Even Santa Gets The Blues - Eugene Ruffolo 

(Stockfish Records – SFR 357.4066.2 - Dec. 2009 - Hybrid SACD)

een collectie “hedendaagse” kerstsongs door deze uiterst getalenteerde New Yorkse singer-songwriter-musician-Heartist,  met een stemmig plezierige-of-ernstige, al-of-niet religieuze universele benadering van Kerstmis en de kersttijd, en met een grote diversiteit in genres (modernklassiek, klassiekmodern, entertainment, soft jazz, blues, singersongwriters, zelfs experimenteel) in een tijdloze akoestische uitvoering. Opgenomen in Duitsland, beroemd voor Kwaliteit en hartverwarmende Weihnacht Kultur und Tradition, door SuperSoundMaster Günter Pauler&Team.

Ruffolo’s veelzijdige stem en gitaar en persoonlijke selectie songs op de briljante arrangementen (primerende gitaarspetters drijvend op violen en/of allerhande snaar- en blaasinstrumenten) met de enthousiaste prachtig bijpassende stem van Margaret Fiellin, het schitterende spontane gitaarwerk van Ian Melrose, en de impulsief sfeeraanvoelende inbreng van Pauler&Team van uitgelezen muzikanten (cfr In A Different Light, 2007), creëren een warme intieme sfeer, een superdeluxe Glühwein voor een zeer uitgebreid muziekminnend warmhartig publiek -en op enkele traditionele kerstsongs na- niet alleen voor deze koudste en donkerste tijd van het jaar.

Heel de CD is ongelofelijk mooi, impressionant en intrigerend, ook vanwege het verrassende feit dat wij op dit album een Totale Eugene Ruffolo horen. Hij trekt álle registers open qua voice, qua genres, pikt in op ál zijn vorige albums en andere projecten. Opvallend is weer zijn warm, ingetogen, eerlijk, overtuigend en enthousiast zingen. Een Ode aan Kerstmis-met-alles-erop-en-eraan, een Touching Ode aan Muziek.

Buiten de drie instrumentale klassiekers ter afwisseling en hommage aan Chris Jones, drukt hij zijn persoonlijke High Quality stempel op de drie nieuwe parels en op al de covers van de klassieke en recente songs -waarin je nauwelijks de originele versie herkent of simpelweg terzijde schuift. Volgende parels zijn Nieuwe Evergreens in Ruffolo’s Versie.

Bij de “Moderne Klassiekers” van het naoorlogs entertainend Amerika, krijgen we twee schalkse evergreens. Een speelse musical-Ruffolo, wulps flirtend met Margaret in het luchtige schitterende Baby It’s Cold Outside (1944), een harmony-conversatie op speelse piano en stuwende drums  -[URL=http://www.youtube.com/watch?v=xBaCY6LNlsU]>Youtube<[/URL]; en in I Saw Mommy Kissing Santa Claus (1952), een biezonder grappig ondeugend charlestonnetje gestuwd door een plezante tubahoempa! We kregen een vleugje musical-Ruffolo in Run To You, Part1&2 (The Hardest Easy, 2004), en een heel gamma op het minder gekende fantastische Teddy Bear Tunes Vol 1 (Doug Pell, 2002, sung by Ruffolo), nu dus op dit kerstjuweel.

En twee sfeer evergreens = een lekker soft jazzy Christmas Time Is Here (1965), very lounge, waarin hij zijn New York Voices’ crooner voice laat horen (zoals in Shattered Love (When We Were Kings, 2001) en ook wel in One More Mystery (versie IADL), en álle New York Voices voices tezamen in het uiterst verrassende en fabuleuze The Christmas Song (1946) waarin hij álle zangpartijen high to low voor zich neemt, het veelzijdig zangtalent van de A-Cappella-One-Boy-Eugene-Ruffolo-Band!

Bij de “Nieuwe en Recente Songs en de Oude Klassiekers” krijgen we met Here It Is Christmas (2007) een nieuwe warme evergreen van Doc Schneider, een nuchtere man die zijn intieme hart laat spreken in intelligente poëzie op meeslepende melodieën en in Ruffolo zijn innerlijke droomstem gevonden heeft (cfr Second Chances, 2006). Hij schetst de algemene stemmige “love is on the rise” gezelligheid van familiefeest en Christmas sfeer bij jong-oud-groot-klein, in precieuze zang en gitaar op sfeervolle violen, feestverlichting door zilveren klavecimbel, met een gracieuze nostalgische fluit die extra dimensie aan “You’re feeling half as old and maybe twice as wise” geeft. “Every sentence seems to rhyme”? in álle opzichten! -[URL=http://www.youtube.com/watch?v=PRIUXYT1Nvo]>Youtube<[/URL]

Een beklijvende evergreen van de ingetogen introverte Ruffolo in het nieuwe The Sweetest Part (E. Ruffolo, 2009). Mooi zijn de inhoudelijke en letterlijke verwijzingen naar The Hardest Easy (titeltrack én CD) waarin hij zijn persoonlijke verdriet verwerkt. De gefluisterde woorden, de precieuze gitaartokkels op melancholische zwaardere ondertoon, en een wondermooie bridge waarin de Helende Tijd overgenomen wordt door violen en fluit, time passes on …

Een adieu tristesse met berustende melancholie zoals we ook horen in Love Can Be That Way (In A Different Light) als vervolg op The Hardest Easy. Een bonjour tristesse in een voor velen weemoedige tijd van het jaar.

