mij te laten ‘vertroetelen’ door De Bende van de Moeders. Het is ook het moment waar ik samen met de vrouw mijn oren tot rust kan laten komen. Die rust hebben de oren nodig, niet vanwege de geluidsdruk maar door het intensief en geconcentreerde luisteren van hoe mijn set reageert. De bediening backstage is, zoals als bij al mijn vorige passages, optimaal. Het eten is eenvoudig, maar lekker en toch met de nodige variëteit in keuze van gerechten. Net als op Na Fir Bolg en Deerlycke is het de soort van backstage waar ik van hou, niet te veel poespas maar wel correct en vriendelijk.
Om 1u start Boréale met hun concert dat tot 3u gepland staat. De mannen van danstempel 1 hadden mij gewaarschuwd voor het feit dat het wel iets complexer kon zijn dan het op het eerste zich leek met dit trio. Ze kregen gelijk, het was een goed concert maar één waarbij je aandacht als technieker op geen enkel moment mag bij verslappen. Gelukkig is er het koffiekraampje op de weide waar voor mij de nodige koffie wordt gehaald. Ik vind de muziek van de groep zelf anders wel te pruimen en een hoop dansers vinden dit ook. Ik heb het gevoel dat al voor wie de dj in de grote tent een brug te ver is zich naar mijn tent hebben gehaast al waar ze samen met de groep een feestje bouwen (exclusief jam!!!!) tot 3u30. Veel later dan gepland zoek ik die nacht mijn tent op.

Zaterdag: Met een ongebruikelijk veel te goed humeur sta ik op. Daar waar ik normaal ‘diesel’ bij het ontwaken is van een dergelijke zaak geen spoor te bekennen deze morgen. ‘Er hangt iets in de lucht’ denk ik wanneer ik ga ontbijten.
Eerste initiatie die dag is er ene voor gevorderden: dynamiek. Aangezien ik tot voor een paar jaar zelf een algemeen gepassioneerd danser was is het initiatie waarbij ik mij de oren spits. Ik kan het gerust meegeven, Rafaël weet waar het bij het dansen omgaat en de initiatie is bijgevolg een voltreffer. De tweede initiatie is er één van een totaal andere orde maar is daarom niet minder plezant: discoswing door Fred en Kelly. Het happy sfeertje slaat gewoon op iedereen over. En terug denk en voel ik: ‘Er hangt iets in de lucht’.
Wanneer ik daarna terug op het festivalterrein loop om de inwendige mens te versterken wordt bij het zien van al dat tevreden volk het gevoel alleen maar versterkt.

