Home > recensies > Boek > PATRICK ROEFFLAER - Bob Dylan in de studio

> zoek...
> meer zoeken...
 

PATRICK ROEFFLAER - Bob Dylan in de studio
Wat bezielt een Hasseltse architect om (nog maar) een referaat te schrijven over ene soms wat grillige en onvoorspelbare Robert Allan Zimmerman,…? (Boek)

 

PATRICK ROEFFLAER – Bob Dylan in de studio (EPO, ISBN 978-90-6445-727-2) 2011 – 344pp.

Ligt het Nederlandstalig publiek te wachten op nog een boek over deze veelbesproken en -beschreven legende? Valt er nog iets nieuws te vertellen over een figuur met bladzijden tellende bibliografische referenties? En waarom de studio intrekken met een muzikant, als uitgangspunt voor een werk dat uiteindelijk handelt over een podiumbeest, die de studio zelf wellicht beschouwt als een gedwongen quarantaine. Zich achter een dergelijk project realiseren vereist een stevige portie eigenzinnigheid,… een trekje dat zeker ook de hoofdrolspeler in deze biografie niet vreemd is.   

Binnenkort, meerbepaald op 24 mei 2011, viert de muzikale wereld de zeventigste verjaardag van Bob Dylan (°1941, Minnesota), terwijl het later dit jaar, in november, vijftig jaar geleden is dat deze markeerder binnen de Amerikaanse folk- en ssw-scene, voor het eerst zijn opwachting maakte in een studio, meerbepaald die van Columbia Records. Voor de Hasseltse architect Patrick Roefflaer, al jaren geprikkeld door zijn songs, het moment om in navolging van zijn blog ‘Peerke’s Plaatjes’ uit te pakken met ‘Bob Dylan in de studio’. De evoluties die hij doormaakte krijgen een plaats binnen het tijdskader en de achtergrond van de diverse studiolocaties, variërend van muffe kelders tot de meest gesofistikeerde geluidskamers, op de meest diverse locaties. Heel wat producers, en anderen uit zijn omgeving dragen rechtstreeks of onrechtstreeks mee tot het plaatje dat we van hem krijgen, te beginnen met zijn eerste talentenjager John Hammond (Colombia Records), zijn liefje Suze Rotolo, naast ondermeer Albert Grossman, Daniel Lanois, zijn vrouw Sara Lownds, naast de talloze medemuzikanten (Mike Bloomfield, Al Kooper, Charlie McCoy, Tom Petty, Mark Knopfler, Emmylou Harris,…).
 
Het korte inleidend hoofdstuk dat als ‘Begrippen uit de studio, voor dummies’ kan beschouwd worden confronteert ons onmiddellijk met de heel frisse en spontane schrijfstijl van de auteur. Meteen een uitnodiging om het boek echt in te duiken. De aanzet voor het eigenlijke verhaal…   
 
In het begin van 1961 was Dylan naar Greenwich Village getrokken, sinds het begin van de twintigste eeuw constant de place-to-be om te participeren aan de Amerikaanse tegencultuur. Kort daarvoor ontkiemden daar de eerste zaadjes van de folkrevival. Hij werd er eentje van en ruilde zijn elektrische gitaar voor een akoestische, schafte zich een draagsteun voor zijn mondharmonica aan, en liet zich in deze eerste faze vooral inspireren door Woody Guthrie, en de deltablues van Jesse Fuller en Bukka White. Hier begint een verhaal in bijna veertig hoofdstukken, telkens chronologisch refererend naar één van zijn studioplaten. En er wordt er geen eentje vergeten. Het verhaal start met zijn titelloos debuut (1961) en sluit af met zijn kerstplaat ‘Christmas in the Heart’ (2009).
 
