"Folkrock is dood', horen we wel eens meewarig zeggen door folkliefhebbers van middelbare leeftijd. "Waar is de tijd dat groepen als K-PASSA, THE PRESSGANG of THE OYSTERBAND nog het mooie weer uitimaakten op allerhande folkfestivals? Dat komt allemaal door die boombals, die hebben folkrock gedood in Vlaanderen."

Dat bovenstaande stelling niet klopt bewijzen de mannen (en vrouw) van ET ENCORE uit Deerlijk. Ze timmeren al jaren aan de folkrockweg, en brengen geregeld cd's uit. Met hun nieuwste spruit 'WAITING FOR MY FRIEND' hebben ze wellicht hun (voorlopig) beste plaat gemaakt. Producer van dienst Philip Massure heeft hun snedige pop en rock met een uitgesproken folky karakter uitstekend ingeblikt. Eerlijk toegegeven, ik hou niet van alle nummers. Ik had graag hier en daar een rustpunt gehad, maar een behoorlijk aantal songs klinken echt wel catchy. En ook al zijn ze 'amateurs' die geen super ingewikkelde muziek maken, ze slagen er toch in om plaat na plaat origineel uit te hoek te komen, en doen hun best om vooruit te gaan door b.v. samenzang, of door het binnenhalen van iemand met een ander instrument.

De violist Lieven Leplae was werkelijk een aanwinst, niet alleen muzikaal maar ook live. De muziek van Et Encore is ideaal voor pub-optredens. Hun nummers zijn waardeloos om lekker te relaxen in bad, maar zijn des te aanstekelijker voor een licht beschonken publiek. De helft van hun songs gaat trouwens over drankmisbruik. De andere helft over Zweedse Lesbiennes. 

Deze CD-voorstelling was niet alleen een nieuwe start, het was ook een eindpunt, met name voor bassist Fons Vandervorst voor wie het het laatste optreden was. Van die Zweedse Lesbiennes hebben we geen foto's. Van het optreden daarentegen wel!