Home > woord/beeld > Interview > Keert Las na 20 jaar terug naar de beginperiode?

> zoek...
> meer zoeken...
 

Keert Las na 20 jaar terug naar de beginperiode?
Een interview over 20 jaar Las (Interview)

Op donderdag 29 mei 2014 staat Laïs op het podium van de Ancienne Belgique voor de integrale opvoering van hun debuutalbum. Naar aanleiding daarvan en naar aanleiding van het 20-jarig bestaan van Laïs volgend jaar, nodigden de dames ons uit voor een gesprek.

Jorunn Bauweraerts, Nathalie Delcroix en Annelies Brosens zorgden met hun groep Laïs, het Keltische woord voor stem, voor een opmerkelijke revival van de Vlaamse folkscène. Laïs gooide hoge ogen met een aanstekelijke mix van oude meerstemmige folkliederen met een frisse, hedendaagse touch. Hun titelloze debuutalbum lag in 1998 in de winkelrekken, met nummers als ‘’t Smidje’, ‘De wijn’ en ‘Isabelle’. Er gingen meer dan 75.000 exemplaren over de toonbank.

In de Reeks ‘Rewind’ van de AB wordt aan artiesten gevraagd om hun doorbraakplaat integraal opnieuw live te spelen, met de nummers in dezelfde volgorde en met dezelfde arrangementen. Waren jullie meteen enthousiast om dat te doen?
Annelies: Ja.
Nathalie: Ik moest er in het begin wel terug inkomen, maar nu ben ik ook enthousiast. In de AB brengen we eerst onze debuut-cd en daarna spelen we nog 3 kwartier andere nummers.

Hoe voelt het om die oude nummers terug te spelen?
Jorunn: De nummers van die eerste plaat zitten het diepst in ons onderbewuste gegrift. De arrangementen kwamen gemakkelijk terug naar boven. Met de nummers van een andere CD zou het meer moeite hebben gevraagd. We hebben die nummers in het begin zo vaak gezongen, het blijft toch iets speciaals.
Nathalie: Jorunn en ik merken wel dat onze stemmen met het ouder worden wat gezakt zijn, maar het gaat nog. (lacht)

Staan er nummers op die eerste CD die jullie bij deze herneming verrast hebben?
Annelies: Het verraste ons dat ‘Grand Jacques’ van Jacques Brel ook op onze debuutplaat staat. We dachten zelf dat we het wat later hadden opgenomen.

Spelen de muzikanten van toen ook nog mee?
Annelies: Van de eerste muzikanten doet enkel folkmulti-instrumentalist Hans Quaghebeur nog mee. Verder zijn er Seraphine Stragier op viool, harp en cello, Tomas de Smet op (contra)bas, Bjorn Eriksson op gitaar en Stoffel Verlackt op percussie en drum. 

Volgend jaar bestaan jullie 20 jaar. Wat zijn voor jullie de bijzondere momenten uit die voorbije periode?
Annelies: Ons eerste grote optreden in Dranouter in 1996, de release van onze eerste plaat in 1998. Tekenen bij platenmaatschappij Virgin ook. Dat was echt nog in de oude tijd, een platenfirma deed toen dingen die nu niet meer bestaan, zo gingen we bijvoorbeeld met een styliste naar Parijs.
Nathalie: De optredens in het voorprogramma van I Muvrini en Sting vond ik indrukwekkend.
Jorunn: Onze tournees door Frankrijk en Spanje. Dat was een tijdje na de eerste plaat, dat was veel spelen en hard genieten. We veroverden zo stilaan andere landen en gingen naar China, Taiwan, Zuid-Afrika en Canada.
Nathalie: 3 jaar geleden gingen we naar Memphis. Eigenlijk zijn al onze buitenlandse reizen hoogtepunten.

