Home > recensies > CD > DEREK - 'Lila Cortina'

> zoek...
> meer zoeken...
 

DEREK - 'Lila Cortina'
Een aanwinst in een muzieksegment die in zijn emancipatiedrang platen als deze nog steeds goed kan gebruiken. (CD)

 

DEREK, Lila Cortina, Lipstick Notes Records LN 2010 45 (PiaS) ( www.derekmusic.be )

 

Sinds 1989 maakt Dirk Dhaenens de Vlaamse podia onveilig. Toen stond hij nog bekend als Derek van Gentse rockband DEREK & THE DIRT. De release van de eerste gelijknamige cd, geproduceerd door Thé Lau, noem je ‘langs de grote poort’ binnenkomen, zeker als er een nummer als ‘Oh By The Way’ op staat. In 1993 kwam toetsenman Yves Meersschaert de formatie vervoegen maar ondanks alle inspanningen en niet minder dan vier full cd’s waren de dagen van D&TD geteld. Als leerschool kon dat echter tellen en Yves zou Derek als zijn schaduw blijven terzijde staan.

 

Terwijl hun duo DEREK & VIS liep waren er andere projecten gaande (je vindt het op Dereks site allemaal mooi chronologisch gerangschikt) als PILGRIM en CABARET SAUVIGNON. In 1999 was er de radiohit en live topper van Derek & Vis, ‘Petit Lapin’, want Derek bleek zich ook in het Frans uit de slag te kunnen trekken. In het begin van de 21e eeuw komt HET GESPUIS uit de Gentse riolen gekropen, waarin een aantal andere lieden die vaak in één adem vernoemd worden met Dirk, zoals zanger, songschrijver en gitarist Bruno Deneckere, multi-instrumentalist Nils De Caster (viool, lap en pedal steel, mandocello, gitaar) en de (vooral contra)bassist uit Bassevelde Mario Vermandel. Het zijn Dereks eerste stappen in het schrijven van Nederlandstalig werk. Het wordt overigens tijd dat iemand van de heren Het Gespuis weer op gang trekt, want met Lieven Tavernier erbij was dit een ware ‘Gentse supergroep’.

 

In 2001 begaf Derek zich op literaire weg met de Nederlandstalige verhalen- en gedichtenbundel ‘Blij met een beetje Zon’, in 2006 gevolgd door het fraai uitgegeven ‘16’, weer een stap in de richting van de huidige cd. Zijn vier platen onder eigen naam nam hij solo op (‘The Waiting Room’ in 2004), in duo met Yves (‘Makin’ Water’ in 2000) of met bevriende muzikanten (‘The Palace Of Love’ in 2002, ‘Night Nurse’ in 2002 en de van hoes tot muziek briljante ‘In The Red River’ in 2006, weer met een pleïade topmusici als trompettist Bart Maris)

 

Dan verandert Derek het geweer van schouder: in 2009 verschijnt ‘Ca va mon ami’, een plaat met niets anders dan Franstalige liedjes, allemaal originals, op ‘Si tu voulais bien’ na, dat een vertaling is van ‘Only If I Wanted To’ van jeugd- en boezemvriend Bruno Deneckere, die ook samen concerteren als de 2 NUMEROS. Opener ‘Oui je t’aime’ wordt een radio hit, maar had eigenlijk gerust een wereldhit mogen zijn: 74 manieren om te zeggen dat je van mekaar houdt, zelfs als je mekaar vermoordt. Voor velen is die hele ‘Ca va mon ami’ een verrassing, wie Derek volgt, weet wel beter.

