Steeds terugkerende interesse, verbazing en verwondering waren mijn deel bij elke herbeluistering van deze cd. Deze cd mag zich dan wel op de grens van wat doorgaans als ‘folk’ wordt bestempeld situeren maar, binnen de subcategorie van de jazz(y)-folk is het gewoon, we gaan er geen doekjes om winden, een dijk van een cd.

Hang drums, percussie,drums, piano, contrabas, saxofoons en een milde toets elektronica tekenen voor het instrumentarium van Portico Quartet. Op het eerste zicht toch geen door-de-weekse combinatie maar het is wel een combinatie die werkt. Stuk voor stuk hebben we hier te maken met muzikanten die hun instrument beheersen en compositorisch zeer goed weten met wat ze bezig zijn. Deze Engelse jonge twintigers zijn duidelijk meer dan goed geschoold en beschikken daarbij ook nog eens over talent dat toch een eind boven de middelmaat ligt. Een aardig weetje is dat de jongens samen een huis betrekken waar ze samen wonen, repeteren en opnemen. Leven voor je muziek heet dat. Het is een formule die zijn vruchten afwerpt want: Van alle muziek die ik, tot nu toe, al heb kunnen beluisteren waarin een hangdrum in wordt gebruikt is Portico Quartet er het best in geslaagd om deze te integreren in het groepsgeluid. Die hangdrum zorgt bij deze groep voor de binding van de muzikale saus. Het levert telkens terug parels van nummers op waarvan je er op deze cd er 9 terugvindt. Dit laatste is ook mede te danken aan het uitgekiende arrangement dat elk van de nummers meekreeg. Op ieder moment blijft er het oog voor melodie en samenspel. De steun van de ritmesectie mag daarbij niet onderschat worden, die legt de juiste ‘fond’ waarop de melodieën telkens terug op excelleren.(de saxen zijn bijwijlen echt wel van een onaardse schoonheid) Persoonlijk vind ik deze cd één ode aan de liefde voor muziek. Los van alle gangbare normen weet Portico Quartet een eigen universum, een eigen geluid te creëren.  

Maar op meer dan één vlak is deze cd een parel: opnames en mastering in de befaamde Abbey Roads studios, mixing in de Realworld studios en de produktie van ene John Leckie zorgen voor een luisterplezier dat verademend werkt. Het is een ware streling voor de oren en van een orde die grensoverschrijdend werkt: dit is, tout court, een staaltje mooie muziek.

Als ik de muziek dan toch moet duiden, en dicht bij huis blijf, dan heeft het de sterke composities die men bij een Okavango-project en het avontuur dat men bij Tantra kon terugvinden. Met de zomer voor de deur is dit in ieder geval de ideale muzikale reis. Ik kan alleen maar hopen dat deze groep ook door (festival)organisatoren hier te lande zou worden opgepikt….

Deze cd komt met stip bovenaan mijn lijstje van beste cd’s van 2010. 

Portico Quartet:
Duncan Bellamy: drums, piano
Milo Fitzpatrick: contrabas
Nick Mulvey: hang en percussie
Jack Wyllie: soprano, tenor saxofoons en electronics

Vorm je eigen mening: http://www.myspace.com/porticoquartet