Wat zijn jullie muzikale mijlpalen gedurende die 20 jaar?
Nathalie: Elke CD was een mijlpaal.
Annelies: Ik denk dat de tweede CD ‘Dorothea’ (2000) en derde full-CD ‘Douce Victime’ (2004) een heel logisch vervolg waren op onze eerste CD uit 1998. ‘Douce Victime’ was orchestraler, meer gearrangeerd. We werkten toen ook met een echte producer, Wouter Van Belle. Het was een wild parcours dat niet altijd evident was.
Nathalie: De vierde CD ‘The Ladies Second Song’ (2007) heeft niet goed gescoord. Die was voor het Laïspubliek echt ‘not done’.
Jorunn: Maar voor ons wat dat ook een logische evolutie. Op een gegeven moment moet je breken met al wat zo evident en cliché is. Ik hoorde toen zo vaak: “Jorunn, blijf jezelf, verander nooit.” Maar jezelf blijven IS veranderen. Je kan niet dezelfde blijven als toen je 15-16 jaar was. Ik voel nog altijd de verontwaardiging van de mensen die ons begonnen te claimen, ze wilden dat het mooie, idyllische beeld behouden bleef van de meisjes van 15 die we toen waren. Ze wilden dat wij voor altijd meisjes van 15 bleven. Maar tegen een schilder zeg je toch ook niet: “Blijf eens hetzelfde schilderen als wat je op je 15e schilderde, want dat vinden wij mooi.”
Annelies: Wij zijn ook veranderd.
Nathalie: Er was ook heel veel commentaar op de live-concerten, die waren te hevig en het geluid was naar het schijnt niet altijd even goed. Het publiek vond het vaak ook veel te luid.
Jorunn: ‘The Ladies Second Song’ was een heel intense periode toen. Mensen die tijdens concerten  ‘boe’ riepen en de zaal uitliepen, een beetje zoals Bob Dylan ook heeft meegemaakt als hij elektrisch begon te spelen. Er kwam na een concert eens een man uit het publiek, hij meende het echt goed met ons en vroeg: “Mag ik nu eens iets vragen, vinden jullie dat nu zelf echt mooi?” Ik kon zelfs niet kwaad zijn, het was echt zo’n eerlijke, bezorgde vraag. Maar ik vond onze muziek wél mooi. Als ik die plaat nu opzet vind ik nog steeds dat er veel mooie dingen opstaan.
Annelies: De mensen hebben die plaat geen kans gegeven.
Nathalie: Ik hoop nog altijd die muziek binnen 40 jaar ineens wel wordt ontdekt. Het is uiteindelijk ook niet zo’n moeilijke plaat. Maar het was niet wat ons publiek van ons verwachtte.

Hoe ging het daarna verder met de muzikale mijlpalen?
Nathalie: Na ‘The Ladies Second Song’ hadden we het gevoel dat we een beetje meer terug naar de begin-Laïs wilden, maar we wilden het experimentele niet kwijt. Zo is in 2009 ‘Laïs-Lenski’ er gekomen, met DAAU-cellist Simon Lenski. Op deze plaat namen de stemmen en de harmonieën weer de centrale plaats in, maar toch met een beetje een maf kantje eraan.
Jorunn: Na ‘Laïs-Lenski’ hebben we een paar jaar niets gedaan, zijn we onze eigen richtingen uitgegaan. We kregen kinderen, wat ook niet altijd zo evident is. We hebben wat losse projecten gedaan.  In 2012-2013 was er ‘Songs we embrace’ , een coverprogramma. Dat project heeft ons terug samengebracht.
Nathalie: We maakten een tournee langs de culturele centra en staken, meer dan ooit, een show in elkaar, zelfs met danspasjes, er was echt over nagedacht. We brachten er als Laïszangeressen ook elk apart nummers, dat was toen nieuw voor ons. We hebben daar plezier in. 
Annelies: Deze winter was er de tournee ‘Midwinter Tales’ langs kerken in Vlaanderen, een tournee met 2 fijne muzikanten, Seraphine Stragier op viool, cello en harp en Niels Verheest op hammondorgel. Dat was voor mij zeker ook een mijlpaal. We hebben elkaar daar muzikaal ook weer wat meer teruggevonden.
Jorunn: Een kerkruimte past goed bij onze stemmen. We brachten ook een nummer vanop de preekstoel of vanuit het koorbalkon. Dat heeft iets. Ik denk dat we nu alle drie gewoon de behoefte hebben om met Laïs harmonie te brengen. Voor mij hoeft het ook niet meer te moeilijk of te hard wringen te zijn, het mag ook gewoon mooi zijn. Ik vind het tof dat we alle drie aparte zangeressen zijn, dat voel je ook in Laïs. De laatste tour is dat nog sterker naar voor gekomen.
Annelies: We voelden dat we het moesten lossen van àltijd met drieën samen te zingen. Solo-gedeeltes brengen ook rust in het geheel. Van het publiek hebben we er alleen maar positieve reacties op gekregen. Het is verademend niet constant drie stemmen te horen. Het publiek was erg aandachtig. Alle concerten waren uitverkocht, dat deed ook goed.