 

Dat Derek door de jaren heen in allerlei gedaanten en op allerhande podia van de Gentse Feesten stond (tot zelfs twee jaar na mekaar een hele reeks optredens in een… winkeletalage!), is geen verrassing. Maar in 2008 en 2009 mag hij het Beverhoutplein (naast de Sint-Jacobskerk) veranderen in ‘Place Musette’ en er concerteren met ‘LES AMIS DE DEREK’. Een heel pak schone lieden passeren er de revue met Frans chanson, Franse rock en zelfs zydeco: naast de bekende vrienden ook bvb. Koen De Cauter, Catherine Delasalle, Rony Verbiest, Wim Dewulf. Die laatste toont Derek de weg: regisseur, acteur, vertaler (en nog een heleboel stielen die deze creatieve duizendpoot beheerst) De Wulf, die over de taalgrens woont, maakte een cd in het Nederlands én een gelijklopende cd in het Frans, ‘Grensgeval/Cas limite’. Zoiets zet een mens aan het denken. Intussen vermenigvuldigden de projecten zich: er waren het TRIO GINSBERG en een reeks Bob Dylan tributes, ver boven het gemiddelde van dat soort hommages, met een herbekeken en herwerkt repertoire van de kleine jood uit Duluth, Minnesota. Daarbij namen zowel Derek, Bruno als Nils beurtelings de zang op zich.

 

In 2010 is het tijd voor die volgende, zeg maar onvermijdelijke stap. Geruchten circuleren dat Derek aan een Nederlandstalige plaat werkt. Samen met Machteld Robbens vertaalt hij inderdaad zo’n 25 songs van hemzelf (en van Yves) uit de voorbije 21 jaar en 15 cd’s. Twaalf bleven er over voor de cd ‘Lila Cortina’, een vertaling van ‘Night Nurse’, dat merkwaardig genoeg niet voor de cd werd weerhouden. Maar Derek vond de titel gewoon zo mooi en dat opent meteen perspectieven voor de opvolger. En zie, de knappe lieden die Derek in al die tijd lange tijd of nog langer terzijde bleven, vind je weer op deze plaat. Natuurlijk Yves Meerschaerts. Pim De Wolf speelt rechts in de speakers gitaar, terwijl Bruno Deneckere dat links doet… op Dereks bijzondere Guild Starfire gitaar uit 1962. Mario Vermandel bracht zijn maatje aan uit menig jazzband, Tony Gyselinck, geen habitué, maar wel  superdrummer bij o.a. THE RHYTHM JUNKS. Er is ook occasionele assistentie van Nils De Caster en Bart Maris, plus op één nummer de tweede stem van Greet Van Cromphaut (‘Melkwitte Morgen’), die daar Dirk zelf om gevraagd had (op café natuurlijk!) Pim en Yves namen de productie waar.

 

Moet het gezegd dat de songs er staan? Derek had de tunes maar voor het kiezen en de muzikanten hadden ze bijna allemaal al in de vingers, nog voor de eerste repetities. Als je de muzikanten kent, kan je horen hoe ze elk hun ‘handtekening’ zetten in hun partij. We denken bij voorbeeld aan het baslijntje van Mario in ‘Simona’. Ken je die muzikanten niet, dan vallen de spelkwaliteit en de hechtheid voorzeker op. Het doet wel vreemd die songs in het Nederlands te horen, wat uiteraard ook andere accenten en ritmische variaties meebrengt, want vooral het Engels met zijn vele éénlettergrepige woorden laat zich niet straffeloos omzetten, zelfs niet met de nodige ‘poëtische vrijheid’. Een voorsmaakje hadden we al gehad op de Haïti benefiet van TAZ (Theater Aan Zee) op 7 februari in Club Terminus in het Station van Oostende, toen Dirk ‘Morfeus’ zong in de talen van Chaucer en Molière en daarna Conscience in de strijd wierp.