Elk van de hoofdstukken opent met een citaat, van de meester zelf, of relevante derden, onmiddellijk gevolgd door de droge, technische opnamefiche van de betreffende plaat. De talloze contacten die Roefflaer onderhield met de vele muzikanten, producers en geluidstechnici die de revue passeerden, naast zijn uitgebreide research in de literatuur (de bibliografie in dit boek omvat niet minder dan vijf bladzijden) stelt hem vervolgens in staat om heel gedetailleerd verslag te verlenen over de wijze waarop elk van die studioalbums ontstond, het skelet aankledend tot een heel nauwkeurige reconstructie. Zo krijgen we zicht op de kleine en grote ontstaansgeschiedenis, de factoren die speelden in het al of niet scoren met één van zijn realisaties, de invloeden die speelden bij de soms grillige keuzes die hij maakte. En hoe technisch dit ook kan opgevat worden, leert het ons veel over de persoon van Dylan. Onmiddellijk blijkt dat de meester geen gemakkelijke vent is, soms ronduit onaangenaam, en erg op zichzelf (maar hiermee trappen we een open deur open). Het lijkt vaak dat hij er telkens op uit is zichzelf te saboteren, zowel tijdens opnames zelf, of bij het uiteindelijke resultaat. Uitleg geven aan zijn sessiemuzikanten, uitgebreid repeteren,… het is allemaal niet aan hem besteed. Ze moeten maar volgen, zo lijkt het wel (en het zal ook wel zo geweest zijn). Niet de producer, maar hijzelf zal vaak ook beslissen welke ‘take’ van een nummer de wereld bereikt. Niet direct de persoon waarin binnen zijn necrologie enkel met flatterende bewoordingen zal gezalfd worden. Maar het weze hem, zoals menig ander bovenaards talent, vergeven. Ook Roefflaer begaat hier dan ook duidelijk niet de fout om vanuit zijn immense sympathie voor de artiest in kwestie, zand in de ogen van de lezer te strooien. De aard van het beestje Het En dan verwondert het natuurlijk niemand dat steeds weer andere studiomuzikanten de zweterige, muffe opnameruimtes met hem deelden. Hoewel, een en ander zal ook wel te maken hebben met de verschillende stilistische bochten die Dylan doorheen zijn carrière gemaakt heeft. Sommige van die bochten getuigen mogelijks zelfs van een zeker opportunisme. Toen hij zich begin de jaren ’60 in het protestlied gooide, sloot hij tenslotte heel snel en spits aan bij wat toen ‘hot’ was, en mogelijks zelfs vooral onder impuls van zijn toenmalige vriendin, de Italiaanse Suze Rotolo, een Italiaanse jongedame die uit een uitgesproken links geörienteerd gezin kwam.
 
De intense analyses helpen de lezer daarenboven op weg om ook als luisteraar weer nieuwe muzikale details te gaan ontdekken, ook op reeds lang grijsgedraaide platen of nikkelsurrogaten. Je bent dan ook telkens geneigd naar de platenkast te trekken wanneer een nieuw hoofdstuk zich aandient. We leren waarom zijn platen zijn zoals ze zijn, en welk proces ze doorliepen om juist op die specifieke wijze het publiek te bereiken. De auteur slaagt er ondanks alle voorgaanden toch nog in met enkele heel specifieke ‘nieuwe’ weetjes voor de dag te komen. Zo kom je te weten welk nummer uiteindelijk de allereerste grote hit werd in onze lage landen.  
 
In die carrière hield hij ook zijn fans niet weg van polemische discussies, door er telkens wanneer hij een bocht nam erin te slagen een deel tegen hem in het harnas te jagen. Toen hij evolueerde van folky protestzanger, naar misschien iets minder maatschappelijke geëngageerde songwriting, hij zich plots in zijn religieus denken wist overhoop te halen, dan weer te knipogen naar de countrymuziek of te gaan coveren, filmacteur te worden, zette hij telkens weer voor en tegen tegenover elkaar. Vanuit zijn onvoorspelbaarheid is hij nooit voor één wagen te spannen geweest, zoveel is duidelijk, die eigengereide steenezel. Wel is zeker dat hij zichzelf daar bracht waar hij voor zichzelf wou en zal hij zichzelf alvast niet veel te verwijten hebben,... of toch?
 
