LE VELO VERT – Dagen van de nacht (PARSIFAL, PARSIFAL 308) 2012 –  41:11

Sinds hun ontstaan in 2006 brachten ze hun soms licht clowneske, immer vrolijke kleinkunstpop ten gehore tijdens tientallen concerten op Festival Dranouter,  het Labadouxfestival, in de AB Brussel, voor Radio 2, in verschillende culturele centra, op 11-julivieringen, en op kleinere podia  tijdens parkconcerten, in jeugdhuizen en muziekclubs. Met hun singels ‘Rode schoenen’, ‘Voodoo op haar vacht’ en ‘Tijger’ krijgen we ze daarenboven regelmatig te horen op VRT Radio 1 en Radio 2. Centraal staan de speelse, vaak grappige teksten (met een bodempje), die heerlijk ingezeept worden door het veelzijdige instrumentarium van de groep.

Met LE VÉLO VERT brengen An-Sofie Noppe en Yves Bondue heel eigenzinnige kleinkunstpop. Centraal hierbij staan de verrassende en leuke teksten, die desondanks ook vaak een donker droesemig bodempje verbergen.  Daarnaast is er het uitgebreid live-instrumentarium, waarin ook de vaak swingende drums en percussie van Jan De Smet en het bas- en gitaarwerk van Rudi Degryse een essentiële meerwaarde bieden. Dit kwartet staat borg voor een buitengewoon sterke multi- instrumentale set die de omkadering vormt voor ijzersterke teksten, waarin daarenboven op ongewoon creatieve wijze met taal en metaforen omgesprongen wordt. Hun theaterervaringen leggen hen zeker geen windeieren. 

Al van bij de opener ontpopt An-Sofie zich als een ‘Tijger’ met een heel hoge aaibaarheidsfactor, ook al lijkt ze geen poes om zonder handschoenen vast te pakken. Meteen is het feest in de nachtelijke straten, waar we met plezier in verdwalen, op sprankelende harmonicadeiningen. Toch kan de liefde ook tot enige kwelling leiden, getuige ‘Tequila & Limoen’, waarin de verstoten beminde, op exotische gitaarrifs van Degryse, de nachtelijke straten in trekt, op zoek naar soelaas. Deemoed ook,… in ‘’t Is niet erg’, waar de klarinet ons de kaap van de vijftig helpt te nemen, door ons te focussen op ‘de kleine dingen’. Meteen een sterk staaltje samenzang van Ann-Sofie en Yves.  Troost vinden we ook in het laatste ijsje in ‘Corona bij valavond’.  Heel veel pit steekt ook in de haast surrealistische humor van ‘Bonsai op hoge hakken’.  Ukelele en accordeon zetten de toon voor het alweer sterk gelaagde ‘Rode Schoenen’, waarin ze ons laten filosoferen over het vraagstuk van het wachten, uitgebeitst in een refrein van een ongekende klasse.  En ook geloofskwesties gaan ze niet uit de weg, zij het met een ferme knipoog, getuige ‘Jezus met Sushi’,... die nog niet onmiddellijk komt. Nog meer vragen rond zingeving vinden we terug in het alternerend door Ann-Sofie en  Yves ingezongen ‘Zeg het mij dan’… dat er een doel is en een plan en of het zin heeft dat we vasthouden aan het banale waaraan we vasthouden. Dat de levensweg niet zonder last en pijn verloopt leren we eens te meer uit ‘Voodoo op haar vacht’, waarin Rudy dreigende accenten tovert uit zijn elektrische gitaar, die lichtvoetig gecounterd worden door Yves’ accordeon. En heb je al ooit eens nagedacht hoe fijn het kan zijn om ‘De tweede’ te mogen (en niet de eerste te moeten) zijn? Welnu… Paradoxaal breien ze een Latino jasje aan hun ‘Noorderlicht’,... in de nacht waarin we nog niet willen slapen. Als afsluitende apotheose fietsen we vrolijk fluitend hun lijflied ‘Le Vélo Vert’ op, waarin Yves zich laat verleiden zijn liefde voor het Frans chanson te outen, een nummer dat zo uit het repertoire van Jacques Brel opgevist had kunnen worden, prettig gestoord, onder extra muzikale ondersteuning van de blazersectie van gastmuzikanten Danny Desloovere (tuba en prottofoon) en Bert Soete (alt- en baritonsaxofoon).            
 
Heel veel  warmte straalt uit ‘DAGEN VAN DE NACHT’.  Met hun teksten bewijzen An-Sofie Noppe en Yves Bondue eens te meer dat ook het Nederlands best wel gezongen kan worden, dat (ontwapenende) humor soms het beste medium is om een boodschap over te brengen naar een publiek, en poëzie pur sang niet zwaarmoedig en droogstoppelig hoeft te zijn om aan te slaan. Dit is hoge klasse binnen een geriskeerde niche.   Zeker de moeite om op 4 augustus 2012  om 13 uur mee te pikken op het Festival Dranouter. 

De groepsleden:

An-Sofie Noppe: zang, ukelele, gitaar, klarinet en sopraansaxofoon.
Yves Bondue: piano, orgels, accordeon, mondharmonica, zang.
Rudy Degryse: akoestische en elektrische gitaren, basgitaar en contrabas.
Jan De Smet: drums en percussie.

Gastmuzikanten:

Hans Bossuyt: flügelhorn en trompet.
Serge Feys: toetsen.
Katrien Van Opstal: backings (‘Voodoo op haar vacht’).
Danny Desloovere: tuba en prottofoon (‘Le Vélo Vert’)
Bert Soete: alt- en baritonsaxofoon (‘Le Vélo Vert’)  

Meer informatie:
WWW.LEVELOVERT.BE