Een korte biografie (met dank aan Wikipedia). Dree Peremans was in 1967 samen met zijn neef Hubert Boone stichter van volksmuziekgroep DE VLIER. Via de folkmuziek kwam Peremans bij de Vlaamse radio terecht waar hij na verloop van tijd producer werd bij Radio 1. Zijn eerste programma was HET VERMOEDEN, een programma met diepgaande interviews, dat gepresenteerd werd door Betty Mellaerts. Later maakte hij zijn eigen programma's zoals het folkprogramma DE GROOTE BOODSCHAP en het HET EINDE VAN DE WERELD, een radioprogramma met reisverhalen. Rond zijn programma Het Einde van Wereld heeft Peremans een aantal boeken geschreven, vooral verhalen over Patagonië. Hij maakte verder nog radiodocumentaires over de IJslandvisserij, de steenkoolgeschiedenis, Jan Frans Willems en Antarctica. Peremans bleef bij de VRT werken tot in 2002. In de  jaren 80 heeft Dree Peremans een aantal plaat- en theaterproducties bezield, zoals 'Islandsuite', 'Wat lijdt den zeeman al verdriet', 'Het Zwarte Goud' en 'de Liedboeken'. Peremans was muziekproducer van folkartiesten zoals Wannes Van de Velde, Dirk Van Esbroeck, Catherine Delasalle, Kadril en Marc Hauman.  Dree Peremans schreef ook 3 boeken: Encyclopedia Patagonica, 3 delen (1994-1998), Sprookjes van het einde van de wereld (1996), Naar de bronnen van de folk (2006).  

 

Het concert in Geel was een eenmalig verjaardagsconcert waar heel wat bekende folkmuzikanten aan deelnamen. Wie zich het legendarische radioprogramma op zondagavond destijds ‘Het Einde van de Wereld’ nog herinnert, weet welke sfeer er van dit concert uitging. Een warme melancholische sfeer, doorspekt met klanken en verhalen en heel herkenbare stemmen. Voor wie het zich niet herinnert: er was een hele lange tijd tot het einde ervan ergens in 2002, dat er op zondagavond een 3,5 uur durend programma vol (reis)verhalen werd uitgezonden, met daartussenin heerlijke folkmuziek. Het was de ideale manier om het weekend mee af te sluiten. In dit programma werd de Fundacion Patagonista, een gezelschap van reizigers die meer droomden over de Patagonische vlakten dan er effectief naartoe te reizen, hoog in het vaandel gedragen. 

 

Paul Rans en Wiet Van de Leest van RUM waren erbij in Geel. Beide heren waren in zeer goede doen: Pauls stem klonk overtuigend en met iets zachts erin en Wiet is nog steeds heerlijk om naar te kijken en luisteren als hij viool speelt. Omdat hij niet van ophouden wist, speelde hij na het concert ook nog een afterconcert in de bar met de Brusselse accordeonist Maurice le Gaulois. Deze oudere man was mij onbekend, maar met zijn welige grijze baard en opvallende gele bril hoorde hij zeker bij het gezelschap thuis. Bij het begin van het concert zei Dree dat er 2 belangrijke mensen ontbraken die avond: Wannes Van de Velde en Dirk Van Esbroeck. De muzikanten waar Dirk lang mee samenspeelde waren er wel bij: de heerlijke klarinetiste Christel Borghlevens en haar man Johan De Baedts op percussie en Guido De Simpelaere op gitaar. Aan het Patagonische gehalte van de voorstelling werd danig bijgedragen door Juan Massondo (zang en gitaar) en Carlos Diaz (Argentijnse gitaar). Ook Peter Van Eyck en Luc Tegenbos van Het Ukologisch Museum waren obligaat aanwezig. Marc Hauman en Cathérine Delasalle versterkten de vocale sectie, Drees familieleden Hubert Boone (viool) en Wannes en Dree jr Peremans de instrumentale sectie. Ik vergeet nog een radioproducerende contrabassist die er ook bij was. Einde-van-de-Wereld-presentatrice Elke Vandersypen praatte met haar melancholische stemgeluid de avond aan elkaar.

 

Het programma bestond uit een chronologische opeenvolging van producties waaraan Dree Peremans meewerkte. Er waren enkele traditionele, instrumentale nummers uit de beginperiode van DE VLIER met Hubert Boone. Deze klonken warm en zeer vertrouwd. Daarna volgden nummers uit de producties ‘DE IJSLANDSUITE', ‘HET ZWARTE GOUD' en ‘VIVELEGEUS'. Er was ook een nummer van Wannes Van de Velde (Ik sta met mijne rug naar’t land) en enkele nummers door het ukeleleduo Het Ukologisch Museum.

 

Na de pauze werden enkele liederen uit de liedboeken van Jan Frans Willems gezongen. Het laatste, vrij uitgebreide en zeer mooie, deel bestond uit nummers uit het hommageprogramma aan Dirk Van Esbroeck uit 2008, ‘DE REIZIGER', waaraan het grootste deel van de muzikanten die vanavond op het podium stonden ook hadden meegewerkt. Je kan die heerlijke hommage aan Dirk Van Esbroeck die werd opgenomen in de Ancien Belgique trouwens nog steeds volledig herbekijken op

www.abconcerts.be/nl/abtv/p/detail/hommage-dirk-van-esbroeck. Op deze site van de AB kan je ook nog andere zeer fijne concerten integraal bekijken. De moeite om eens een kijkje te gaan nemen!

 

Afgesloten werd er uiteraard in stijl, met een integraal rechtstaand publiek, met de Hymne Fundacion Patagonista. "Ja, dat is Patagonië, het land van de kleine man... en vrouw." En daarna kreeg Dree Peremans het grootste cadeau dat je aan een folkminnende muziekproducer kan geven: een gelegenheidslied. Dit was voor de gelegenheid uitstekend gecomponeerd en geschreven door Marc Hauman. De ogen van Dree bleven er dan ook niet droog bij.  “De matroos, de matroos, de matroos… moet varen” was de boodschap die het muzikale gezelschap meegaf aan Dree Peeremans. Dat hij dus in het zuiden van Frankrijk maar gauw voortmaakt met het schrijven van de biografieën van Dirk Van Esbroeck en van Wannes Van De Velde!  

 

Dank u voor dit fijne feestje Dree en voor de vele schone dingen die je de afgelopen 42 jaar mee hebt gemaakt en verteld!

 

In onderstaand filmpje: van links naar rechts: Dree Peremans, Catherine Delasalle, Paul Rans, Marc Hauman, Juan Massondo en Carlos Diaz.