Parasol verkeert vandaag in een begenadigde dag. Hun concert heeft vandaag net dit tikkeltje meer. De muziek mag dan zekere onder het intieme werk worden gerekend, de reacties van de dansers na elk nummer is allerminst intiem: Laaiend enthousiast is eerder de term en de muziek en de reactie van de dansers zorgt voor een sfeer die op geen enkel moment nog die dag mijn tent zal verlaten.
Zo ook bij Rue Pascale Quartet zit het direct goed. Hier zit dan ook mooi volk op de scène: Thierry Pinson: accordéon \ Grégory Jolivet: draailier \ Cyril Berthet: dwarsfluit, sax \ Fabrice Guignard: schuiftrombone. Wat Jolivet uit een draailier weet te halen is op zich al een evenement en adembenemend, Pinson weet ook hoe je een accordeon bespeelt als de beste en de rest van de groep was op niveau. Resultaat: een pracht van een concert annex dansplezier op de dansvloer. Voor mij een ontdekking deze groep.
Die van Hotel Pallidrone hebben een eigen technieker bij. Tijdens de soundcheck wijs ik er hem op dat hij het op het gemak moet doen met het volume. Ik ervaar nog al een neiging tot subbas bij de man. Terwijl ik de microfoons plaats verbaas ik mij over de hoeveelheid aan instrumenten die hier op het podium worden gesleurd. Na de eerste 3 nummers laat ik iedereen in de handen van Ian, de technieker, en ga ik bij De Bende van de Moeders eten. Ik haast mij daarna terug om nog de laatste nummers van het concert mee te pikken. Ik ben blij verrast door de muziek van deze groep en maar ook dat ik de settings van mijn geluidssysteem nog deze voormiddag heb aangepast.
Dan is het tijd voor: Embrun. Het wordt een waarlijk stomend concert van, in mijn ogen, ’s lands beste balfolk groep van dit moment. Dit laatste kwamen Bert en kompanen nog maar eens bewijzen. Het is een goed geoliede machine, wel in een andere zin dan Urban Trad, Embrun. Ze weten hun concerten ook goed op te bouwen en daarbij de nodige rustpunten in te lassen. Als vanzelf vloeit de energie van het podium over op de dansvloer, dit van de uitbundige tovercirkels tot de meer ingetogen mazurka’s. Het zorgt voor een paar mooie momenten.
En dan, dan was er een verrassing: Aangezien Bert en Ludo sowieso al op het podium stonden bij Embrun en Bjorn en Jeroen aanwezig waren als stagemanagers, respectievelijk in danstempel 2 en danstempel 1, was het tijd voor Triple-X. Ja hallo, ook bij mij was de verrassing enorm, ik was van het optreden wel op de hoogte, maar de verrassing lag eerder op muzikaal vlak. Het was ruim een jaar geleden dat ik de groep nog aan het werk zag en deze keer bliezen ze mij van mij sokken als nooit er voor. Grooven, grooven grooven….. Onaangekondigd op de affiche maar gewoon heerlijk om mee te maken. Ik val voor de donkere, Scandinavische kant in de muziek. Deze was mij de voorgaande passages, met de bombarde er bij, totaal ontgaan. Ook moet ik even terugdenken aan een gesprek met Stefan (Jåk) waarin hij mij de correlatie uitlegde tussen Scandinavische folk en New Wave. Het zorgt er voor dat ik met plezier sta te werken. Respect for ever.
Door het opnemen en mixen van een demo voor The Belgian Plastics was ik al vertrouwd met de voorliefde van Harald Brauweraerts voor beats en samples. Met Beatbal gaat hij daarin, samen met zijn broer, nog een stuk verder. Ik vond het een waanzinnig goed optreden. Ja er worden samples en beats gebruikt, ja het gaat er zo luid aan toe als op een fuif maar de kern van de zaak is en blijft: er blijven folkbal nummers door de boxen te komen. Getuige daarvan zijn een volle dansvloer dansers die zonder aankondiging van de soort van dans toch direct mee zijn en weten om welke dans het gaat. Gevolg was een fuif in danstempel 2 waar steeds meer en meer volk bleef op toestromen en waar sommige als bestempelde ‘die hard authentic folkies’ uit binnen- en buitenland lustig van het eerste tot het laatste nummer op de dansvloer te vinden waren. Ik vind ook dat de manier waarop draailier en doedel hun plaats krijgen binnen deze muziek een ware verademing. Want, of het nu Parasol is of Beatbal, waar het hem omdraait is muziek. We leven in een periode waar de computer een plaats heeft tussen het volk dus ook in de folk. (Ik ga hier geen opsomming beginnen geven van tal van folkgroepen die een computerprogramma hebben meelopen tijdens hun optredens). Electro-folk heeft zijn plaats binnen het spectrum van de balfolk.
En de soep was nog niet op: de jams buiten waren van historische waarde, 6u30 is echt wel laat om te gaan slapen.