Muzikaal verleggen jullie steeds opnieuw jullie grenzen. Tijdens Midwinter Tales zong Jorunn een beklijvend Turks slaaplied. Annelies zong dan weer bloedmooi een aartsmoeilijk nummer van de 16e eeuwse renaissancecomponist John Dowland. Is het belangrijk voor jullie om jullie eigen grenzen te blijven verleggen?
Nathalie: Ja, het is belangrijk dat het een uitdaging blijft.
Annelies: Jorunn en Nathalie hadden me dat nummer van Dowland voorgesteld, Sting had het ooit ook gezongen. In het begin vond ik het te moeilijke muziek die ik mezelf niet hoorde zingen. Maar ik heb het dan toch maar geprobeerd. We zijn zeer tevreden met het resultaat, we hebben er toch maar weer mooi ons eigen ding van gemaakt, met een mooi arrangement van de muzikanten ook.

Verzint ieder van jullie haar eigen harmonieën?
Nathalie: Het gebeurt al eens dat een van ons een suggestie voor een ander doet, maar meestal maken we zelf onze eigen zangpartij. Het verloopt heel organisch.

Jullie laatste CD met nummers van de Midwinter Tales tournee is kwalitatief zeer sterk. Hij kwam niet in de handel en werd enkel na het concert verkocht. Is dat een bewuste keuze? 
Annelies: Het is gewoon een eigen beslissing. We wilden na het concert een CD kunnen aanbieden.
Nathalie: We vinden hem zelf zo mooi dat we er al wel aan gedacht hebben hem officieel uit te brengen.
Jorunn: Ik merk ook een beetje een moeheid tegenover de tijden met de platenfirma’s. Zo kregen we een tijdje geleden bijvoorbeeld telefoon van een platenfirma die intussen al een paar keer overgenomen was. Ze had nog een stock van CD’s van ons liggen en we hadden de keuze: als we hem vandaag niet opkochten zou hij morgen vernietigd worden. Dat soort dingen… Je weet op den duur ook niet meer wie nu welke rechten op welke muziek heeft. Op dat vlak staat er ook wel wat te veranderen, er zijn nu andere manieren om mensen te bereiken, via het internet en dergelijke.

Stel dat je zou weten dat je met een plaat met Nederlandstalige liedjes zoals vroeger terug heel hoge toppen zou scoren en veel zou verkopen, zou je dat dan doen?
Annelies : We weten dat het zo zal lopen als we dat zouden doen.
Nathalie: Ik heb beslist dat ik op dit moment in mijn leven alleen nog maar dingen wil doen waar ik zelf echt kan achter staan. Voor het geld ga ik het niet doen.
Annelies: Het kan wel zijn dat we ooit een volledig Nederlandstalige plaat maken waar we wel achter staan. Maar we gaan geen tweede eerste plaat meer maken, dat zal niet gebeuren.

Ik merk in jullie repertoire een evolutie naar meer Engelstalige nummers?
Nathalie: Engels is een heel leuke taal om in te zingen, je kan er veel meer versieringen in maken met je klanken. De woorden zijn zo hard niet, je kan veel meer spelen met je stem.
Annelies: Engels leent zich daar meer toe. We zijn meer in het Engels gaan zingen toen andere muzikanten in het Nederlands begonnen te zingen, zoals Filip Kowlier en Eva De Roovere. Ineens kon dat wel, en toen dachten wij: “Dan kunnen wij ook wel eens in het Engels zingen.” De gedichten van de Ier William Butler Yeats hebben er ook toe bijgedragen dat we naar het Engels zijn gegaan.

Zijn er talen waarin jullie niet graag zingen?
Nathalie: Ik zing niet zo graag in het Frans. Geef mij maar Scandinavische talen. 
Jorunn: Ja, Fins is een supertaal. Het staat haaks op het Engels en is nog meer doorgedreven dan het Nederlands. Fins klinkt heel poëtisch. 
Annelies: We hebben nog nooit in het Duits gezongen. (gelach)

Vinden jullie Laïs nog een folkgroep?
Annelies: Ja, waaronder zou je onze muziek anders klasseren? Meerstemmige folk? Veelzijdige folk?
Nathalie: We zeggen gewoon ja.

