Op de Vlaamse Feestdag mocht Lais een triootje doen (a cappella, dus zonder muzikanten) in het Cultuurcentrum van Ekeren. Het optreden werd voorafgegaan door een historisch exposé over de teloorgang van de Vlaamse taal en om dat te bewijzen begon Lais met een Engels liedje.
Zoals de man die hen introduceerde zei; de groep is weggegaan van de folk om "melodieuze" muziek te gaan maken. Dat was ongetwijfeld wat ongelukkig geformuleerd van hem maar men kan niet ontkennen dat de woorden (Vlaamse) folk en Lais niet langer in één zin passen. Ik hoorde veel Engelse teksten en zowaar zelfs iets in het Pools.
Wat de zangers/zangeressen die dit lezen eens mogen uitleggen: waarom moet op een setlist staan in welke toonaard iets moet gezongen worden? Is dat gebruikelijk? Ook het frequent gebruik van een stemvork door Annelies heb ik nog nooit elders gezien.
Op 2 nummers deed Lais (of eerder hun geluidsman) iets heel moois door galm en/of echo aan het gezang toe te voegen. Die nummers en het laatste bisnummer (zie video - klik hier) waren voor mij daarmee de hoogtepunten van de show.
O ja, die bloemetjesjurken waren hilarisch. De dames hebben duidelijk zin voor humor.
Ook in den beginnen zong Laïs al in andere talen hoor. Op hun eerste plaat coverden ze o.a. nummers van het Bretoense Tri Yann en van het Zweedse Hedningarna.
Wat betreft de stemvork: dit is wel degelijk gebruikelijk bij a cappella-groepen. Ook de Zuid-Franse LO COR DE LA PLANA gebruiken steevast een stemvork om de stemmen gelijk te - eeuh - stemmen.