 

In ‘Klein Konijn’ is uiteraard ‘Petit Lapin’ herkenbaar. Het zalige ‘Milkwhite Morning’ (van ‘In The Red River’) is moeiteloos weer te vinden in ‘Melkwitte Morgen’ maar de meeste songs zeilen weg van het ‘origineel’. En zo hoort het ook: ‘Lila Cortina’ moet als een aparte entiteit bekeken worden en mag enkel vergeleken worden met gelijkaardig werk in moerstaal. En dan gaat dit werk een eigen leven leiden. Zo werd ‘Oh By The Way’ herschapen in ‘Want jij ging weg’. In zijn eigen, uitgebreide nota’s over de songs op de site legt Dirk uit waarom het zo lang duurde dat hij naar de eigen taal greep. Dat had te maken met het feit dat hij niet zozeer met teksten, dan wel met klankkleuren bezig was. We vermoeden ook dat hij door op te kijken naar reuzen als Raymond, Jan De Wilde, Bram Vermeulen, zijn eigen talent niet zag. Soms is het dan de situatie waarin men verzeild raakt, die een en ander doet schuiven. In elk geval wilde hij een aantal van zijn liedjes een tweede leven, een nieuwe kans geven. Die gingen immers precies wegens het niet door eenieder beheerste Engels en Frans verloren bij een groter publiek.

 

Dat neemt niet weg dat de rock-‘n-roll op ‘Lila Cortina’ enigszins afgevlakt is. Zelfs als het up tempo gaat, is het nooit snoeihard. Het zijn trouwens rustiger songs die eerst de aandacht opeisen. Het poëtische, licht melancholische en gelijk idyllische ‘Zusje’ is al vaak op de radio te horen geweest, en dat is met recht en reden. Nils speelt er alle vioolpartijen op. ‘Vreemd’ is een rustige mijmering over de liefde, de lieven en die ene, tot het lied plotseling open waaiert. ‘Melkwitte Morgen’ is even zacht en gevoelig als het origineel. We missen nog ‘Rainbow’ uit dezelfde cd, maar we hopen dat die hoort bij de dertien niet op cd geraakte songs. Dat betekent niet dat de iets heftiger nummers niet beklijven: we denken aan het pompende ‘Casino van Oostende’, een hertaling van ‘All Today’s Words’ dat Derek schreef in de laatste uren van 1999 in een flat vlakbij het Casino en volgens ons beter ingeblikt dan op ‘The Palace Of Love’.

 

Een belangrijk aspect van vele nummers is de diepe persoonlijke betrokkenheid van Dirk, al laat de auteur niet altijd meteen in zijn kaarten kijken. We denken aan de songs over zijn moeder (‘Simona’, ‘Los van onze Schelp’, misschien wel het ‘pièce de résistance’ van de hele cd en met dank aan een weer eens goddelijke Bart Maris), over zijn overleden New Yorkse vriendin Julie (het misleidend vrolijke ‘Salvador’), over zijn eigen onmogelijkheid om tot rust te komen (‘Onder Stroom’) Zo bekeken is er nu veel meer kans dat er naar die teksten daadwerkelijk geluisterd wordt. Al zal Dylan altijd wel de belangrijkste bron en inspirator blijven, nog iets wat hij deelt met zielsverwant Bruno Deneckere.

 

Hoe dan ook is ‘Lila Cortina’ een cd van een ongemeen hoge kwaliteit op alle vlakken, al zien we niet meteen fans van Frans Bauer en Laura Lynn vallen voor het eindresultaat. Maar korte tijd na Geert Vandenbon en diens ‘Landingsbaan’ is dit weer een aanwinst in een muzieksegment die in zijn emancipatiedrang platen als deze nog steeds goed kan gebruiken.

 

Derek presenteert ‘Lila Cortina’ op 29 april in Club Terminus (organisatie van TAZ; Station van Oostende) De cd wordt voorgesteld in Zingem op 30/4 en bij De Vieze Gasten in Gent op 7/5. Ook op de Gentse Feesten is er een presentatie op het groot podium bij Sint-Jacobs (26 juli) En uiteraard gaat ‘Les amis de Derek’ op de ‘Place Musette’ ook nog door (17 tot 26 juli): de gastenlijst vindt u nu al op www.derekmusic.be . Op de Gentse Feesten zal Derek tevens met Yves concerteren in het Huis Van Alijn, elke vooravond van 20 tot 26 juli. Vooral die 26e wordt een drukke dag met drie concerten op evenveel plaatsen. De nieuwe Dylantribute ‘Planet Waves’ loopt tussen 12 en 29 mei.