Jullie spelen de laatste jaren overwegend traditionals en covers. Schrijven jullie zelf nog eigen nummers?
Nathalie: Het kost ons wel moeite. Ik schreef er eentje voor onze Midwintertournee, omdat de inspiratie er plots was.
Jorunn: Ik ben hier lichtjes gefrustreerd over. Mijn gsm staat vol ideetjes, maar het komt er niet van om ze uit te werken. Dat heeft ook met kinderen en zo te maken. De tijd en de ruimte zijn er nog niet.
Nathalie: Ik heb een hoop nummers klaarliggen. In het Nederlands zou ik nooit kunnen schrijven.
Annelies: Vrij recent maakten we nog ‘De drie bruiden’, een Nederlandstalig nummer geïnspireerd op een schilderij.

Worden jullie erg beïnvloed door jullie muzikale wederhelften en muzikanten?
Nathalie: We worden niet echt beïnvloed door hen. Ze doen wat we hen vragen. (lachend) Soms zouden we willen dat ze met een bangelijk idee afkomen. Ze hoeven zich niet meer te bewijzen tegenover ons.
Annelies: Je merkt wel dat ze ons goed kennen, ze spelen geen dingen die echt niet bij ons passen.
Nathalie: Moesten we nu een nieuwe CD maken met hen, dan zullen ze wel heel belangrijk zijn, want dan moeten zij de instrumentale stukken maken. Nu moeten ze vooral nummers spelen die al bestaan.

Is dit de groep muzikanten waarmee jullie aan een volgende CD gaan werken?
Annelies: Dat zou kunnen.
Nathalie: Maar het zou evengoed een CD met een mannenkoor kunnen worden. Alles kan gewoon. We zijn met die gedachte eigenlijk nog niet bezig.

Wat brengt de toekomst voor Laïs?
Annelies: Dat weten we nog niet. Wij leven redelijk in het nu, we zijn heel mindfull.
Jorunn: Er staat in het voorjaar van 2015 een tournee langs de culturele centra op het programma. We vieren dan ’20 jaar Laïs’.
Nathalie: Hoe het daarna verder gaat, zal afhangen van hoe we ons voelen na die tournee.
Jorunn: Ik denk dat we de Midwinter Tales kerkentournee nog wel gaan hernemen. Maar het is niet meer zo dat Laïs ons enige kind is.

Hebben jullie individuele muzikale toekomstplannen?
Nathalie: Ik doe Eriksson-Delcroix samen met mijn vriend Bjorn Eriksson. We hebben pas een eerste CD uit. Als dat iets wordt is het tof, als het niets wordt, zien we dan wel weer wat er moet gebeuren. Voor de rest is het eigenlijk al druk genoeg. (lacht)
Jorunn: Ja, bij mij is dat ook zo. Ik zit in de groep King Dalton samen met mijn vriend Tomas de Smet. Voorlopig is dat niet echt een bron van inkomsten, maar ik herken er de passie in van toen ik juist met Laïs bezig was. Het doet me goed dat vuur weer te voelen dat eigen is aan een groep die juist begint. Verder heb ik ook nog veel andere interesses. Een goeie moeder zijn is daar zeker ook bij.
Annelies: Mijn man is geen muzikant, ik ben ook de enige die geen vriend heeft maar een man. (lacht) Hij werkt in de tuinbouwsector. Mijn kinderen worden groter en ik voel dat ik meer tijd krijg, ook om terug met muziek bezig te zijn. Ik heb stiekem het verlangen om ooit een eigen plaat te maken, maar dat kan evengoed binnen 5 jaar zijn. Ik heb gewoon zoiets van: “Dat moet er ooit wel eens van komen.” Ik wil echt wel blijven zingen en iets naast de kinderen aanpakken.

Doen jullie er nog 20 jaar Laïs bij?
Nathalie: Als dat niet voor elke dag is, zeg ik ja. (lacht)
Annelies: Dat kan zeker.
Jorunn: Ja, maar niet meer met zoveel druk, niet meer op de manier waarop het vroeger was. Toen moesten we om de 2 jaar een plaat maken en onszelf voortdurend heruitvinden. Nu zijn er meerdere andere, ook belangrijke, dingen in ons leven.
Annelies: We zingen nog steeds heel graag met zijn drieën samen en zijn zeker nog niet uitgezongen.