Zondag: De goden zijn mij welgezind: De eerste initiatie van de dag is er ene in Waalse dansen, dat er daarbij voor ‘live’ begeleiding wordt gezorgd is meegenomen want ik kan de groep, die straks het eerst aan bod komt, in alle rust soundchecken tijdens die dansinitiatie. Langzaam maar zeker schud ik de vermoeidheid van mij af. En het moet gezegd: onze Waalse broeders hebben echt wel enkele mooie dansen voor ons in petto die in ieder geval nieuw waren voor mij. Bij de volgende initiatie, tango, zie ik een pak ‘mazurka-lovers’ . Misschien moet ik bij een volgende gelegenheid het er met Jåk hoe het met de correlatie tussen mazurka en tango zit.
 
Ik word helemaal wakker bij de tonen van Bal en Scène. De Waalse vrienden verrassen iedereen met een werkelijk puike set waarin zelfs de harp een deel krijgt toebedeeld. Het niveau van musiceren ligt dan ook een stuk hoger dan tijdens de initiatie en zorgt voor een volle dansvloer.
Daarna is het de tijd voor de laatste passage van Parasol op dit festival. Het wordt al snel duidelijk dat er ‘gast techniekers’ bezig zijn in de grote concerttent: het volume van de subbassen werkt ronduit storend. Godon kan dan ook niet nalaten om er een paar opmerkingen over te maken. Toch wordt het gebruikelijke feestje gebouwd en ik verwonder mij om het feit dat dit duo voor de derde dag op rij terug het nodige volk naar hun tent kan lokken.
Grand-Mères et Soufflets sukkelen met een paar weerbarstige instrumenten wat voor de nodige vertraging zorgt. Ik heb van bij het eerste moment ook door dat de muzikanten voor een meer intiem concert gaan en mix het optreden navenant. Het blijkt de juiste keuze want de dansvloer staat ‘’t jokke vol’. Ook tijdens hun optredens krijgen we in de tent af te rekenen met wat er uit de grote concerttent ‘overwaait’. Maar het slaat de groep en de dansers niet uit hun lood, integendeel de groep dansers groeit tijdens het concert gewoon aan. Het zorgt terug voor enkele mooie momenten.
Bert Leemans had het mij gezegd dat ik mij ogen ging opentrekken en hij kreeg gelijk ook. Het laatste concert in danstempel 2 was er gewoon ééntje om ‘U’ tegen te zeggen. Philippe Thuriot, Bert Leemans op accordeon en Catherine Delasalle (zang) gaven het beste van zichzelf en dat hebben we geweten. Verwonderd als een kind stond ik achter mijn knopjes, helemaal in mijn nopjes. Je zou eens moeten weten wat een duo accordeons kan wanneer ze in de handen van dit duo raken. Thuriot is een mega talent zonder kapsones, samen met Bert stond hij garant voor puur luister- en dansplezier. Wanneer je gewoon luistert val je van de ene verbazing in de andere. De muziek is gewoon ‘subtiel virtuoos’. De momenten dat Catherine de zangmicro voor zich neemt zorgt telkens weer voor een beklijvend moment. Ze heeft een stem waar je niet omheen kan. Ik had mij geen mooiere afsluiter kunnen wensen.

Tijd om in te pakken en weg te wezen. Onder het kabeltjes rollen komt Lieven ons bedanken voor het werk. Ik zeg hem dat ik voor volgend jaar terug equipe wil vormen met Peter en Bjorn, een goeide equipe is belangrijk tijdens een festival.

‘School is in aantocht’ denk ik wanneer ik voor vertrek in de concerttent afscheid neem en de schare overgebleven festivalgangers bekijk.

 


(Mr Wolf)
03/09/2009 12:44

Bookmark and Share
© folkroddels.be
reacties
er staat één foutje in Dries. Eric speelde vroeger geen Saxofoon bij parasol. Maar Klarinet(wel een groot exemplaar)

luis, 04/09/2009 07:31 (25725) - top
basklarinet zoals ze zeggen

Marjolein, 05/09/2009 12:14 (25726) - top
Nee marjolein het is geen bas. tis één altklarinet (daar ben ik nu ook eens 100% zeker van)

luis, 05/09/2009 12:24 (25727) - top
foutje recht gezet ....
klarinet .... basklarinet dacht ik ....


