KOTTARASHKY – Opa Hey ! (Asphalt Tango Records, Music & Words, CD-ATR 2609) 2009-45:59
Kottarashky is een vrij jonge digitale muzikant die zijn inspiratie haalt uit de traditie, via veldopnames uit de Balkan, klassieke jazz en blues, psychedelische klanken, en archetypische zigeunerstemmen, keelklanken en lyrische klaagzangen, die door elkaar gemixed een heel eigen geluid voortbrengen. Zo worden de nummers op ‘OPA HEY ! ‘ tijdloze verhalen, dragers van amuzement, engagement, bezinning en droom, vol onverwachte wendingen in de auditieve interpretaties, muzikale collages met het hypnotiserende spanningsboog.
Hier krijgen traditionele instrumenten zoals accordeon, schaapherdersdoedelzak en klarinet krijgen een eigen plaats tegenover de elektronisch gegenereerde, samples en loops. Het resultaat is een vermenging die de poëzie en de muziek uit de traditie overstijgt en verbindt aan de sound van het 21ste eeuwse Bulgarije, dat altijd een kruispunt geweest is van verschillende culturen, en uiteraard ook aan deze van de technocomponist zelf. Nu eens klinkt de plaat als een verre schreeuw uit de toendra, dan weer worden we overweldigd door trompetgehuil, meegedragen door de lucht vanuit een jazzclub uit de jaren 50, waarna Oosterse winden ons tegemoetkomen via de schrille tonen van de doedelzakken die afdalen vanuit de terrasheuvels.
Van opleiding is Kottarashky (vrij vertaald ‘Katertje’ en artiestennaam van Nikola Gruey), eigenlijk architect, wat wellicht de tastbare ruimtelijke betekenissen kunnen verklaren in zijn scheppingen. Als muzikant was hij aanvankelijk gitarist in een obscuur bandje, tot ‘Opa Hey!’ twee jaar terug als eerste digitaal werkstuk de ether inging. Nadat dit nummer op een Britse compilatie vastgelegd werd, trok hij de aandacht van het alternatieve Berlijnse platenlabel ‘Asphalt Tango’, reeds jaren één van de kwaliteitslabels voor authentieke en alternatieve balkanbeat. Voor zijn basismateriaal trekt hij graag de kleine dorpjes en afgelegen streken op in zijn thuisland, waar hij zich laaft aan de archaïsche bronnen, vanuit mysterieuze veldopnames. Naast deze geluiden, voortgebracht door anonieme meesters haalt hij mozaieksteentjes uit nummers van bekende artiesten, niet toevallig thuis binnen hetzelfde platenlabel, zoals Boris Kovac (‘Begin for Julia), LES YEUX NOIRS (‘Cioara’), FANFARE CIOCARLIA (‘Doina si balasseanca’), Jony Illev (‘Ma maren ma & ma’) en de raadselachtige Hongaarse zangeres Mitsou (‘Duy duy’). Het resultaat vormt een digitale coctail van een panoramisch klankenpalet dat verzameld lijkt uit een nachtelijke tocht door de straten van Sofia. In die zin vormen zijn etnomuzikale producten ook een vrij rebels antwoord op de traditionele vormen, waarbij het provincialistisch karakter er een universele en tijdloze, globalistische dimensie bovenop krijgt. Op die manier is hij op korte tijd één van de trendzetters en hertekenaars van de muziekscene in Sofia geworden. Zijn debuut-cd roept herinneringen op aan de muziek van DEEP FOREST, meerbepaald met het album ‘Boheme‘ (1995) waarbij geluidsreporters Michel Sanchez en Eric Mouquet eveneens hun inspiratie in de Balkan zochten.
Spontaan zou je kunnen denken dat er niets nieuws meer onder de zon is als Balkanthema’s en beats gemixt worden. Kottarashky gaat echter misschien wel een klein stapje verder door meer subtiele muzikale texturen in te voeren dan favorieten zoals BALKAN BEAT BOX. Hij slaagt erin om zijn creaties van een stevige fundering te voorzien door elk van de 12 tracks op dit album te voorzien van een stevige, zich steeds weer herhalende riff, die evenwel niet enkel uit elektronica, bas of keyboards opgebouwd is, maar bewust ook door kopers, strijkers en stemmen. Hieruit rijst dan een volgende verdieping waarbij hij kwistig speelt met zijn veldopnamen en het werk van zijn favoriete groepen. Soms neigen de zich eindeloos herhaaldende frazen je hypnotiserend in slaap te wiegen, op andere momenten doen ze ons opgewonden rechtveren en in beweging komen, een stevige dosis Balkan- en ook wat Latino-psychedelica in onze venen stuwend, uiteraard met een flinke dosis melancholie (luister naar ‘September‘) doorheen de euforie. Oerdegelijke kost van de voorouders, maar nu uit het magnetron getoverd. De toevallige klanken (opgevangen op huwelijks- of andere feesten bijvoorbeeld) en doorgaans ontspannende ritmes, komen vooral uit de grensstreek met Turkije en de kleine dorpjes in de buurt van de Zwarte Zee en vormen een belangrijk deel van de gerecycleerde bouwsteentjes voor totaal nieuwe eigen composities. Naast fragmenten van nummers van de hierboven reeds vermelde artiesten laat hij zich vooral beïnvloeden door mensen als Tom Waits, Bob Marley, Jimi Hendrix, John Coltrane en James Brown, 16 HORSEPOWER,.. naast zigeunerbands als BRATSCH en TARAF DE HAIDOUKS, entechneuten als de Braziliaan Amon Tobin, DJ Shadow, Mr. Scruff,..
‘OPA HEY!’ vormt een onvergetelijke muzikale reis waarin oost en west, zigeunermuziek, folk en dance moeiteloos versmelten in een perfect gesmaakte collage, waarbinnen die muziek waar Kottarashky’s liefde naar uitgaat, vanuit een eigen methodiek gemengd wordt met elektronica en jazz. Een volwaardige klankenarchitect dus die met een paintbox van house, jungle en trance beats pittoreske oude hoeves op een geïnspireerde wijze renoveert.
Meer informatie :
WWW.MYSPACE.COM/KOTTARASHKY
Tekst: Sefafolk
KOTTARASHKY - OPA HEY! 