CONCERTDATA

  • Op donderdag 29 mei speelt Laïs integraal haar eerste cd in de Ancienne Belgique in de Rewind-reeks. Meer info op www.abconcerts.be
  • Op maandag 26 mei is er een try out in Kalmthout. Meer info op www.mikesmusic.be 
  • Op zondag 3 augustus speelt Laïs met een best-of-programma in de Kayam het slotconcert van het Dranouter Folkfestival. Meer info op www.festivaldranouter.be
  • De concerttournee ‘20 jaar Laïs’ volgt in het voorjaar van 2015. Meer info daarover later via www.maandacht.be/lais


(Sterrekruid)
22/05/2014 14:59

Bookmark and Share
© folkroddels.be
reacties
Boeiend interview. Ter info, folkroddels had indertijd "The ladies second song" positief beoordeeld, weliswaar genuanceerd: zie http://www.folkroddels.be/artikels/35402.html

Jk, 23/05/2014 07:45 (26645) - top
voeg commentaar toe... (disclaimer)

Folkroddels Radio
bijschrift
  • I
  • streek: Niet doorgegeven
  • I
  • datum:
  • I
  • genre(s):
  • I
  • website: www.maandacht.be/...
  • I
  • email:
  • I
  • aantal malen gelezen: 2651
  • I
  • artnr: 50932
    redactie
  • I
  • wijzig artikel
  • I
  • upload foto
    verwante artikels
  • I
  • LAS plays "Las" 1998 - REWIND @ AB (foto-reportage)
    mail
    Mail dit artikel naar een vriend...
    Recentste Interview 
    achterklap
    Mooie videoclip van deze plaat op https://www.youtube.com/watch?v=K1REDX8kMyk ...

    Hallo, Op zondag 25 februari 2018, vanaf 14u, hommage-optreden aan John Lundstrm in Den Beulebak te...

    Welkom op Sonamos Latinoamerica dan: http://www.folkroddels.be/artikels/53204.html
    ...


    snelnieuws
  • I
  • Naragonia Quartet in Brugge bij Ol da Folk
  • I
  • SELITSIANI REBETIKO TRIO
  • I
  • CONSTANZA GUZMAN-OSMAN MARTINS-JONATHAN DE NECK
  • I
  • TCHA LIMBERGER TRIO
  • I
  • FABRICE DE GRAEF & VALENTINA ANGELINI: MEDITATION
  • I
  • Kepa Junkera & Sorginak in Izegem
  • I
  • Wim speelt " na de oorlog"
  • I
  • ALIREZA GHORBANI
  • I
  • LAS HERMANAS CARONNI
  • I
  • GRUPO PIMENTN
  • I
  • SADIG & LUIZ "REUNIN" (+ MISTERY GUEST)
  • I
  • BRIGHT BRIDGES & TCHA LIMBERGER // ISTANBUL EKSPRE
  • I
  • İNCESAZ // ISTANBUL EKSPRES
  • I
  • DERYA YILDIRIM & GRUP ŞİMŞEK ++ GAY
  • I
  • KALBEN ++ GKSEL // ISTANBUL EKSPRES
  • I
  • Istanbul Ekspres festival
  • I
  • EDA BABA ++ CAN BONOMO // ISTANBUL EKSPRES
  • I
  • MUSTAFA TEKIR & VRIENDEN
  • I
  • AMIR ELSAFFAR'S RIVERS OF SOUND
  • I
  • FEMALE VOICES
  • I
  • LOOKING FOR OUM KULTHUM
  • I
  • ABIR NASRAOUI SINGS OUM KALTHOUM
  • I
  • JAWA MANLA & MODAR SALAMA
  • I
  • JIRAAN 2018
  • I
  • FARAN FLAD - 10 YEARS GROOT JUBILEUMCONCERT ft. Th
  • I
  • THE OLYMPICS Imagine a Paradise
  • I
  • TLAMUR Tarantella Roots
  • I
  • MISTURA DE MARES Brazil, Argentina, Spain,Portugal
  • I
  • BERT CORNELIS: SITAR & FABRICE DE GRAEF: BANSURI
  • I
  • Abu
  • I
  • Gravel Unit
  • I
  • Brüder nicht schiessen! - Duwoh
  • I
  • Jaune toujours – Europeana
  • I
  • O CLUBE DO CHORO DE BRUXELAS INVITE NILSON MOREIRA
  • I
  • Jonas Meersmans vrijdag 26 oktober Arenberg A'pen
    © Folkroddels.be 2005 - Contact - Redactie - Disclamer - Webdesign - Sitemap

    des: Arban