Mr Wolf, 05/09/2009 22:14 (25728) - top
Ik heb gecontroleerd met mijn videootjes. een basklarinet is te groot. De altklarinet is kleiner. (steven gaat dit wel uitleggen op FR-BBQ)

luis, 06/09/2009 09:44 (25729) - top
't was inderdaad een altklarinet die Eric bespeelde bij Parasol. Er is een subtiel verschil in uiterlijk, vooral ter hoogte van de hals (een krul bij de bas, een bocht bij de alt). Qua klank(bereik) is het verschil iets minder subtiel.

steven, 06/09/2009 19:50 (25731) - top
voeg commentaar toe... (disclaimer)

Folkroddels Radio
bijschrift
  • I
  • streek: Niet doorgegeven
  • I
  • datum:
  • I
  • genre(s):
    • Bal
    • Lage Landen
    • Keltisch (UK/Ierland)
    • Bretoens
    • Mediterraan
    • Scandinavisch
    • Oost-Europees
    • Pan-Europees
    • Folkrock
    • Wereldmuziek
    • Dans
  • I
  • website:
  • I
  • email:
  • I
  • aantal malen gelezen: 1775
  • I
  • artnr: 43511
    redactie
  • I
  • wijzig artikel
  • I
  • upload foto
    verwante artikels
    mail
    Mail dit artikel naar een vriend...
    Recentste Opinie 
    achterklap
    Mooie videoclip van deze plaat op https://www.youtube.com/watch?v=K1REDX8kMyk ...

    Hallo, Op zondag 25 februari 2018, vanaf 14u, hommage-optreden aan John Lundström in Den Beulebak te...

    Welkom op Sonamos Latinoamerica dan: http://www.folkroddels.be/artikels/53204.html
    ...


    snelnieuws
  • I
  • Fairport Convention
  • I
  • Marco Van Wesemael: Vederlicht // boekvoorstelling
  • I
  • Hide & Seek Festival: Baul Meets Saz (Ind/Turk)
  • I
  • Minyeshu TRIO (Ethiopië)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Renaud Garcia-Fons (FR)
  • I
  • Raphaël De Cock & Edwin Vanvinckenroye
  • I
  • Hide & Seek Festival: Justin Vali Trio (Madagascar
  • I
  • Hide & Seek Festival: Clarinet Factory (CZ)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Egschiglen (Mongolië)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Tiny Legs Tim
  • I
  • Soetkin Collier Trio // gratis concert
  • I
  • Naragonia Quartet– Mira – 2018 – Homerecords
  • I
  • Sinnekloas danst // gratis Baleynbal
  • I
  • GUSTAVO ECCLESIA- ARGENTINA
  • I
  • ROBY LAKATOS ENSEMBLE
  • I
  • 3de Festival "Bals et Roses"
  • I
  • QUEBRACHE ARGENTINE TANGO AND FOLK
  • I
  • DÍAZ/MOLINA GUITAR DUO ‘PAMPA DEL PLATA’ ARGENTINA
  • I
  • DOIMNIC MAC GIOLLA BHRÍDE- IRISH TRADITIONAL
  • I
  • MUSIC FROM CRETE
  • I
  • O CLUBE DO CHORO DE BRUXELAS INVITES
  • I
  • Vishtèn // concert i.s.m. CC Sint-Niklaas
  • I
  • Het Brabants Volksorkest Mazur-Polkadag Herent
  • I
  • Jonas Meersmans
  • I
  • Hide & Seek Festival 2018
  • I
  • SCINTILLA- MUSIC FROM BRAZIL
  • I
  • BANSURI MEDITATION FABRICE DE GRAEF
    © Folkroddels.be 2005 - Contact - Redactie - Disclamer - Webdesign - Sitemap

    des: Arban