Deze biografie kan zeker de vergelijking met heel wat buitenlandse publicaties doorstaan. Geschreven met ware passie, door een auteur die zich in de huid van zijn subject wist te wurmen, en vandaaruit ook een haast intuïtief aanvoelen van en inleven in Dylan ontwikkelde. Dit weerhield de schrijver er evenwel niet van zich heel breed te gaan documenteren en de essentie uit dit materiaal te destilleren. Hij brengt zo een overzichtelijke ordening in de chaotische structuurloosheid die het leven van Dylan typeert, of was deze maar schijn, wist hij – ondanks zijn telkens terugkerende ‘we zien wel’-houding in de studio – perfect waar hij naartoe wilde als hij de studio introk?  Vraag blijft verder of met het ‘amen’ op zijn recente kerst-cd ook een punt gezet werd aan zijn productieve carrière. Treed binnen in een heel boeiend geschreven hoofdstuk over één van de interessantste muzikale romans van de voorbije halve eeuw. We weten onderhand wat Roefflaer bezielde, en kunnen zijn enthousiasme enkel toejuichen, en er een stukje in delen. Ook al verlucht geen enkel prentje dit boekje, schrijdt het aan ons voorbij als betrof het een film. 
 
Meer informatie:
 
 


(sefafolk)
20/03/2011 17:10

Bookmark and Share
© folkroddels.be
reacties
voeg commentaar toe... (disclaimer)

Folkroddels Radio
bijschrift
  • I
  • streek: Vlaanderen
  • I
  • datum:
  • I
  • genre(s):
    • Folkrock
    • Singer-songwriter
    • Country
    • Blues
    • Bluegrass
  • I
  • website: http://www.epo.b...
  • I
  • email:
  • I
  • aantal malen gelezen: 2286
  • I
  • artnr: 47366
    redactie
  • I
  • wijzig artikel
  • I
  • upload foto
    verwante artikels
    mail
    Mail dit artikel naar een vriend...
    Recentste Boek 
    achterklap
    Mooie videoclip van deze plaat op https://www.youtube.com/watch?v=K1REDX8kMyk ...

    Hallo, Op zondag 25 februari 2018, vanaf 14u, hommage-optreden aan John Lundström in Den Beulebak te...

    Welkom op Sonamos Latinoamerica dan: http://www.folkroddels.be/artikels/53204.html
    ...


    snelnieuws
  • I
  • Fairport Convention
  • I
  • Marco Van Wesemael: Vederlicht // boekvoorstelling
  • I
  • Hide & Seek Festival: Baul Meets Saz (Ind/Turk)
  • I
  • Minyeshu TRIO (Ethiopië)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Renaud Garcia-Fons (FR)
  • I
  • Raphaël De Cock & Edwin Vanvinckenroye
  • I
  • Hide & Seek Festival: Justin Vali Trio (Madagascar
  • I
  • Hide & Seek Festival: Clarinet Factory (CZ)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Egschiglen (Mongolië)
  • I
  • Hide & Seek Festival: Tiny Legs Tim
  • I
  • Soetkin Collier Trio // gratis concert
  • I
  • Naragonia Quartet– Mira – 2018 – Homerecords
  • I
  • Sinnekloas danst // gratis Baleynbal
  • I
  • GUSTAVO ECCLESIA- ARGENTINA
  • I
  • ROBY LAKATOS ENSEMBLE
  • I
  • 3de Festival "Bals et Roses"
  • I
  • QUEBRACHE ARGENTINE TANGO AND FOLK
  • I
  • DÍAZ/MOLINA GUITAR DUO ‘PAMPA DEL PLATA’ ARGENTINA
  • I
  • DOIMNIC MAC GIOLLA BHRÍDE- IRISH TRADITIONAL
  • I
  • MUSIC FROM CRETE
  • I
  • O CLUBE DO CHORO DE BRUXELAS INVITES
  • I
  • Vishtèn // concert i.s.m. CC Sint-Niklaas
  • I
  • Het Brabants Volksorkest Mazur-Polkadag Herent
  • I
  • Jonas Meersmans
  • I
  • Hide & Seek Festival 2018
  • I
  • SCINTILLA- MUSIC FROM BRAZIL
    © Folkroddels.be 2005 - Contact - Redactie - Disclamer - Webdesign - Sitemap

    des: Arban