 

Antoine Légat (10 04 10)



(auto-recover)
10/04/2010 02:59

Bookmark and Share
© folkroddels.be
reacties
voeg commentaar toe... (disclaimer)

Folkroddels Radio
bijschrift
  • I
  • streek:
  • I
  • datum:
  • I
  • genre(s):
  • I
  • website:
  • I
  • email:
  • I
  • aantal malen gelezen: 2955
  • I
  • artnr: 45228
    redactie
  • I
  • wijzig artikel
  • I
  • upload foto
    verwante artikels
    mail
    Mail dit artikel naar een vriend...
    Recentste CD 
  • I
  • Shantalla – From the East unto the West
    (13/07/2019 06:31)
  • I
  • The Celtic Social Club – From Babylon to Avalon
    (11/07/2019 07:12)
  • I
  • Tristan Driessens – FOLK DANCER'S JOURNEY
    (10/07/2019 07:57)
    achterklap
    Mooie videoclip van deze plaat op https://www.youtube.com/watch?v=K1REDX8kMyk ...

    Hallo, Op zondag 25 februari 2018, vanaf 14u, hommage-optreden aan John Lundström in Den Beulebak te...

    Welkom op Sonamos Latinoamerica dan: http://www.folkroddels.be/artikels/53204.html
    ...


    snelnieuws
  • I
  • Kalinka Ensemble in Château de l'Enclos, Geer
  • I
  • SITARDUST: BELGIUM-INDIA
  • I
  • Bob, Frank en Zussen in Arendonk
  • I
  • O’TCHALAÏ QUARTET MUSIQUES ET CHANSONS BALKANIQUES
  • I
  • THE GIPSY PROJECT- SWING MANOUCHE
  • I
  • ZOURATIE KONE TRIO feat. TOINE THYS
  • I
  • Zingen met Bruegel // concert in Muziekclub 't Ey
  • I
  • Windbroke in de kerk van Biervliet (NL)
  • I
  • THE POLAR PROJECT – #1 AMAZONES
  • I
  • TAGNAWITTUDE
  • I
  • CISCO HERZHAFT & TOM DE WULF FT. P. SEGERS
  • I
  • CHARLIE TEE ★ TRIBUTE
  • I
  • BAUL MEETS SAZ
  • I
  • KUNDE
  • I
  • GNAWAPARADE (KRIMA)
  • I
  • PATRICIA GOMEZ GRUPO- ARGENTINA
  • I
  • SITARDUST INDIA-BELGIUM
  • I
  • MUSICA TRADIZIONALE DELLE MARCHE( ITALIA)
  • I
  • ODISEA: MEDITERRANEAN JAZZ / FLAMENCO
  • I
  • Riccardo Tesi & Banditaliana
  • I
  • Tsirani Ensemble (Armenië)
  • I
  • Bal & Basta! Duo Tanghe-Coudroy, Duo Absynthe
  • I
  • Les Violons de Bruxelles ft. Tcha Limberger
  • I
  • Shantalla (Ierland/Schotland) : cd-release
  • I
  • Tanya Tagaq - the Inuit Experience
  • I
  • Didier Laloy & Quentin Dujardin: Cd-release
  • I
  • La Calandria trio (Mex) & Karina Clavijo (Ecuador)
  • I
  • Sonamos Latinoamerica Festival
  • I
  • Festival Sonamos Latinoamerica: Ana Contreras
  • I
  • Queimada: Katla, Central Bal, A Contrabanda
  • I
  • Halva // concert in Muziekclub 't Ey
  • I
  • Merrow in de grote kerk Groede
  • I
  • Hans Mortelmans en Groep op de Gentse Feesten
  • I
  • Hans Mortelmans en Groep in de Zoo van Antwerpen
  • I
  • Shantalla – From the East unto the West
    © Folkroddels.be 2005 - Contact - Redactie - Disclamer - Webdesign - Sitemap

    des: Arban