Een keelknijpende all seasons evergreen met Nothing But A Child (1988), waarin Ruffolo deze haast ongekende ruwe Steve Earle diamant met breekbare tederheid tot een schitterende briljant poliert. Een hoogst aangrijpende MAGNIFIEKE  goosebumpser waar je bij woestijntemperaturen van 45°C nóg kippenvel van krijgt.

Bloedmooi, ontroerend eerlijk, warm, fragiel en met ijzersterke accenten gezongen op sonore tonen van viola, violoncello en warme gitaartoetsen, een hypnotiserende combinatie van samensmeltend timbre en expressie!

Prachtige universele lyric. Het wonder van een kind, het Universele Kind, waarin alle verlangens, hoop en verwachtingen weerspiegeld worden. De ware betekenis van hergeboorte en continuïteit zoals we het mondiaal terugvinden in de oude en nieuwere religies, kerstmis is immers geen louter christelijk feest. Schitterende onconventionele kerstsong dus. Stoere Steve mag méér dan trots zijn met deze versie.

Tintellend fonkelende evergreen, One Bright Star (Jarvis,1993), dé ster als zinnebeeld van lichtende hoop en liefde. Ingetogen fragiel hypnotiserend gezongen op warme ondertoon, met flikkerende gitaar- en klavecimbelspetterkes en voorzichtig sprankelende bellekes als de schittering van de sterrenhemel. De ster krijgt haar biezondere meerglans door de enthousiaste triomfantelijk accenten en hoogtepunten in het refrein, en Margaret’s ravissante samenzang. Kippenvel! May it shine its light on you! -[URL=http://www.youtube.com/watch?v=36Ciqc6DtFc]>Youtube<[/URL]

O Holy Night (1847), goosebumpsing mooi in een WARME overtuigende, modern-klassieke uitvoering, met schitterende uiterst persoonlijke stem en zangstijl van gefluisterde woorden tot langgerekte uithalende accenten. De zanger die zich volledig door de song laat opslorpen en meeslepen. Opmerkelijk is de haast onopmerkelijke overgang van Engels naar Italiaans (cfr Voices, Fool For Every Season, 1998). Schitterend opgebouwd met magnifieke vioolpartijen. Hét bewijs dat persoonlijke inbreng klassieke muziek extra dimensie kan geven.

De impressionante impressionistische evergreen We Three Kings (1857) is een prachtig gezongen ballade met een up-to-date newsflash in het eerste, en een experimentele instrumentale verfilming in het tweede deel.

Gesitueerd in het Midden-Oosten door de reeks exotische instrumenten, trekt een karavaan met een zwaar gestaag ritme voorbij. Statig wobbelend op hun kamelen vertellen de reizigers hun verhaal, om zonder te pauzeren de Ster (met extra glans door bijstemmende Margaret) verder te volgen en te versmelten in the sound of the desert by night … Knap spannend! (voor diegenen die het einde van het verhaal niet zouden kennen, het vervolg hoor je in Nothing But A Child).

Intrigerend zijn ook de vele overeenkomsten met Eugene’s bloedmooie When We Were Kings (versie WWWK).

Eentje vergeten???? nee hoor! de titeltrack houden we als laatste omdat het een heel speciale muzikale kerstwenskaart is!

Het nieuwe Even Santa Gets The Blues (E. Ruffolo, 2009) geeft Santa zijn evergreen blues, een délicatesse bluesje om je vingers tot achter de ellebogen bij af te likken! Kerstsfeer in opsommende uiterst korte bewoording, plezierig enthousiast nonchalante walking blues op stevige ritmische upright bas en gedempte gitaarstrum, doorweven met harmonica slingers en bespetterd met champagne gitaarbubbelkes.

Heb ik al verteld dat "Even Santa Gets The Blues" een MAGNIFIEK album is????

So, pop the cork and let it flow, over and over again!

CHEERS!
(lia kinnet-abts, 11-02-’10)

all info & samples = http://www.stockfisch-records.de/

en cd-baby = http://www.cdbaby.com/cd/eugeneruffolo

www.eugeneruffolo.com - www.eugeneruffolo.nl - www.myspace.com/eugeneruffolo